6 Yorum

Ayşe Nur’un Gebelik Günlüğü, 21. hafta

Gebe yazar Ayşe Nur, yazılarına kaldığı yerden devam ediyor.

***

Sevgili Blogcuanne okurları,

Bu hafta 21’i bitirmiş 22’ye merdiven dayamış oluyorum.

Typic

Geçen hafta bahsettiğim perinatolog randevumu cumartesi günü gerçekleştirdik. Tecrübelerimi paylaşmak gerekirse, öncelikle ufaklığı görmek çok güzeldi. Çok huzurlu-melek gibi uyuyor görüntüsü vardı. Duygulanmamak hatta bir iki damla göz yaşı akıtmamak mümkün değildi.

Hastane sürecine gelirse, doktorumuzun Polyanna’dan hallice sürekli gülen asistanı öncelikle bize süreci anlatan bir ön yazı ile bir onay formu getirdi ve incelememizi istedi. Sonrasında biraz gecikmeli olarak doktorumuzun yanına davet edildik, beklemeyi normal karşıladık çünkü formda yazan bilgiye göre eğer bebeğin pozisyonu istediği veriyi almasına yeterli olmazsa bekleme süreci uzuyor hatta bazı annelerden kalkıp yürümesi bile istenebiliyordu. Doktorumuzun yanına girdiğimizde benim beklentime göre bir profesör için oldukça ilgili, açıklayıcı, anlayışlı bir doktorla karşılaştığımı itiraf etmeliyim. Önce formları tekrar gözden geçirdi, yapacağı işlemi anlattı. Eşimin yanı sıra annemde vardı, “biraz kalabalığız”” dediğimde “bu odaları bunun için büyük yaptık” diye olumlu bir yaklaşımla beni rahatlattı. Sonrasında ultrason cihazıyla (ki bence muhteşem bir cihaz, hatta bu cihazı icat edenler de iş yapıyor bende, ne yetenekler var Allahım diye düşünüyorum) detaylı incelemesini yaparak bize de neler gördüğünü anlattı, görsel olarak en güzel yerlerinde durarak bizim de izlememize izin verdi. Başıyla ilgili incelemeleri yaparken birden İngilizce konuşmaya başladı. Ben anladığım için yadırgamadan, bilgisayara bir komut veriyor ve ölçümleri mi alıyor gibi saf bir düşünce ile dinlerken, birden kendisi durup “Aaa İngilizce konuşuyorum niye düzeltmiyorsunuz?” diye gülmeye başladı. Bir önceki hastasının yabancı olduğunu söyleyerek, özür diledi. Eşim arkasından espiriyi patlattı. Neyse bebeğimiz İngilizceye erken başlamış oldu!

Sonuçta bebeğin sağlıklı olması bizi de kendi deyimiyle onu da mutlu etti. Tabii ki hiçbir testin yüzde yüz doğruluğu yok, bunu da defalarca iletiyorlar ama bence bu bile insanın kendini olumluya yönlendirmesi için güzel bir süreç. Doktorumuz sonrasında detaylı bir rapor, ölçümlere ait fotoğraflar ve tüm sürecin CD’sini bir dosya halinde bize teslim etti. Biz de bu dosyayla kendi doktorumuza gittik, o da raporun normal olduğunu söyledi, bir şikayetim olup olmadığını sordu. Bir sıkıntı yok cevabını alınca, kilonuzu kontrol edelim diye tartıyı gösterdi ki buraya kadar her şey iyiydi! Korkunç hızla kilo aldığım gün gibi ortadaydı neredeyse ama annem burada bu sayılmaz diyecektim. Bundan sonrasında bir dur demek lazım ama bunu şimdi bu mutlu yazının konusu yapmayacağım. Doktorumuzla 20 Aralık sonrasında görüşmek üzere sözleştik. Başta da yazmıştım, doktorumun bu sakin, çok normal süreç izlenimi veren net tavrı hoşuma gidiyor. Umarım doğumda da bu kadar normal bir süreç yaşayabiliriz.

Bu hafta sonu annemin burada olmasınıysa hemen değerlendirdim. Ona bir hamile yastığı istediğimi söyleyerek resmini gösterdim. Evimde var olan kumaş stoğundan zevkime göre kumaş seçildi, dikiş makinemin de nimetlerinden faydalanarak hemen kesip biçti ve resimdeki pembe ay çöreğini yarattı. Eşim aramızda olmasından pek hoşlanmasa da ay çöreği oraya ay çöreği buraya diye yastığımla takılıyoruz.

AyseNur21

 

Yaptığımız işler beyin gücü gerektiren işler olabilir ve belki zaman zaman daha çok yoruluyoruzdur ama el becerisi- gördüğünü uygulayabilme yeteneği harika bir şey ve her eve lazım. Evde var olan dikiş makinemi işte tam bu sebeple edinmiştim. Zaman zaman kullanıyor ve kendime hobi ölçüsünde olabilecek bir şeyler dikiyorum. Bir de paçaları kısaltıyorum ama o çok sıradan…

Umarım tüm anne adayları ve anneler için de sorunsuz-keyifli bir hafta geçmiştir. Elbette karnımız ağrıdı, hareketler zorlaştı, uykular bölünüyor ama annelik her zaman toz pembe değil kızlar, o kadar olacak…

Ayşe Nur

***

Ayşe Nur’un tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların Gebelik Günlüklerini buradan okuyabilirsiniz. 

6 yorum

  1. Ayşe Nurrrrrrr o sıradan dediğin paça kısaltma işlemi için günlerce terziye götürülmeyi bekleyen pantolonlarım olurdu. Eline sağlık.
    Ben hırka örebilsem balkonuma bayrak niyetine asıcam :).
    Şimal

    • Ohooo Şimal sen neler neler yaparsın 🙂 Bir tane ör bak sonrası nasıl geliyor. Bakmışsın örgü modelleri değişiyoruz. Tüyo vereyim büyük numara şiş, böyle geniş modeller olu ya onlardan başla. Hem çabuk biter hem de hata göstermez. Sevgiler

  2. tam olarak sabırsızlıkla beklediğim haftadasın Ayşe nur, ne mutlu sana.
    ben de şimdiden şubat ayı için randevumu aldım, umarım seninki gibi güzel haberlerle ayrılırım doktorun yanından.

    sevgiler.

    • Evet Öznur bende burayı çok merak ediyordum, şükür kavuşturana 🙂 Umarım doktor randevun harika geçer, doktor seçimini yaptın ya işin yarısı bitti sayılır. Bir terslik olur, aklına yatmazsa benim doktor aklında olsun, hemen iletişim bilgisi veririm. Sevgiler

  3. Benim en cok merak ettigim, bebegin ilk kez tekme attigi an..acaba insan o an ne hissediyor..bu durumu nasil karsilayacagi..cok heyecanli bir andir kesin..umarim sizin hamileliginizde cok güzel gecer, tipki aldiginiz bu hos haberler gibi..

    • Haftaya bu konudan bahsedeceğim Perimasalı 🙂 İyi dilekler için teşekkürler, inşallah dediğiniz gibi olur.