11 Yorum

Sanem’in Gebelik Günlüğü, 39. hafta

Sanem’in Gebelik Günlüğü’nde sona az kaldı! 

***

Sondan ikinci ya da son yazımla karşınızdayım.

Sanem32

Heyecan dorukta! Biraz stres de var.. Anneanne gelene kadar da geçmeyecek sanırım o stres. Son 4,3,2… “Pazartesi öğlenden itibaren istediğin gibi gelebilirsin kızım” diye sürekli göbeğimle konuşuyorum. Annem “Benim kızım ananesini bekler” diyor. Sevgilim ”ne zaman isterse o zaman gelsin” diyor. Babaların bu rahatlığı beni zaman zaman deli etse de, en azından evde birimizin sakin kalması iyi oluyor diye iyi tarafından bakmaya çalışıyorum. Ek olarak “Bebeğin ilk zamanları sadece süt ve bez, sıkıntı yok” diyen eşimin iş arkadaşı babanın kafasından istiyorum. Yaşamasak inanacağız. İlk zamanlar gece gözlerin kapanırken emzirmek, bebeğin uykusu açılmasın diye karanlıkta bez değiştirmek, çocuğun yattığı on beş dakikada ne yapacağına karar veremediğin için, hiçbir şey yapamadan ağlama sesiyle kendine gelmek nasıl bir şey kendisi bihaber sanırım.

Bu hafta türlü türlü senaryolar dönüyor kafamda. Ya doğum şimdi başlarsa şöyle mi yapsak, ya da böyle mi yapsak. Hepsi lojistik kaynaklı sıkıntılar. Dostlarımız var sürekli yardım lazım mı diye yoklayan, Efe’yle ilgilenmeye gönüllü, yine Efe’nin kreşinden arkadaş anneler ama ben kendimi biliyorum: Efe bir tek annemle kalırsa gönlüm rahat bir şekilde doğuma gidebileceğim. Başka birine bıraktığımızda aklım daha çok onda kalacak. Bu sebepten annem yetişemeden doğum olursa Efe’yi de hastaneye götürmek istediğimi sevgilime söyledim. Ne kadar aklıselim bir karar bilmiyorum ama umarım gerek kalmaz.

Nasıl derler dokuz ayın çarşambası bir araya geldi bu son haftalarda. Benim günlük programımda değişen bir şey yok fakat en çok zorlanacağım/zorlandığım son haftalarda desteksiz kaldım. Geçtiğimiz aylarda Ender çok güzel bir iş teklifi aldı ama buna rağmen çok düşündü. Çünkü ise başlama tarihi Kasım başıydı ve ilk haftalar eğitimler, seminerler gibi yoğun bir iş programıyla geçecekti/geçiyor. Ne düşündüğümü sorduğunda “Geçici bir sıkıntı için, güzel bir iş fırsatını kaçırmanı istemem, sen nasıl mutlu olursan öyle karar ver” dedim demesine ama ufak bir çocukla son günler gerçekten zor geçiyor. Sevgilim de olabildiğince erken gelmeye çalışıyor. Gelince her işi üstüne alıyor.

Haftasonları yine aynı şekilde, hafta içi en az yardıma ihtiyacımız olacak şekilde çamaşırları yıkayıp, alışveriş stoğunu tamamlıyor. Sonra da bitkin bir şekilde saat akşam 10 olmadan gözleri kapanıyor. Bunlar geçici zamanlar biliyorum, ebeveyn olmak çok müthiş bir deneyim onu da Efe’den biliyorum ama ben sevgilimi özledim, sevgili olmayı özledim. Son hafta da böyle isyan edeyim buradan. Daha bu akşam yine ağlıyordum. Kurudum, koreldim, aylardır elime, içinde bebek, çocuk, hamilelik geçmeyen bir kitap almadım diye. Alsam da konsantre olamıyorum.

Bu hafta ebe kontrolüm vardı. Bebeğin konumuna baktı, kalp atışlarını dinledi. Her şey yolunda çok şükür. 40. haftayı büyük ihtimalle tamamlarsın dedi. 9 Aralık’a yani 40+5’e randevu verdi. Ben ayrılırken “Bence 9 Aralık’da görüşmeyeceğiz” dedim. Marit de benimle aynı fikirde. ”Hastanede olduğum zamanlar sana bakınacağım” dedi iyi şanslar diledi ve vedalaştık. Benim içimden Deren 4-6 Aralık arasında bir zamanda gelecek diye geçiyor bakalım nasıl olacak.

Çok heyecanlıyım, çok gerginim, çok meraktayım. Efe’nin doğumu nişan dediğimiz kanlı mukusu iç çamaşırımda görmemle başlamıştı. Bir Pazartesi sabahıydı. Efe Çarşamba öğleden sonra doğdu. Her hamilelik, doğum kendine özel. Bunu bildiğimden yine ya anlamazsam doğumun başladığını, bu sefer nasıl olur ki gibi düşünceler geçiyor.

Bence haftaya da son kez görüşeceğiz.

Sevgiler,

Sanem.

***

Sanem’in tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların Gebelik Günlüklerini buradan okuyabilirsiniz. 

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *

11 yorum

  1. Bekliyoruz Sanem hanım, Derencik ananesi gelince doğacak bencede 🙂

  2. Bencede ananeyi bekliyo. O gelip birgün dinlendikten sonra Deren hanim gelecek:-) Efe de emin ellerde oldugu icin gözünüz arkada kalmayacak..saglikli dogumlar olsun insallah..

  3. Ahhh Sanem sevdiklerinden uzakta o son günleri beklemenin heyecanini okurken yüregimde hissettim, hele haftaya son görüsmemiz kismi hem heyecan hem biraz tedirginlik…
    Hersey cok cok güzel ve rahat olsun ikiniz icin. Haftaya güzel haberlerinle gel Sanemcim

  4. 34. haftamız başlıyor yarın. İlk hamileliğim. Zaman durdu sanki, geçmek bilmiyor. O kadar haftayı nasıl geçirdik bilmiyorum. Ve evet ben de aylardır bebek, ebeveylik, doğum dışında hiç bir kitap okumadım. Denedim olmuyor da zaten 🙂 Umarım her şey gönlünüzce olur Sinem..

  5. Karniniz hala biraz yukarda sanki. Annannesini bekleyecek ufaklik merak etmeyin 🙂

    • Efe’ye gore daha asagida. Ilk dogumumda hic asagi inmedi. Ben de gidip gelip aynada bakiyordum gobegim dusmus mu diye =)

  6. Bol şans diliyorum sana. Umarım anneanneyi bekler ufaklık. Bizimki bekledi, hatta bir hafta geç kalınca bu kez gene stres olduk 🙂 Özellikle doğum sonrası anneanneler hayat kurtarıyor, iki çocuk açısından…