13 Yorum

Sanem’in Lohusa Günlüğü – 1

Daha önceden yapmaya niyetlendiğim ancak toparlanamadığım, haliyle gebe yazarlarımı da dürtemediğim bir bölüm bu… Gebelik günlüklerini takiben lohusa ve sonrasında çocuklu hayat günlüğü…

Hem aylarca takip ettiğimiz gebe-bebe ikilisinin doğum sonrasındaki hayatına tanık olmak, ama daha da çok, gebelik günlüklerinde olduğu gibi, benzer süreçlerden geçen, benzer sorunları yaşayan annelere ‘Yalnız değilsiniz’i hissettirmek için… 

Hoş geri geldin Sanem! 

***

Yine yeniden merhaba!

Söze nasıl başlayacağımı, duygularımı nasıl ifade edeceğimi bil(e)miyorum.. Sadece iki hafta önce karnımda olan minik bebeğim artık kucaktan kucağa geziyor ve az da olsa ele avuca gelip ailemizde sürekli öpme, mıncırma isteği uyandırıyor.

SanemLohusaGunlugu

Lohusa günlüğümün ilkini geçen hafta yazmayı çok istiyordum aslında. Biliyordum ilk günlerdeki hislerimle, şimdikiler arasında dağlar kadar fark olacağını. Eğer fırsat bulup da oturabilseydim bilgisayarın başına şöyle başlayacaktım sözlerime: “Durmadan ağlıyorum.”

Durmadan ağladım doğumdan sadece 6 saat sonra eve geldiğimizden sonraki haftaya kadar ve sürekli şöyle sayıkladım. “Efe bizim evimizin bebeğiydi. Şimdi sanki bir anda büyüdü. Ben onun bebekliğini kaçırdım.” Oğlumun bebekliği elinden alınmış gibi hissettim. Ona çok büyük haksızlık ediyormuşuz gibi hissettim. Onun bebekliğine doyamamış gibi hissettim. Acaba erken mi davrandık? Biraz daha mı bekleseydik? Kardeş şart mıydı? Nasıl yeteriz ikisine birden? soruları uçuştu durdu sürekli kafamda. Bol gözyaşıyla birlikte.

Deren’i ne kadar isteyerek yaptığımızı bilmesem zorla kucağıma tutuşturdular bile diyebilirdim o ilk iki gün. Üçüncü gün “Ben evde daha fazla duramayacağım hadi dışarı!” dememle birlikte bulutlar dağılmaya başladı. O günden beri de kendimi daha iyi hissediyorum. Çocukların arasında mekik dokuyorum. İkisini de bol bol kucaklayıp öpüyorum. Biri uyurken ötekinin gönlünü yapıyorum. İkisi de uyanıksa, ikisini de kucağıma bir güzel yerleştirip birini emzirirken ötekinin başını okşuyorum.Bu yazdığım kadar kolay olmuyor tabii ama onların bana olduğundan daha çok benim onlara ihtiyacım var. İkisinin de bütün bakımlarını ben yapmak istiyorum şu anda. En azından o duygusallığı atana kadar üstümden.

Yazmak istediklerim bunlardan ibaret değil. Ebe ziyaretimiz, bebek hemşiresi ziyaretimiz, emzirme, bebek bakımı ve daha başka bir sürü şey hakkında paylaşmak istediklerim var ve tabii ki doğum hikayemiz. Lakin uzun yazmama engel, düzen oturtmaya çalıştığımız bir değil iki minik var artık. Bu yazı lohusa farkındalık haftasını kaçırmadan yazdığım bir “Merhaba!” yazısı olsun.

Devamı çok yakında geliyor.Tekrar burada olduğum için, iki çocuklu hayatla ve lohusalıkla ilgili paylaşacaklarım için, dahası yaşayacağımız hareketli günler için çok heyecanlıyım.

Çok yakında görüşmek üzere..

Sanem.

***

Sanem’in Lohusa Günlüğü’nü buradan takip edebilir; gebelik günlüğü yazılarını buradan okuyabilirsiniz.

13 yorum

  1. Gün geçmiyor ki Elif karşımıza dahiyane fikirlerle çıkmasın. Bana ve eminim birçok kişiye iyi gelecek. Çünkü şunu yap, bunu yapma, en doğrusu bu, hayır buları duymaktansa bazen en çok duymak ve bilmek istediğimiz şey yalnız olmadığımız.Çok teşekkürler.

  2. Gözünüz aydın, Allah analı-babalı büyütsün,kolaylıklar versin..

  3. Ben bu fikre bayıldım. Çok mutlu oldum, tekrar hoşgeldin sanem 🙂 Bir zamanlar sormuştum iki çocuklu hayatta da neler yaşadığını yazar mısın diye. Belki paylaşırım diye cevap vermişti, hakkaten çok mutlu oldum 🙂

  4. yaa bu süper olmuş!! 🙂

    ben o bebeği de yerim maşallah onlara! 🙂 senemcim güle güle büyüt bebeklerini, mutlu, güzel, eğlenceli yaşamları olsun! 🙂

  5. Teşekkürler Elif !

  6. Hoş hoş hoş hoşgeldiniz Sanem 🙂 Çocuklarınla haberler bekliyoruz senden 🙂

  7. benimde aklıma ikinci bebeğimi kucağıma aldığım gün yaşadıklarım geldi deli gibi ağlıyordum kızıma ihanet etmişim gibi geliyordu tamamen aynı hisler sonra yetersizlik hissi bakamayacağım ben bu işi kıvıramayacağım hissi sonra yeni doğan bebeğimin hapşırmasıyla dağıldığım o gün off yazınca bile bunaldım o hislerim geldi tekrar sanki. içeride misafir var ben yatak odasında ağlıyorum hemde hıçkıra hıçkıra neden bebeğim hapşırdı doğar doğmaz hasta olacak ben bakamıyorum bu bebeğe:( yazarken komik ama yaşarken öyle değil geçip gitti çok şükür büyüdüler ama lohusalık 2. bebeğimde de kabustu benim için üstelik ilkinde yaşadığım için hazırlıklı sanıyordum kendimi sarsılmayacaktım daha fena oldu 2 tane sağlıklı doğuma rağmen geçeceğini bilmeme rağmen oldu işte.

  8. Çiğdem-Üzüm

    Ben mi kaçırdım yoksa doğum hikayesini okuyamadan lohusa günlüğüne mi geçtik? Valla kandıramazsınız doğum hikayesi isteriz:)

  9. devamını sabırsızlıkla bekliyorum 🙂 🙂

  10. Hos geldin Deren ve hosgeldin tekrar Sanem. Cok iyi bir fikir, takipteyim 🙂

  11. Dogum hikayesiiii isterizzz!! Sanem allah güzel yavrularini saglikli Bir sekilde büyütmeni nasip etsin.Tekrar hosgeldin.

  12. Bu arada hem sanem’in dogum hikayesini hem de hic okumadigimiz Esra’nin dogum hikayesini cok merak ediyorum. Insallah hersey guzel gecmistir. Bir de kac kisi hatirliyor bilmiyorum ama benim aklim Urun hanim’da kaldi… Umarim, here ki Eger ki bir talihsizlik olduysa, simdi hersey istedigi gibidir.

    • Sanem’in doğum hikayesi yolda. Esra hikayesini yazmamayı tercih etti (o da, bebeği de sağlıklı). Ürün de kişisel sebeplerden ötürü yazmaktan vazgeçti. Ben de iletişimde değilim, en son konuştuğumuzda her şey yolundaydı.