23 Yorum

Sen de anlat

Twitter’da #Sendeanlat dediler.

Anlatayım:

İlk olduğunda dokuz yaşındaydım. Ya da 10. Belki sekiz. Emin değilim.

Ne zaman onlara gitsek, ne zaman beni yalnız yakalasa dokunurdu bana. Severmiş gibi… Değilmiş gibi… Emin olamazdım.

Anlamlandıramadığım bir terslik vardı, adını koyamazdım.

Yanlış bir şey oluyormuş hissi vardı bende. Ama herhalde ben yanılıyordum canım. Yakınımdı o benim, bana neden kötü bir şey yapmak istesindi ki? Koskoca, çoluk çocuk sahibi adam… Etrafındaki herkes tarafından çok sevilen, çok sayılan bir kişi üstelik…

Hem zaten yanlış bir şey yapıyor olsaydı da, küçücüktüm ben, o ise büyüktü. Kime inanırlardı anlatsam? Kocaman olan ona mı, küçücük olan bana mı?

Bir, iki, üç… Yaşım büyüdü. 10 oldu, belki 11. En son 11 yaşındaydım bana son kez dokunmaya kalktığında, kaçtım yanından. Artık farkındaydım, bu dokunuşlar doğru değildi.

Bir daha yanıma yaklaşmadı, belki de yaklaşamadı. Gücü ancak 9-10 yaşında bir çocuğa yetiyordu belki de…

Gücünün, ailemizin o dönemdeki başka kız çocuklarına yettiğini çok seneler sonra öğrenecektim.

Çok uzun seneler sustum. Kendime sakladım.

Önce kendime kabul ettirmem gerekti -ki bu hiç kolay olmadı- Bu benim suçum değildi. Hayır, BENİM SUÇUM DEĞİLDİ.

Sonra, yavaş yavaş en yakınlarıma söyledim. Sevgilime… Kardeşime… En yakın arkadaşım olan kuzenime… Ama büyüklerime, anneme, babama çok uzun zaman söylemedim. Küçükken bana inanmayacaklarını düşündüğümden söyleyememiştim, büyüdüğümde ise de onları üzmek istemediğimden söylemedim.

Bugüne kadar.

Madem herkes anlattı, ben de anlattım.

Artık herkes biliyor. En önemlisi de, benim için en önemli kişiler biliyor.

Buraya kadarmış.

sendeanlat

#Sendeanlat

#ÖzgecanAslan – çok, çok üzgünüm…

23 yorum

  1. Ah Elif! Var mi acaba bu tarz bir olay yasamayanimiz.. 🙁

  2. Bende kendimden suphe etmeye basladim. Acaba kucukken benimde basima geldi de Benim haberim mi olmadi diye 🙁
    son olaylar cok aci. Cocuklarimizi nasil koruyacagiz… Korkuyorum …

  3. Incir'in Annesi

    Allah beterinden korumus. Dilerim hicbirimizin cocuguna bir bakis bile konduramasin boyle insanlar. Bir de en onemlisi bir sey oldugunda bize gelip soylemeyi ogrensinler! Ogretebilelim!

    Herkese ama herkese karsi suphe duyabiliyorum ben. Ozgecan’in cenazesini kadinlarin kaldirmis olmasi cok duygulandirdi beni. Hislerimi aciklayamiyorum ama cok dokundu.

    Bir de demek ki kendince bir korkusu varmis ki (kimin yok ki?) cantasinda biber gazi tasiyormus. Kiyamam ya off of. Nur icinde yatsin.

    • herhangi bir anne

      Allah, Özgecanı beterinden korumadı.. Ve daha nicelerini.. Beni de korumadı.. Allahın, bu işlerin daha beterinden biz kadınları korunmasının sihirli bir formülü var mı acaba? kafamda deli sorular..

  4. Ben hala ne kendime ne başka birine anlatamadım 🙁

  5. #sende anlat bir anlatmaya başlasam mideniz kaldırmaz kusmak istersin miden kasılır atamazsın.ben dört kızkardeşim yıllarca aynı hissi hissettik.anlatamadık.bugün bile anlatamadık kimseye

  6. bunun gıbı bır hıkayem benım de var akraba ıcı ben anlatmıştım anneme.. o da babama.. amcanın çocuklarıydı.. ıkı kışıydı..

    neyse ınsallah kız çocuklarımızın karsısına bu ınsan denılmeycek vahsıler cıkmaz

  7. Bana da en fazla sokakta birkaç laf atılmıştı ve maalesef ki onu da artık gayet normal görmeye başladım sen de anlat itiraflarını okudukça.En az Özgecan kadar tesir etti bana bu hikayeler.Kız bebek bekleyen bir anne adayı olarak okurken dayanamıyorum artık eşimin de yasaklarına rağmen okumadan da duramıyorum 🙁

  8. 6-7 yaşındayken annemle pazar gezerken arkamdan gelip eteğimi açmaya çalışan benden belki biraz daha büyük oğlanlar,biraz daha büyükken hızlı hızlı dersaneye mi ne yürürken yine bir çocuğun tam yanımdan geçerken elini iki bacak arama değdirmesi ve yanımdan geçip yürümeye devam etmesi (bu olay sebebiyle üzerimde hangi pantolon olduğunu hala hatırlıyorum),otobüsteki ve yolda laf atan insan müsveddelerini saymıyorum bile.Hiç bela okumam,Allah hepsinin belasını versin.Bu korkunç olay ilk defa belki kadınların başına gelenleri açıklamaya başlamalarına sebep oldu.Herkes bilsin,suçlu biz değiliz ki!

  9. otobüste tekli koltukta otururken omzuma dayanmış sertlik. otobüs de kalabalık değildi haa. ilk durakta inip yarım saat yol yürümüştüm.

  10. 11 yaşındaydım, Kadıköy’de, evimin bir sokak altında, gündüz vakti kucağıma bastığım kitaplarımı kütüphaneye götürürken, bir araç yanaştı yanıma “Pardon bakar mısınız?” diye. Yol soracak sandım, arabaya yanaştım. İçinde bir adam gördüm, cinsel organı açıkta elinde duran, koşmaya başladım. Arkamdan “Gelsene küçük kız” diye seslendi, nereye koştum nasıl koştum hatırlamıyorum. Çok utandım bundan (şimdi çok kızıyorum kendime, ben mi suçluydum? 11 yaşında, kucağında kitapları, üstünde eşofmanlarıyla bir kız çocuğu ne kadar suçlu olabilir ki?) yıllarca unutmaya çalıştım. Üniversitede tramvaya binmemek için harçlıklarımızdan para birleştirip taksiye binerdik. Çünkü tramvay demek kalabalık demek; kalabalık demek taciz demek. Bir akşam sınavdan çıktım, vapura yetişmeye çalışırken, ileride polis gördüm, “Oh dedim ya burayı rahat yürüyeceğim.”. Polis, polis laf attı bana üstünde üniformasıyla..

    Hangimiz yaşamıyoruz bunları? Kısa etek giyme bakarlar, dekolte giyme bakarlar, karanlıkta sokaktaysan hızlı yürü, kafanı kaldırma, çantana sahip çık kendine sahip çık sürekli kas kendini. Neden? Çünkü kadınsın.

    Sizin için çok üzüldüm, bunu yapanın aileden olabilmesi insanı çıldırtır sanırım. Bu bir teselli değil ama lanet olsun ki hepimiz öyle ya da böyle yaşıyoruz işte. Çocuklarımızın, kızlarımızın yaşamayacağı günlere..

  11. Nerden başlıyayım ki? ortaokul 1.sınıfta her gün okul çıkışı peşime takılıp beni pandiklemeye çalışan o serseriyi mi, kışın iş dönüşü ıssız bir yerde beni sıkıştırıp paltomun altından malum yerlere dokunmaya çalışanını mı, 8-9 yaşlarında bana yüzme öğretme bahanesi ile denizde orama burama dokunup bazı yerlerini göstermeye çalışanını mı, çok yakın bir tarihte iş dönüşü yoldan geçerken durup laf atanını ve arabaya çağıranını mı(yine uzun paltom vardı ve hamileydim). Üniversitede otobüs ile kampüse dönerken arkama yapışıp, yol boyunca bana sürtünen ve yurdun önünde indiğimde peşimden inerek “çok güzeldi” diyenini mi? Lisede minübüste yanımda oturan gencin sigara paketine cep telefonunu, adını ve “beni ara” yazıp üzerime atışını mı? Bunlar hemen ilk aklıma gelenler. Daha söyleyemediklerim de var. Hepsinden ve erkeklerden nefret ediyorum. Onlarla tokalaşmak bile istemiyorum.

  12. Beren Saat’in yazisini okurken aklima yenice olan bir olay geldi. Kanada’nin ulusal radyo televizyonu CBC’de Q adinda bir radyo programi vardi. Hafta ici sabah ogle arasi yayinlanan, cok basarili ve cok begenilen bir programdi. Nasil severdim, cok iyi, cok kaliteli bir programdi. Radyo sunucusu ve programin yildizi, Jian Ghomeshi adinda, anne babasi Iran’li gencce bir beydi. Ama nasssssi entellektuelllll, nassssiiiii kibarr, nassssiiiii esitlikci. Muthis bir kadin haklari, gay, lezbiyen&transeksuel haklari savunucusu. Iran’li kokeninin de etkisiyle her turlu baski, din, dil, irk ayrimi karsiti. Ozellikle ailesinin Iran’li olmasi cok hosuma gidiyordu, “aferim CBC’ye, hem klas, hem esitlikci” diyordum. Sonradan ogrendik ki Cbc “altin yumurtlayan bir sapigi” koruyormus. Bu adamin görevine ansizin son verildi. Hepimiz “nasil yaaa? alla alla ne oldu ki” derken, bu adamin on kusur kadina bulusma teklif ettikten sonra once vurdugu, sonra da cinsel tacizde bulundugu ortaya cikti. CBC’nin de olayin farkinda oldugu ama son raddeye gelinceye kadar ortbas ettigi. Rating ugruna. Madurlar arasinda avukat olan var, unluce oyuncu olan var, adamin kitabinin imza gununde tanisip, adam tarafindan facebook’ta bulunup bulusma teklif edilen var. Ve calisani da var. Hepsi de “CBC’nin yildizina karsi ne yapabilirdim, itibarimi yerle bir edecek bir kudreti vardi, kimse inanmazdi” diyordu.
    Beren Saat’i dusundum. Kanada’nin CBC’sinde bu olduysa, Turk medyasinda kimbilir neler oluyordur. Turk is yerinde kimbilir neler oluyordur. Bir arpa boyu yol katedemedik.
    Buyrun bu da Ghomeshi’nin calisaninin yazisi:
    http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/dec/02/-sp-jian-ghomeshi-sexual-harassment-cbc-ignored

  13. hamile kalmaya karar vermeden önce en büyük korkum bir insan yetiştirmeye ne kadar hazırlıklı olduğumdu. Şimdi bir erkek bebek bekliyorum.biliyorum erkek kadın fark etmez ama tüm bu olanlardan sonra erkek evlat yetiştirmenin çok daha zor olduğunu, daha fazla sorumluluk gerektirdiğini düşünüyorum.

  14. Ne kadar üstü kapatılmaya çalışılan hikaye varsa açığa çıkıyor bir bir. Kendi adıma en büyük üstünü kapama çabam da herkesin az biraz bunları yaşadığını bilmemden. Göğüsleri yeni çıktığında kambur yürümeyen kaç genç kız var ülkemde? Yolda yürürken elleyip geçmeye çalışanlarla o kadar çok boğuşuyordum ki, kambur olmak yetmedi kollarımı sürekli önde birleştirerek yürüdüm. Üniversite yıllarında kot pantolonum ve üzerimde montumla (kıyafetimin kapalı olduğunu belirtme ihtiyacı duymam ne acı) sıkışık bir otobüste gündüz vakti ilerlerken, arkamda birini hissetmem, sürekli uzaklaşmaya çalışmam ama kalabalıktan ancak bir miktar yan dönebilmem, birşey dersem, “otobüs rahatsız ettiyse para ver taksi tut, nereye ilerleyelim bu kalabalıkta” diyip bana saldırır mı diye korkmam, kaşla göz arasında kotumda bir ıslaklık hissetmem, adamın uçar gibi otobüsten inmesi, ıslaklığa dokunup şok olup kalmam, genç bir çocuğun elimi koklayıp, yok su falan dökülmüştür diyip beni teselli etmeye çalışması, kalkıp bana iş işten geçmişken yer vermesi, kafamı öne eğip sessizce ağlamam, hiçbirşey yapamamam, kimsenin birşey yapamaması..Hep diyordum ki çocuğumu nazlı yetiştirmeyeceğim, kendi ayakları üzerinde durabilmeyi becersin, anne kuzusu olmasın, pısırık olmasın, e ama şimdi bunu nasıl yapacağımı bir türlü bilmiyorum. Bunca sapığın kol gezdiği ve eğer devamında vahşice bir cinayet işlemediyse ruhumuz duymadan salıverildiği bu ortamda nasıl koruyacağım..

  15. Babam oldukten bi sene sonraydi sanirim 2006 da. Okula gidiyordum kiz kardesimde yolda tanimadigimiz bi adam takip ediyodu. Korktuk. Laf atmaya basladi bana. Iriydim biraz az birazda guzeldim. Gel arkadas olalim,evime gotureyim,biseyler icelim . Kufur ettim kactik ordan 12 yasindaydim galiba . Daha sonra lise 1 deyken baska yolda baska bi adam. Sacimi yapmistim ozenmistim o gun kendime. Ara sokaktan cikip dolmusa bincektim o adamda bi kamyonu calistirmaya calisiyodu. Ozel gunumdeydim iyi hatirliyorum. Pesimde geldi,laf atti,hizlandim. Arkamdan geldi agzimi o pis eliyle kapatti nefes bile alamadim. Ellemeye basladi. Cok korkmustum ama sesim cikmiyodu agzimi ortmustu. Cantam vardi sirtimda sukur ki tam sıkı tutamiyordu beni. Ellemeye devam etti durmadi boynumu opmeye basladi. Ne zaman snra bilmiyorum (tahminimce pedimin varligini hissedince) ellemekten vazgecti. Ayagina bastim o anda aklima o geldi bi tek. Elini cekti ayaginin acisindan bagirmaya basladim kactim ordan. Arkama baktigimda yokolmustu coktan. Kufur ettim,bagirdim cagirdim kimse duymadi. Onun yuzunden butun lise hayatim boyunca sacimi yapmadim ozenmedim kendime. Ozel gunlerimde kendimi lanetlenmis gibi hissettim,hep bisey olcakmis gibi. Dua edemedigimden basima bunlar geldi diye epey yil dua da etmedim. Kimseye soylemedim de ne kocama,ne aileme,ne arkadaslarima. Su an yazarken dahi kalbim korkuyla carpiyo o gunku gibi,ellerim titriyo. Insan unutamiyo ama unutmus numarasi yapiyo. Bende oyle yaptim sanirim sildim hafizamdan yada silmeye calistim. Olmadi tabi. Simdi tum bu yapilanlari affetmiyorum. Yasayan biri olarak anlayabiliyorum,acisini icimde hissediyorum.

  16. Çok öfkeleniyorum ‘ben de’leri duydukça… Yalnız olmadığımı biliyordum, ama bu kadar çok olduğumuzu bilmiyordum.

  17. Kim yaşamamıştır ki. İlk tacizi 12 yaşlarında yaşadım mememi elledi o. çocuğunun biri. Çok utandım hemde çok. Büyüdükçe laf atmalar dokunmalar daha çoğaldı. Yaşımdan büyük gösteriyordum ama çocuktum daha sokakta oyun oynardım. Okulda merdiven boşluğundan yürüyemezdim çünkü hep birileri alt merdivenden dikizlerdi. Minübüste arkama kaç defa dokundurulan organlardan bahsetmiyorum bile. Ama bir gün yeter dedim nasıl oldu bilmiyorum taştı içimdeki tüm öfke. Anladimki sesli hatta bağırarak çekil yanımdan ne yapmaya çalışıyorsun dediğimde hem suçlu hem güçlü bana sesini çıkarmaya çalışanlara ben daha yüksek sesle karşı çıkınca kaybolup gittiklerini. Kaç küçük kız çocuğunu koruduğumu kaç sapığı otobüsten minibüsten attırdığımı bilmiyorum. Elimden anahtarım eksik olmazdı yaz kış cebimde idi. O benim koruyucumdu. Ama beni o taşma noktasına getiren abim idi. Onun tacizi. Beni uykumda taciz etti o pis ellerini hâlâ sanki üstümde hissederim bazen. Ben sadece 1 kere hatırlıyorum ama kendi yok şimşek çaktı yok korktum yok bu yok şu diyerek geceleri yanımda yatmak isterdi. Ben hiç bunu yapacağını aklımın ucundan bile geçirmedim. Abimdi Hani o beni koruyacaktı herşeyden Kimseyeanlatamadım. Dokundu daha ileri gitmedi ama o elleri pis hep benim için. Anneminse sevgili biricik oğlu.ydu. Desem inanmazdı, inanmaz diyemedim ki hâlâ bu yaşımda. İnanmaz. Ben ona dünyaları versem hâlâ o sapığın tırnağı olamam. Gün geldi dövdü abim beni her yerimi çürütünceye kanatıncaya kadar morlukları hâlâ içimde kalbimde ama yine o haklı değiştirmem ki. Çünkü o aile adını sürdürecek tek kişi evimde. Nasıl bir çaresizlik hissetiğim. Benim paramla evlendi düğün yaptı anama hâlâ canım kurban ben ona vermiştim kullansın evi tamir ettirsin diye, gitmiş o pisliğin düğününe evine harcamışlar altın almışlar dişimden tırnağımdan arttırıp biriktirdiğim parayla . Unutmuş numarsı yapıyorum çoğu zaman olmuyor işte olmuyor aradan 20 küsür yıl geçti görmeye tahammülüm yok. Benim ailede onun yüzünden ismim cadıya cazgıra sesi çokçıkana çıktı o ise gözbebeği evin tek oğlu değil mi nasılsa? Ne yaparsa yapsın o hep haklı…

  18. Turkiyede kadin olmak cok zor. Bircok yerde zor ama musluman ulkelerde daha da bi zor. Bir toplum ki, kuran okusun, namaz kilip, hacca gitsin, din desin ALLAH desin ve bu kadar igrenc, tiksinc, barbar, mide bulandirici olsun. Allahim kiyamet dedikleri bumudur??? Artik son a mi yaklastik??

  19. Daha cok kucuktum. 8-9 yaslarinda falan. Halamlara gitmeyi cok seviyordum. Kalabaliklardi, benim yasimda kizida vardi seviyordum iste bazen orda olmayi. Halamin oglu, evli olan hep”ben gotururum kuzenimi eve derdi”ve bize gidene kadarda siki siki tutardi elimi. Abimdi tutsundu tabiki, ama surekli önüne götürürdü. Birgun yine bir sertlik hissettim, “o ne?” dedim, “abisi o da erkeklerin șeyi” cok ama cok utanmistim. Bir daha asla öyle birsey sormadim ama onlar hep tacizlerini yapmaya devam ettiler. Bir kac kezde babasi ve kardesi, yani öbür kuzenim! P*c oglu p*c enistem yasli, 7cocuk babasiydi(halamin kocasi) dukkanlarina giderdim hep taciz ederdi ama ben yillar sonra anladim. Kendime bile cesaret etmedim itiraf etmeye. Birgun yine dukkana gittigimde “kizim bir kiz geldi dukkana, amca bak goguslerimi elle dedi. Bende baktim ve oyy boncuk kadar” dedim(evet kucuk kiz, genc kiz, kadin herkesi taciz ediyordular.) Sonra “dur bakayim, senin goguslerinde onunki kadarmiymis” deyip elini daha yeni yeni cikmis goguslerime atti. Allah belasini versin! O günkü igrenc, mide bulandirici gülüsü hala aklimda! Ve onun kücük oglu:saklambac oynardik, beraber saklanirdik, oda arkamda saklanir bana sürtünür boynuma öpücükler kondururdu. Daha 8 yasindaydim. Sonra sonra anladim ne igrenc pislik oldugu! Simdide evli ve hala ayni pislikleri yapiyor, kim önüne gelse ona saldiriyorlar! Bazen ruyamda goruyorum onlari ve kalkip “seytana lanet, lanet” deyip dualar ediyorum. Yillarca anneme ve yakinlarima soylemek istedim ama sende gulup, konusmasaymissin onlarla, yuz vermeseymissin diyecekler diye korktum(ve ben bas ortulu, kapaliydim!!) kuzenlerim olacak o p*c kurulari bugun halamin goz bebekleri, halam a kufuru, hakareti duz cekmelerine ragmen ve halam onlarin ne denli pislikler oldugunu bildigi halde!!! Ve annemin kuzeni, dayi dedigim o cok sevdigim kuzeni, birgun onlarda iken annemle beraber ben yatarken birden bacagimda bir elve dudaklarimda onun pis igrenc dudaklari!!! Bir ara uykudan kendime gelip, “dayiii napiyosunnn dedigimde, hic dayisi ise gidicem sana hoscakal opucugu verdim” deyisi.. Uyku dengine”git karini op” diyorum ama bir turlu kendime gelemiyorum. Sonra sabah uyandigimda, basimdan kaynar sular dokuldu sanki, ve ben aksam yine birsey olmamis gibi onun yuzune bakmak zorundaydim! Evet yillarca ne kendime ne aileme nede bir baskasina anlatabildim, simdi 28 yasinda evli hamile bir kadinim. 2. Universitemi okuyorum. Bugun bile anneme soylesem acaba ne der?? Benimi suclar? Yoksa onlara bir belada o mu ceker diyorum… Ben napabilirdim ki???? Neden hep ben korudum ve koruyorum kendimi??? Neden hep ben susmaliydim, ben kivirip kiritmamaliydim, ben gulmemeliydim? Ben kimseye bakmamali, tek basima bir yere gitmemeli, namusumu korumaliydim? Neden annem ve annem gibiler o itlere butun ozgurlugu verip, bana “ben evde yokken, deden bile gelse, dasin bile gelse kimseye kapiyi acmayacaksin” i ogrettiler!!! Neden, onlar evli iken bile karilarini aldattiklarinda “erkektir, sende kadinlik vazifeni yerine getireceksin ki gozu disariya kaymasin” denildi de, ben bir arkadasimla konusurken bile annem bana “o… Mu olacaksin sen basimiza” dedi!!! Allah kahretsin, boyle toplumuda, onun yetistirdiklerinide, erkeklere bukadar ozgurluk verip kadinlari bu kadar ezenide!!! Ve benim babam, yillarca yurt disinda yasadi, isci olmak icin alman kadinla evlendi”güyya” yillarca onunla yasayip, beni annemle beraber yapayalniz birakti. Almanya da yemedigi b*k kalmadi, bende gecen yil esimle nisanli iken sadece onlarin yaninda gorusebiliyordum nisanlimla. Disarida olmazmis! Neden baba diye sordugumda, “kimseye guvenemezsin kizim, biz namusumuz icin yasiyoruz, birsey olunca ben amcama ne derim” dedi bana! “Sen bunca o… Yaptin o zaman amcan yokmuydu” dedim evet dedim cunku bunu hak ediyordu. “ne yani benim yaptigim herseyi sendemi yapacaksin” dedi bana!! Bukadar igrenc ve bukadar yuzsuz. Ve ben nisanlimla coktan beraber olmustum bile! Evet sirf ondan intikam almak icin! Bana bakip, gozumun icine bakip” sen asla babanin basini yere egdirmezsin”derdi, bende “aslaaaa” deyip, evden cikar gizlice nisanlimla bulusup onunla beraber olurdum! Babama, toplumun erkeklerine aci veriyorum derdim boylece kendi kendime. Ne kadar, uzucu, ne kadar aci… Aslinda yazacak cok sey var ama ben burada son veriyorum. Ve diyorum ki:biz kadinlar, kendimizi kendi elimizle ve erkeklerin yardimi ile bukadar degersizlestirip, degersiz ve ikinci sinif oldugumuzu dusunup, bunu bide kabul ediyoruz ya!, biz aslinda onlardan kat kat daha degerliyiz ve en basidi:onlar bizim sayemizde ve bizim vajinamizdan cikip bu dunya ya gozlerini aciyorlar. Bunu ne cabuk unutuyoruz, bunu ne cabuk unutuyorlar!!! Imla ve yazim hatasi olursa nolur kusura bakmayin, bir daha yazdiklarimi okuyup dahada cok tiksinmek istemiyorum

  20. Bizim orada,doguda bir kiz, arkadasinin evine gitmis, arkadasinin babasi buna pis pis tacizci, tecavuzculer gibi bakiyormus ve bunlar yatacaklari zaman, adam kizarin odasina gidip kizlara iyi geceler demis. Böylece misafir kizin yer yataginda yatacaginida görmüs. Kiz durumu cakinca gece arkadasina”ben yerde yatamiyorum, yerlerimizi degistirelim mi? “diye sormus ve arkadasida memnuniyetle kabul etmis. Adam gece odaya girip kizi bayiltmis ve sessiz usulca tecavuz etmis! Sabah kalktiginda, yerde yatan kizin kendi kizi oldugunu görmüs ve gidip intihar etmis. Evet gitmis gebermis iyi hos buraya kadar güzel de, illa senin kizin mi olmali tecavuz etmemen icin??? O da bir ananin, bir babanin kuzusu degil mi?? Iki dakikalik zevk icin deger mi korpecik, gencecik, masum bir kizin hayatini mahvetmeye?? Allah böylelerininde, bunlari boyle yetistirenlerinde belasini versin!

  21. Incir'in Annesi

    Benim anneannem yargicti. Cocuklugumuzdan beri hep cok dikkatli olmamiz, kimseye guvenmememiz gerektigi konusunda uyarilirdik. “Babana bile guvenme.” diye bosuna dememisler diye diye biterdi sohbet. “Amma da abartiyor.” derdik. Inanmazdik. Cocuguz diye ayrintili anlatmadiklarini (anneler + anneanne) soylerlerdi. Anneannem, “gordugum davalari, erkeklerin zihinlerini bir bilseniz” derdi. Sonra tabii, biraz biraz kafamiz basmaya basladiginda anlattigi ornekler de oldu. Demem o ki, hic abartmiyormus, Allah rahmet eylesin.

    Komsumuz da kizini hic yatiya kizarkadasinin evine gondermezdi. Daha gencken onun da abarttigini dusunurdum. O da abartmiyormus.