6 Yorum

Elif Y’nin İkinci Gebelik Günlüğü – #sendeanlat

Almanya’dan yazan ve ikinci gebeliğini anlatan Elif Y. bu haftaki günlüğünde #sendeanlat’a katıldı…

***

Twitter’da #sendeanlat hashtag’i yapıldı ve öyle acı veren, öyle kötü taciz hikayeleri yazıldı/paylaşıldı ki hepimiz tek tek derinlerimizde yıllarca sakladıklarımızı yeniden yaşadık, anlattık, paylaştık…

Blogcu Anne Elif iki gün önce #sendeanlat yazısını paylaştı bizlerle ve yıllardır içinde, derinlerde sakladığı o kangreni kesip ortaya koydu. Bizim de payımıza aynı şeyleri yaşamanın, aynı acıları, çaresizliği hissetmenin ortaklığı düştü.

Yetmedi, ben de anlattım…

İlk taciz olayım 4-5 yaşlarında olmalı, tam hatırlamıyorum.  Konuşamayan, duymayan bir çalışanımız vardı, böyle sırtında kamburu olan, kısa boylu, tuhaf görünümlüydü. Kuzenimle oynarken bizi çağırıp organını bize gösterirken bulmuştuk ve elinde çikolatalar… Hızla koşarak annelerimizin yanına kaçmıştık. Annemden böyle şeylerin asla kimseye söylenmemesi gerektiğini ve böyle bir şeyin olmadığını, yanlış anladığımı duymuştum. Çok üzülmüştüm, korkmuştum, kırılmıştım; çünkü annem bile bana inanmamıştı. Demek ki yanlış olan bendim ve sustum… Sustuk… Kuzenim de susturulmuştu… Ve yıllarca biz o adamın organını kuytularda bize göstermesine maruz kaldık, kimseye söylememek gerektiğini bilerek, utanarak, gizleyerek, sustuk…

Yıllar sonra ailemden birkaç kadından daha duydum ki ilk biz değilmişiz, böylece öğrendim ki birçok kız çocuğuna da aynısını yapmıştı…

Seneler sonra 8-9 yaşlarındayım, benim yaşlarımda ya da birkaç yaş küçük kızı olan bir tanıdığımız vardı. Bize denizde yüzme öğretiyordu. Ama başka şeyler yapıyordu sanki elleriyle, anlamlandıramıyordum ve yaptığı şey doğru gelmiyordu. Bırakmasını ve yüzmek istemediğimi söyledim, kızdı. Ben de kolunu ısırdım ve beni resmen suya batırdı… Korkmuştum ama asla kimseye de söylememiştim. Çünkü yıllar önce annemden bunun gizli kalması gerektiğini duymuştum.

O günden sonra o adam bize ne zaman gelse, onun bulunduğu odaya girmezdim, korkardım. Oysa duyardım büyükler konuşurken; “işe yaramaz bir adam olduğunu, eve dahi konulamayacağını” ama işte büyüklerle asla paylaşmayacağımı, paylaşsam dahi inanılmayacağını 4-5 yaşında tecrübe etmiştim… Beni ilk yaşadığım tacizde susturan anneme bu yüzden kırgınım… Yıllar sonra aynı adamın evimize geldiğini duyduğumda abimlerle gitmiştim, onunla yetişkin yaşımda karşılaşmak yaşamak istediğim son şeydi!!! Yıllardır bunu ailemden sakladım, sadece sevgilim, kuzenim, birkaç arkadaşım ve ablam biliyordu. Şimdi bunu buradan ailemdeki diğer kişiler de öğrenmiş oldu. Bunun benim ayıbım olmadığını yıllardır biliyorum, bunu çok önceden sevdiklerimle paylaşamadım, onların üzülmesi beni daha çok etkileyecekti… Ama bu son yaşanan olaylardan sonra paylaşmanın kaçınılmaz olduğunu anladım.

Ben tacizi o ülkede 32 yaşıma dek çok çok defa yaşadım, yaşamayan kadın var mı acaba? Sanmıyorum, keşke olsa, umarım hiç yaşamamış hemcinsim vardır. Okulda, yolda, kuaförde, asansörde, otobüste, partide, düğünde hatta hastanede hastayken dahi taciz yaşıyoruz… Üniversitede bir hocamın dersten geçmek istiyorsam akşam 8’den sonra odasına gelmemi istemesi ve bunu birçok üniversiteli kadına söylemesi. Eğitim şart diyoruz ya, insanlar sanıyor ki örgün eğitim diyoruz. Eğitimden kastımız erkek çocuklarımızın karakterli, duyarlı ve ahlaklı olması… Aksi takdirde kadını cinsel bir obje gören bu anlayış çoğalarak bir çığ gibi toplumun tüm kesimini kaplayacaktir.

Ben Türkiye’de belirli bir bilinç seviyesine ulaştıktan sonra her tacizimde bağırdım, karşılığını bir şekilde verdim ama asla susmadim. Ben ve birçok kadın Özgecan’nin kaderini yaşamadıysak inanın bu tamamen bir şanstır… 8 yıldır Almanya’dayım, öğrencilik zamanımda gece ekspresi otobüslere-tramvaylara-metroya, taksilere tek başıma bindim, gece yarısı yalnız evime döndüm, tek bir taciz yaşamadım, tanık olmadım. Hatta gece ekspresi şoföründen, çok sapa bir duraksa inmeyip iki durak arası daha işlek bir yerde inmek gibi isteğinizi rahatlıkla ifade edebilirsiniz. Elbette ben yaşamadım diye, yok asla olmaz demiyorum, dünyanın heryerinde taciz, tecavüz ve şiddet var; ama bunun çok ciddi yaptırımları, bedelleri var, kişilerin cezalarının çok ağır olacağının bilinci var… Bizde cezalar öyle komik k,  hele uygulanan cezai indirimlere sebep maddeleri duyunca bu insanlık dışı vahşeti yapmalarindaki rahatlığa şaşmamak gerek.

Kaç gündür uyuyamıyorum, her an kulağımda annesinin “sabah sütünü içirdim, harçlığını verdim” demesi… Çok çok üzgünüm #Özgecanaslan…

Şimdi ayağa kalkıp bu toplumun iki yüzlü anlayışına karşı #sendeanlat deme zamanı. Bu ayıp bize ait değil ki susalım… Susma… Paylaş…

Elif Y.

***

Elif Y’nin tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların Gebelik Günlüklerini buradan okuyabilirsiniz. 

 

6 yorum

  1. Malesef bu yaşanılanlar bir tek bizim ülkemizde değil, her yerde oluyormuş. Ben de 10 senedir yurtdışındayım ve bir kez ters bir hareket görmedim; ama linkini paylaştığım haritaları gördükten sonra tüm dünyadaki kadınlar için üzülmemek elde değil…
    http://www.gezginanne.com/2015/02/batnn-nesini-almayacaktk.html

    • Gezgin Anne kesinlikle bu sadece bizim ülkemizin sorunu degil ama en azindan gelismis ülkelerde cezalarin ciddi anlamda caydirici oldugu yok sayilamaz bir gercek…

  2. Hıçkırmadan sessizce ağlıyorsam sebebi az önce yatağına yatırdığım kızımdır. Hazmedemiyor, yutamıyor, unutamıyorum. Herkesin yükünden biraz da ben yükleniyorum. Erkeklikleri batsın! Elif Y. Yaralı çocukluk anılarınızdan öperim sizi.

    • Cigdem’cim benim icimi dökmem baya bir zaman aldi. Hatta ailemin bircogu burda okudu ama inan kimse bir kelam etmedi, yine yok sayildi, yine olmamis, duymamis gibi yapildi.
      Bende senin yarali anilarindan öperim, kendini üzme ilk baslarda yazmayi dene kimseye okutmasanda yaz… inan cok daha iyi olacak…

  3. 🙁 🙁 hamileyim ve ayin 2.sinde sinavim var ama ne ozgecan i ne onunla ilgili olanlari nede bu anlatilanlari kafamdan atabiliyorum..!! Öyle doluyum öyle doluyum ki ama artik yeter bende anlatacagim anneme, halama, yakinima bu ne benim sucumdu nede benim ayibim! Onlarda bu pisliklerle konusurken, artik öyle gülüp, sakalasip canim cicim diyemeyecekler yada derseler bile 2,3,4 kere düsünecekler!! Yillaca sustum, önce inanmazlar diye sonrada kimse üzülmesin diye ama madem bu o… Cocuklarinin böyle olmasinda annemin, babamin, halamin, amcamin… cevrenin payi var, onlarda kendi payina düsecek kadar üzülmeliler. Elifin dedigi gibi, madem annemiz bize sus dedi, o gun kolumuzu kanadimizi kirdi varsin bugunde onlar uzulsun biraz, böyle tacizcilerin, tecavuzculerin yetismesinde onlarinda payi buyuk cunku!! Allah a binlerce sukur bugun avrupada yasiyorum ve yillardir o tacizci pisliklerin arasinda degilim!

    • Perimasali nasil yaraliyiz, nasil yok sayilmis cocukluk acilarimiz ve en cok ihtiyacimiz olan anlarda nasilda cok uzakta bulmusuz en cok sevdiklerimizi… Ben hala kirginim, hala annemi icimde afedemiyorum…