0 Yorum

Elif Y’nin İkinci Gebelik Günlüğü, 30. hafta

Merhaba Blogcu Anne okurları,

Yaklaşık iki haftadır gebelik yazıma ara verdim, yazamadım, kendimi bir türlü bu vahşet dolu dünyaya adapte edemedim… #ÖzgecanAslan ve #Nuh Köklü desem yeterlidir sanırım… Özgecan Aslan’ın ölümünün ardından ülke ayağa kalktı, özellikle kadınlar, #sendeanlat etiketiyle bir dolu kadına yönelik taciz ve şiddetlere tanık olduk. Hatta yetmedi bizler de anlattık… Sonra yine vahşet dolu bir ölüm haberi daha geldi, bir adam kartopu oynadığı için öldürülmüştü. Ufacık bir buz kütlesi için canından olmuştu, öyle ki buna kendisi bile inanmayarak “N’olur bu bir rüya olsun” demişti son söz, oysa rüya değil, acı bir Türkiye gerçeğiydi… O an, o ülkede yaşamadığıma şükrettim. Biliyorum bencilce, ama şükrettim. Yatağımda şükrettim, karnımda oynayan miniğimin ve odasında uyuyan kızımın yaşayacakları bir ülkenin güvenliği için şükrettim… Orada her gün milyon tane tehditle yaşayan insanların olduğunu bilerek şükrettim, hem de utanarak ve kahrederek şükrettim. Öyle demir leblebi olayları yaşıyor ki uzaklarda olan ülkem ne yutuluyor, ne yeniyor… Elbette güzel günlerin olacağı yarınlar var olacak o ülkede ama tüm bu yaşanılanların, bu vahşetin izleri nasıl silinir bilemiyorum…

28. hafta gebelik yazısı bu yoğun ve acı gündemde yayınlanamadı, 29. hafta ciddi anlamda içime dönük, vahşi dünyaya küs bir şekilde geçti… İçimdeki minik her tür olaydan habersiz benim içimde güvenle hop hop, zıp zıp bir haldeydi. Bu son iki haftada göbeğim resmen ve birden şişti, animasyonlarda olanlar gibiydi adeta… Babycenter’a göre 29. haftaya dair bizimki bir kerevizin yeşil kısmı boyundaymış, mide ve hazımsızlık problemi yaşamamıza progesteron hormonunun salgılanması neden oluyormuş. Hakikaten azcık yemeği fazla kaçırsam sanki karnım patlayacaktı.

Elify30

Gelelim bu haftaya, yani 30. haftamıza; öyle böyle değil biz artık son 10 haftaya girdik ve yakın tarihte yasal annelik iznime ayrılacağım. 30. haftada bizim minik bir büyük marul kadarmış ve görme fonksiyonları gelişmiş ama tam bir yetiye sahip değilmiş. Yaklaşık 40 cm. boyutundaymış. Bana dair BabyCenter’da yazılanlar hakikaten birebir uyuyor, yorgunluk, uyku hali, ağırlık merkezinin değişmesi sonucu hafif sakarlıklar ve duygusal hormonların atağa kalkması… Buna bir de benim son zamanlardaki kabuslarımı ekleyebiliriz. Bir gün bataklıkta doğum yapıyorum, bir gün ölmüş akrabalarımla geziyorum, bir gün savaş çıkmış ve ben savaş meydanlarında koşturuyorum… Artık her sabah birbirinden aksiyonlu rüyaları anlatmaktan ben yoruldum…

Ufaklığa ait alışveriş olayının epey bir kısmını bitirmiş sayılırım, sırada kendime dair alışveriş kaldı. Arjin’e gebeyken alışveriş olayında öyle çok gereksiz şeyler almıştım ki bu defa her şey daha bir bilinçli, daha bir gereklilikler üzerinden oluşuyor. Deneyimli olmak ne kadar güzel ve rahatlatıcı bir olay… Dün sevgilim doğuma 10 hafta kalmasına dair kaygılı şekilde bahsedince dayanamayıp sordum; “doğuma hazır mısın?” vee bizimki ‘‘hayır hazır değilim” demez mi?! Ayol sanki adam kendi doğuracak! Canım korkma,  biz başarıcaz, sen yanımda ol yeter dedim. Doğuma girecek kadının eşini sakinleştirmesi konulu haftalara girmiş bulunmaktayız.

10 Mart’ta doğum sonrası benimle ve bebekle 8 hafta ilgilenecek ebemle ön görüşmem var, 11 Mart’ta ise doğum egzersizine başlıyoruz. 34 -36. haftalardaysa akapunktur ve perine masajlarına start veriyoruz. Biz artık son dönemeci aldık ve finali hafiften görmeye hazırlanıyoruz.

Yakın tarihte yani 13 Mart’ta doğumgünüm var ve ben 41 yaşımın kutlamasını aynı zamanda miniğimin babayshower partisinde yapmak istiyorum. Kendime daha anlamli bir 41 yaş hediyesi veremem sanırım…

Bizden ve birkaç haftamıza dair olanlardan bu kadar… Hepimize sağlıklı ve umutlu günler olsun, sevgiler… Sağlıcakla kalın…

Elif Y

***

Elif Y’nin tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların Gebelik Günlüklerini buradan okuyabilirsiniz. 

Yazar Hakkında

ELİF YILIŞIN CURİ – Mart doğumlu, balık burcu, 40 yaşın tüm güzelliğinin ve veriminin tadına varmakta olan, resim öğretmeni olmuş ama asla öğretmenlikten haz etmemiş, kendi çapında ressam olduğunu sanan, şu ara yaşadığı Almanya’da bir kreşte çocuklarla sanatı buluşturan, 1 kız annesi, ikinci kızına hamile, güzel yürekli ve gülüşlü adamla evli, aktivist ve de hümanist, sanat aşığı bir kadın…

 

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *