21 Yorum

Hamurumda yok

Bilen bilir, ben çok oyuncu bir anne değilim. Sebepleri çeşitli. Belki de yok. İlla ki vardır.

Bana kitaplarla, puzzle’larla, ne bileyim, Lego’larla falan gelin. Ama öyle hayalci oyunlar, atlamalı zıplamalı kudurukluklar dedin mi ben gözüne far tutulmuş tavşan gibi kalıyorum. Çocuklarım bu açıdan pek de şansı değiller belki… Gönül isterdi ki onlarla alt alta, üst üste yuvarlanan bir anneleri olsun…

Geçenlerde Doğan bana ‘En son ne zaman çocuklarla kudurdun?’ diye sordu. Bizim evde böyle bir şey var, evet, ‘kudurmak.’ Kendinden geçercesine oynamak… Bağıra çağıra, tepine tepine oynamak… Yok, benden çıkmıyor öyle bir şey. Üzgünüm bunun için, gerçekten…

Ama çabalıyorum. Kuduramıyor olabilirim ama başka şeyler yapmaya çalışıyorum.

Geziyoruz biz bayağı mesela… Bir yerlere gidiyoruz. Hafta sonları bir şeyler yapıyoruz. Kitapçıya gidiyor, kitap okuyoruz. Müzeye, sergiye, tiyatroya, hiçbiri olmazsa parka gidiyoruz. Ama bunlar, kudurmak kadar ‘eğlenceli’ olmuyor,  biliyorum.

Çocukların odalarını ayırmaya kalktığımız zaman Derin’e motivasyon olsun diye ‘Senin odana şöyle bi garaj yaparız demiştim. Duvara yapıştırırız diye düşünmüştüm. Dün oturduk başına… Yeterince tuvalet kağıdı rulosu biriktirmemişiz henüz, koydum kenara…

Elimizdeki zilyon tane yumurta kutusuyla (okula götürmek için biriktiriyor) bari şu aç tırtılı yapalım dedik. Dedim yani ben… Diğeri Lego oynuyor o sırada, ‘Deniz’cim sen de gel bizle tırtıl yap’ dedim, ‘Yok anne, ben LEGO oynicam’ dedi. E peki.

Neyse tırtıla oturduk Derin’le. Bu gitti geldi sürekli. Diğeri babasıyla ‘kudurmaya’ başladı içeride… Bizimki tırtılı yapıyor sürekli ama aklı içeriye kayıyor. En sonunda ‘Ben bi gidip bakayım ne yapıyorlar’ dedi. Gitti gelmez. Gittim yanına… ‘Anne benimkini sen boya’ dedi. Yek yea! Sanki de çok meraklıyım tırtıl boyamaya… Oturur kitap okurdum ben o sırada? (Aslında meraklıydım, cidden de istemiştim tırtıl yapmayı, bütün materyallerimiz de tamdı üstelik…)

AcTirtil

Bunlar yatağın üzerinde tepiniyorlar baba ve iki oğul. Küstüm ben. Gittim çamaşır makinesinden çamaşırları çıkardım. Gitmeden önce sitem etmeyi de unutmadım: ‘Siz burada debelendiğiniz için Derin’in aklı buraya kayıyor, yapmıyor benimle tırtıl falan! Daha da bana çocuklarla kudurmuyorsun deme! Ben sana ‘çocuklarla kartondan tırtıl yapmıyorsun’ diyor muyum?! Kudurmuyor olabilirim ama kartondan tırtıl yapmaya çalışıyorum, onu da sen sabote ediyorsun! Ühü…!’ 

‘Haklısın aşkım’ dedi bizimki. ‘Kalk Deniz biz çamaşırları asalım, annenle Derin de tırtılı bitirsinler.’ Sanki heves kaldı da içimde…

Neyse, gittik tırtılları bitirmeye… Yine de lütfederek boyadı bizimki… Hani o an babasıyla, abisiyle içeride kudurmayı tercih ederdi. Zaten de yarım kaldı. Gözleri bitmedi hala…

Öğleden sonra oldu. Biraz dışarı çıktık, hava güzeldi falan… Top oynuyor bizimkiler, dedim ‘Benim neyim eksik? Anneyim diye futbol oynamicak mıyım?’. Bi vurdum topa, saçma sapan bi yere gitti. ‘Kızlar futbol oynarsa ne mi olur? Saçma sapan vururlar işte… Eğer Mia Hamm falan değillerse…

Futbol

Eve geldik geri. Film seyredeceğiz hep birlikte. Her haftasonu en az bir film seyrediyoruz. Burak Göral’ın ‘Çocuğunuz 12 yaşına basmadan önce seyretmesi gereken 60 film’ listesinden çok faydalanıyoruz. Mary Poppins‘i seyrettik mesela, bayıldılar. Wizard of Oz‘u indirdim, koydum listeye… Bir de The Sound of Music (Neşeli Günler). Küçükken 8034985943 kere seyrettiğim, tüm şarkılarını ezbere bildiğim film. Artık zamanı gelmişti bence, birlikte seyredebilirdik.

Nasıl heyecanlandım, nasıl! Senelerdir bugünü beklemişim ben. En sevdiğim çocukluk filmimi çocuklarımla seyredicem. Yaşasın!

Filmin üç saat olduğunu unutmuşum. Dahası, isterse otuzüç saat olsun, yine de doyamam o filme ben. Neyse, bizimkiler sıkıldılar bi noktada…

Türkçesini bulamadık zaten. Arada tek tük anlıyorlar ama aksan da ağır ya, çevirmek zorunda kalıyoruz… Soruyorlar: Ne dedi? Bu kiiim? 

Bi de Derin Julie Andrews’ü Mary Poppins’le karıştırdı mı? Oğlum, aynı aktris ama farklı film! I-ıh… ‘Bu da şemsiyeyle uçuyor mu?’ La havle…

SoundofMusic

En sonunda Deniz dedi ki ‘Anne sen kızsın ya, bu filmi ondan seviyorsun bence…’

Nası ya???

‘Yani işte şarkılar, romantik falan ya…’

Ama… Ama…

Ben böyle planlamamıştım. Çok sevecektik. Hep birlikte şarkılarını söyleyecektik hani?..

Star Wars’u saatlerce seyrediyorsunuz ama? Ben sana Star Wars seyretme demiyorum, ben de seyrediyorum, Yoda da saygı duyduğumuz bir abimizdir, hepimiz Jedi’yız falan ama bunu da sevseydiniz? Olmaz mıydı?..

Doğan dedi ki  ki yaşları erkenmiş, üzülmeyeyimmiş.

Hiç de bile! Sevmediler işte…

Çakma Tanrıça oldum yine… Ya da Marslıların arasındaki Venüslü.

Belki de bu ‘oğlan anası’ olma işi benim hamurumda yok. Belki de o eğlenceli, mavracı, çocuklarıyla ‘kuduran’ oğlan analarından biri hiçbir zaman olamayacağım. #kızgibi doğmuşum, #kızgibi de kalacağım.

21 yorum

  1. Ne tatlısın yaaa 🙂
    3 erkekle bazen zor olması normal bence 🙂

  2. bende hoplayayim ziplayayim cok sevmem onun yerine puzzle yapayim kitap okuyalim resim yapalim lego yapalim kek corek yapalim beraber bayilirim ve cok sabirliyimdir. ama evcilik oynayalim oyuncaklari konusturalim ne bileyim hep anlamsiz geldi bana. daha bir kez yatakta ziplamadik onu biliyorum 🙂 ama disari cikinca bisiklete binelim denizde deliler gibi yuzelim eglenelim oynayalim cok seviyorum. sanirim bir noktada cocuklarda sizi cozuyor ne yapip yapmadiginizi zevk alip almadiginizi.bu nedenle kizim illa kuduralim diye zorlamaz mesela beni….

  3. Kız gibi yap sen ne yaparsan 🙂

  4. Vera, sen, ben seyrederiz kuzum, merak etme… :*

  5. Ben de senin gibiyim hamurumda yok. Bir kızım var ama babasıyla öyle bir kuduruyorlar ki kıskanıyorum. Ama eşim de asla puzzle yapmaz kızımla.

  6. Elif bana tercüman oldun, ama gönlümü de ferahlattın. ben de oğlum için pek eğlenceli bir anne değilim. en kuduruk oyunumuz saklambaç, ötesi yok.. ama demek ki olmayabiliyormuş, normalmiş.. verin bana 3-5 kız çocuğu valla saatlerce evcilik oynamazsak bebeklere kıyafetler yapmazsak ne olayım 🙂

  7. Bende iki erkek annesiyim benim en kuduruk halim yastik savaşı yapmak nasıl enerjilerini atıyorlar görmelisin. Sürekli egitici anne sıkıcı oluyor maalesef.

  8. Ne tatli bi kadinsin sen blogcuanne elif.her yazın ayrı bir gerçek ayrı bir sirinlikte.bu oğlanları büyütmek ekstra zor.al sana bir zorluk daha.beden eğitimi ogretmeni olmama rağmen 3 yasindaki oglum “anne kızlar futbol oynayamaz” diyorsa biz daha napalim.birak babalarıyla kudurup gürdüşüp top oynasinlar.bir tanede bizim eksimiz olsun nolur ki!

  9. Demek ki bir tane kız lazım sizin eve :))) gerçi kızları da memnun etmek bir bukadar zor 🙂

  10. Hamile kalmadan once cok yakin kiz arkadaslarimdan biri, iki erkek cocuk annesi kendisi, ile konusurken “iste cocugum olunca pizza yapicam, kek yapicam vb” seklinde konusup, hayallerimi anlatiyordum. O da, “bakalim, cocugun da bunlari yapmayi isteyecek mi?” dediginde cocuk konusunda ilk dumurlarimdan birini yasamikstim 😀 Pfff, ben de hic anlamam ucmali, kacmali oyunlardan ya da evcilik vs. Oysa ki kucukken ne severdim evcilik oynamayi, nerde ne zaman kaybettim bu huyumu. Neyse ya Elif, babalar bunun icin var ama cocuklar hep en cok annelerini sever 😛
    Birazdan Istanbul ucagina binecegim, Moda’ya da yolum dusecek Istanbul gunelrimde. Umarim seni yolda falan gorurum 😉
    Sevgiler

  11. ay aynı bizim ev… 🙂
    bu ara sık sık 2 kız olsalardı böyle olmazdı diye düşünüyorum. Mira 3-4 yaşındayken hayatımızda ne kudurma vardı, ne de kurmaca oyunlar… Oyunları hep hayatın içindendi. Biz kendi işlerimizi yaparken o da paralelimizde takılırdı.
    Boys Just Wanna Have Fun… Oğlanların ruhunda var bu… yani benim Ada sırf bunun için doğmuş. Mira da ona takılmış durumda… Öyle oyunlar kuruyorlar, kuduruyorlar, o kadar eğleniyorlar ki… Babaları da onlara takılıyor. Ben de kenardan bakakalıyorum.

  12. Ama bu çok doğal. Ben de iki oğlan annesiyim.napalim farkliyiz, hayata farkli gözlerle bakiyoruz. Onlar kudursunlar babalariyla. Onunla yapamadiklari şeyler için biz burdayiz nasilsa 🙂

  13. Elifcim bende bir terslik olduğunu biliyordum yorumlari okuyunca daha iyi anladim. Bizim evde fantazi oyunlari çocuk kurar anne oynar. Gündüz buyukle oynarim kudururm o kadar egleniriz ki 6aylik oğlum bize bakarak oyalanır. Aksam da babayla ev kurup evcilik oynar 🙂

  14. off elif yaa..ben de tam tersiyim..aktivite yapmak da benim hamurum da yok..varsa yoksa arin ile kuduralım! ay geçen gün şu eğitici kartlarla çocuğa bi atraksiyon yapayım dedim, içim şişti yemin ederim! çocuğu yemek yerken kudurup sağa sola saçına başına yemeklerini atarken onunla birlikte yemek savaşı yapan benden başka anne var mı?!

  15. Yazıyı okurken, “oyuncu anne” ol(a)mama halimi ne çok dert ettiğinizi düşünüp bayaa üzüldüm. Yorum yazmak pek adetim değildir ama ‘yapma etme böyle bişi bu kadar dert edilir mi yahu’ tadında sözler yazmayı gönülden istedim, derkeeeen.. “Aa şaşkın sen kendi derdine yan” dedim kendime:( ilk çocuum erkek ve 10 numara oyuncu anneyim ayıptır söölemesi..kudurma, futbol, uçak olma, yarış yapma..herşey var.. Fakaaaatt bizim iki numara kız, kız olduğu yetmezmiş gibi bir de akrep! Taktığım tek takı alyans, giydiğim tek ayakkabı outdoor olunca, benim kız ojeli, yüzüklü elbiseli arkadaşlarıma hayran..ben kıskan!
    Demem o ki beterin beteri var, hem cinsin olan çocuğa kendini beğendirememek daha acı, üstelik burda tercih edildiğin insan babası değil!

  16. Dert etme bence…
    Ben her turlu kuduruklugu yapiyorum. Cocuk parkinda basasagi bile sallaniyorum ama onun icin en mutlu zaman dozer, beton mikseri, moloz kamyonu kullandigi zamanlar. Yani yaranmasi cok zor bu veletlere. Allahtan is icabi denk geliyor insaat makinalari da mutlu oluyor duduk makarnasi 🙂

  17. Uygar Hala gelince oynar onlarla futbol. Hatta bir iki afilli hareket ogretirim, bak borcum olsun. Cocuklarda butun kadinlar cicekle bocekle oynar diye bir kani uyanmasin annesi.

  18. Valla herhalde ben de oyle olacagim insallah bebek gelince. Su anda tek karsilastirma kriterimiz evimizin ” tek cocugu”, “biricik oglumuz” kedimiz. Esimin de kediyle kudurmada ustune yok. Kendisi kedinin rakipsiz favorisi zaten. Sabah kalkinca, eve gelince yemeklerini ben veriyomusum, kedinin umrumda degil. Buyuk ihtimalle cocuk icin de ayni sey olacak.

  19. Ben de “kudurmaya” bayılırım. Tüm çocukluğum dayımla kudurarak geçti. Erkek kardeşimle aramda 12 yaş var, o küçükken de onla kudururduk. Büyüyünce en çok artık kuduramayız da diye üzülmüstüm 🙂 Benim kız pek bana cekmemis maalesef; öyle altlı üstlü kudurmayı sevmiyor 🙁 ama biz de anne-kız yatakta zıplamaya bayılıyoruz 🙂 mutlaka ortak bişeyler bulunuyor yani 🙂

  20. Ben de kuduramayanlar arasındayım. ‘Hadi kızım kitap okuyalım, hadi kızım boya yapalım’ gibi cümleler çıkıyor ağzımdan. biz bunları yaparken baba bir top fırlatıyor karşıdan, bizimki koşa koşa babaya gidiyor. Top atıyorlar birbirlerine, basket oynuyorlar, sonra güreşmeye başlıyorlar. Napalım hamurda olmayınca olmuyor.

  21. Elif çok tatlısın gerçekten. zorlamakla olmuyo bu iş zaten, en iyisi senin gibi yapabildiklerini yapmak galiba:)