19 Yorum

Çalışan annelerin çocukları daha avantajlıymış

Amerika’da yapılan bir araştırmaya göre:

  • Çocuklu kadınların yüzde 75’i çalışıyormuş
  • Toplumun %41’i, çalışan anne oranının giderek artmasının toplum için sağlıklı olmadığını düşünürken %22’si bunun tam tersini söylüyormuş
  • Annelerin çalışmasının, her iki cinsiyetten çocuklar için de ekonomik, eğitimsel ve sosyal bazı avantajları varmış. Örneğin:
  • 25 ülkede 50 bin yetişkinle yapılan bir araştırmaya göre, çalışan annelerin kızları, çalışmayan annelerin kızlarına göre daha üst düzey pozisyonlarda çalışıyor ve daha çok para kazanıyormuş. Oğlanlar için bu oran fark etmiyormuş, ne de olsa erkeklerin çalışması bekleniyormuş; ancak orada da şöyle bir nüans varmış: Çalışan annelerin oğulları, çalışmayan annelerin oğullarına göre daha fazla ev işi yapıyor ve çocuklarla daha çok ilgileniyormuş.

Screen Shot 2015-05-18 at 6.58.03 AM

NY Times’daki şu (İngilizce) habere göre, çalışmayı yapan Harvard Business School profesörlerinden Kathleeen McGinn, bu sonuçların, iş yerindeki -ve evdeki- cinsiyet eşitsizliklerinin önüne geçmek için önemli olduğunu söylemiş, ve eklemiş:

Çalışan anneler çalıştıkları için kendilerini suçlu hissederler ve evde kalmalarının çocukları için daha iyi olacağını düşünürler. Ancak görüyoruz ki kadınların işte vakit geçirmesi, çocuklarının yetişkin hayatlarında onlara daha fazla fayda getiriyor.

Bunun kesin olarak böyle olduğunu söyleyebilmek için daha fazla araştırma yapmak gerekliymiş, ancak geçmişte yapılan bir başka araştırmaya göre, anneleri çocukluklarında çalışan erkekler, ileride eşlerinin çalışmasına daha sıcak bakarlarmış. ‘Evlendikten ve çocuk sahibi olduktan sonra çalışmaya devam etmek istiyorsanız, kendinize, geçmişte annesi çalışmış bir koca bulun’muş.

New York Üniversitesi’nden bir başka profesör, bu sonuçları, ‘ebeveynlerin çalışıp çalışmamalarının etkisi, her ailenin şartlarına, örneğin, çocuklarının bakımı için geliştirdikleri alternatiflerden (bakıcı/kreş, vs.) memnun olup olmadıklarına göre değişir. Önemli olan ebeveynlerin çalışıp çalışmaması değil, uzun çalışma saatlerinin ve çocuk bakımı için gerekli ideal şartların eksikliğinin çocukları nasıl etkilediğidir’ demiş.

Herkes bundan kendine pay çıkaracaktır, ben de çıkarayım: Evde kalıp çocuklarıma bakayım, ben doğurdum, başkası büyütmesin, onlarla bire bir ilgileneyim, gelişimlerini destekleyeyim derken, ileriye yönelik hatalı mı davranmış oldum? Oğullarım ileride eşlerinin çalışmamasını tercih eden adamlar mı olacaklar? Tek taraflı böyle bir beklentileri olursa vallahi tokatlarım.

Şaka bir yana, bunun olmaması için elimden geleni yapıyorum, yapıyoruz eşimle.

Hayatımızda ver(me)diğimiz kararların alternatif sonuçlarını bilemeyeceğimiz için var olanla yetinmek, ‘o gün bildiklerimle en iyisini yaptım’ demek en doğrusu sanırım.

Anneler çalışsın mı, çalışmasın mı? Bu konunun sonu gelmez. Çalışması için de, çalışmaması için de gerekli dış destekleri oluşturmadıkça, çocuk bakımını ve ev işini annenin görevi olarak konumlandırmaya devam edip anne ve baba arasında eşit paylaştırmadıkça, evde kalan annelere ‘boş vakit geçiriyor, eğitimini boşa harcıyor’ yaftası yapıştırmaya, dışarıda çalışan anneleri ‘çocuğuna zaman ayırmıyor’ diye suçlu hissettirmeye devam ettirdikçe çalışmayan anneler kendilerini ‘boş’, çalışan anneler ‘suçlu’, bütün anneler ‘eksik’ hissetmeye devam eder.

Siz ne düşünüyorsunuz?

19 yorum

  1. Mühendisliğe “ara” verdim ve evde iki çocuğuma bakıyorum. Bu beni mutlu ve huzurlu yapıyor çünkü onları kimseye bırakmaya gönlüm elvermedi. Eğer çok para kazanmak kriterse başarılı olmuşlardır, hırstan kaygıdan uzak mutlu çocuklar yetiştirmeye çalışıyorum. Başarılı ama neye göre? Metropolde yalnız yaşanılan, çok para kazanılan bi hayatsa istenilen tercih meselesi.

  2. Bence annenin çalışması önemli. imkanlar ve belli sorumluluklar kazandırabilmek için. Çalışan annelerin çocukları sorumluluk konusunda daha bilinçli oluyor. Evde kalıp bunu sağlayan anneler de var elbet ama bence azınlıktalar. Ama bebeklik döneminde de annein bebeği ile birebir ilgilenmesi şart. en azından 2 yıl bebeğinin yanında olmalı bakımını üstlenmeli. Bu da ancak devletin sağlayacağı imkanlar ile mümkün malesef. Ben şanslıydım. 10 yıllık işyerim kendi insiyatifinde bana 1 yıl izin verdi. sonrasında da yarı zamanlı daha çok evden çalışacak şekilde işe döndüm. keşke her anneye bu imkanlar sağlanabilse.

  3. Okul oncesi ogretmeniyim ve 7 ay bebegime kendim baktim. Gonul isterdi ki ilk 2 yil kendim bakabileyim fakat maddi olanagimiz kisitli idi. Calismadigim sure boyunca evde sadece cocuk bakmak beni tatmin etmedi acikcasi. Hem calisip hem bebegimle ilgilenmek beni daha huzurlu ve sabirli kildi. Tabii ki bu dusuncemde yarim gun calismamin ve bebegime annemin bakmasinin da etkisi buyuk. Bir metropolde yasayip tam gun calissaydim bebegime kendim bakmak isterdim.

  4. Yarım gün çalışılabilme kültürü henüz Türkiye’de yok malesef. Çalışmak ya da çalışmamak diye bir siyah beyaz seçimi yapmak zorunda bırakılıp sonra da kendi verdiği kararı sindirmek için karşının verdiği karara tü kaka yapıldığından çıkmıyor mu “anne savaşları”? Yarım gün çalışıp çocuk da kariyer de yapmayı herkes ister. Ben de işime -belki sonsuz- ara verdim. Yarım gün çalışma imkanım olsaydı, tabii ki evden çıkıp, bi hava alıp, azcık insan içine karışıp, paramı da kazanıp gelmeyi isterdim. Ama metropolde kendim zaten anasız babasızken bir de çocugumun anasız babasız büyümesini kendime kabullendiremedim.

  5. Calisiyorum, stresli de olsa severek yaptigim bir isim var. Kizimi 6 aydan sonra krese verdim. Onun gelisimi icin daha iyi oldugunu dusunuyorum. Anne cok onemli olsa da bebeklerin baskalarindan ogrendigi baska seyler var. Ben de evde sikilmaya baslamistim, ve kizima cok da yetebildigimi dusunmuyordum. Farkli insanlara ve ortamlara erken yasta acik olmanin baska faydalari var. Kendimi suclu hissetmedim acikcasi. Annelik onemli bir rol, ama biraz da abartildigini dusunuyorum. Bebekler/cocuklar en buyuk zarari anne duygusal olarak hissiz ve tepkisiz ise goruyor, gun icinde bir kac saatlik fiziksel yoksunluk sanildigi kadar zararli degil, bununla ilgili epey bir calisma var zaten. Calisip calismamak kisinin kendi tercihi meselesi tabi, ama olanaklari iyi ve tatmin edici bir iste calismanin hem kadina, hem topluma hem de cocuga yarari buyuk.

  6. Eşimin annesi çalışan bir anne ve eşim hiç de öyle çocuk sahibi olduktan sonra yogun mesaili işleri tasvip eden bir eş değil ve bunda annesinin yoğun çalışmasının payı var bence, kadın çalışsa da çalışması da çocuğa önemli olduğunu hissettirmeli bunu kimisi çalışarak da yapabilir kimisi çalışmadan da çocuğunu değersiz hissettirebilir, kişiye göre değişen şeyler bunlar bence

  7. Merhabalar,
    Annelerin çalışıp calismama konusu türkiyede yillarca tartisilmaya devam edecek.
    Çünkü sistem buna hazir değil. Ben iskocya da yaşıyorum. Annenin doğum dan sonra yasal izni zaten var parası ve hakları kesilmeden, işe başladığında ise çalışma saatini kendo ayarlıyor devlet o sırada çalışırken bakamiyacagin sırada krese verdiginde parasini ödüyor. Yeni uzun lafın kısası sistem lazım devlet lazım ki mutlu çocuklar annesiz büyümesin, kadın lsr işsiz kalmasın
    Iskocya dan selam ve sevgilerimle

  8. Siz kesinlikle çalışan bir annesiniz, evden çalışan.. eminim oğullarınız bunu farkındadır. Ben de kendi işim olduğu için rahatlıkla 2,5 yaşına kadar tam zamanlı ilgilenebildim kızlarımla.. iyi ki o vakti ayırmışım diyorum şimdi..

  9. Neden kendini calismayan anne olarak tanimladin ki, benim hergun okudugum yazilari baskasi mi yaziyor:) Bir sey uretiyor ve hayatini idame ettiriyorsun, fiziksel olarak evde bulunmus olman ne farkeder. Ben de bebegime bakiyorum, 1 yasina getirecegim umarim, sonra mecburen calisacagim. Zaman zaman sıkılıyorum ve disardan daha az yoruldugum da soylenemez. Sevgiler

    • Yok, ben eskiden bahsetmiştim. Artık kendimi ‘çalışan’ anne olarak tanımlıyorum, ‘evden çalışan’ anne. Ama bu noktaya gelmem de bayağı bir zaman aldı…

  10. Cok ilginc, calisma “iki ebeveyn calistigi zaman ya da biri calistigi zaman” dememis, anne ya da BABANIN evde olmasina degil, sadece annenin evde olup olmamasiyla kisitlamis. Ve olay yine kadinlara atilmis. Cocuk basarili cunku anne calisiyor, cocuk problemli cunku anne evde degil, cocuk su bu, anne evde havada karada suda. E ya babanin calismasi ya da calismamasi? Ayrica bu konu cok boyutlu. Birincisi calisan anne ya da evde olan anne ne? Eger yasadiginiz ulkede bir sene ya da daha fazla dogum izniniz varsa hangi gruptasiniz? Sonucta resmen hala sirketinizin calisanisiniz izinli olsaniz da. Ya da oyle bir ulkede yasamiyorsaniz ve bir iki sene ara verirseniz? Ayrica evde esinizin ve sizin tutumunuz ne? Ayrica calisma saatleriniz planli mi? Yoksa iste ve/ya da trafikte cok mu zaman kaybediyorsunuz?
    Ayrica yorumlarda hep goruyorum, tutturmusuz bir bilimsel olmayan “anne iki sene evde olmali” gidiyor. Bir, neden iki sene? Ikincisi, hadi ilk sene anne sutudur vs anlarim ama neden iki sene sadece anne? Neden “anne ya da baba” ya da “hem anne hem baba” degil. Bu cinsiyetci dusuncenin bir etkisi.
    Diger yorumculara da katiliyorum. Siz calisan, para kazanan bir annesiniz, bir girisimci ve yazarsiniz. Bilmiyorum yazinizda belki de calismadiginiz, blogdan onceki yillarinizdan bahsediyordunuz…

    • Evet, aynen, eskiye gönderme yapmıştım.

    • Burada size katıldığım noktalar var.
      Babanın da çocuk üzerinde inanılmaz etkisi var.
      Kızımı bazen anneme bırakıyorum ve babasını 2-3 gün görmediği oluyor. Buluştuklarında ona duyduğu heyecan bana duyduğundan çok öte.
      “Çocuğun gelişimi” adı altında konuşulan her şey anne ve baba olarak ele alınmalı bence de. Babanın hergün işten eve gece gelip çocuğunu görmemesi ama anne ile bütün gün birlikte olması mı? Yoksa hem annenin hem de babanın çalışıp makul saatlerde eve gelip çocukları ile birlikte olması mı? Bu konular siyah ve beyaz kadar net değildir. Çok fazla değişkeni var diye düşünüyorum.

  11. Ben çalışmayan bir anneyim, ama daha önce çalışmış olan bir birey olarak,
    bence bu durum kişiden kişiye değişir, evet maddi açıdan eve katkı sağlanacağı kesin çalışan annenin. Örneğin bu beni mutlu etmez, 10aylik oğlum var onun hergün yeni birşey öğrendiğini görmek, birlikte kahkahalarla gülmek, birlikte uyumak yani aslında bana göre yaşamak. .. gözün arkada kalmadan, işe gitsem olmaz gibime geliyor, oğlumu ozledikce ağlarım diyorum, evet aşırı duygusal bir anneyim, ama duygular daha önemli benim hayatımda. Çünkü bende hayatın kısa olduğuna her ani yaşamak gerektigine inananlardanim. Zira kişiden kişiye degisisklik göstermekle birlikte evde bebeğimle olmak eminim ki onun içinde benim içinde çok iyi şimdilerde. .. biz çalışan babamizi çok özlüyoruz akşam onun gelmesi ile oglumun mutlulugu görülmeye deger ve ben benide atni şekilde çok ozlemesini istemiyorum… o daha çok küçük:( ♡ sevgiler,

  12. Çalışan bir anneyim ve bundan da oldukça memnunum. Kızım 6 aylıkken tekrar işime döndüm. Bu bana çok iyi geldi. Evet çok zor oldu ayrılmak kızımdan ama farklı bir ortama girmek sabahları hazırlanmak, giyinip kuşanıp makyaj yapmak kendimi iyi hissetmeme sebep oldu. Kendim için bir şeyler yapmak bana iyi geldi. Kızım şuan 11 aylık ve bence O da anlıyor artık annesinin çalıştığını ve halinden memnun çok şükür. Ona sunduğum olanakları da idrak etmeye başladığında eminim daha da memnun olacak. Çünkü ben gözümün gördüğünü onun için iyi olabilecek her şeyi kimseye sormadan alıyorum. Eve geldiğimde ona daha kaliteli zaman ayırıyorum. Benim iş yerinde deşarj olmam ona da iyi geliyor. Naçizane fikrim bir anne çalışmalı hem kendi için hem evi hem de evladı için. Hayat standardını yükseltmeli…

  13. Bunlar maalesef sadece annenin kararıyla olan şeyler değil. Arkadaşların dediği gibi, yarım gün çalışma imkanı getirilse belki birçok anne daha verimli çalışabilecek, çocuklarını daha rahat bırakabilecekler bakıcıya, kreşe, anneanne/babaanneye. Bende dışarıda çalışan bir anneyim, mutlu değilim kızımı evde bırakıp çalışmaktan.Annenin yapısıyla da ilgili tamamen. Tek birşeye indirgeyemeyiz maalesef bazı şeyleri. Çalıştığı için çocuklar sorumluluk sahibi, ya da çalıştığı için çocuklar sorunlu. Bunlar sadece kendimizi haklı çıkarma bahaneleri.

    Anne-baba nasıl mutlu ve huzurlu oluyorsa o şartlar korunmalı. Bakımıyla en çok anne ilgilendiği için bazı durumlarda babaların kendi mutluluklarından, rahatlıklarından ziyade anneyi düşünmeleri gerekiyor. Devletimizde reform, çalışma şartlarında iyi yönde değişiklikler şart ama toplumumuzdaki bakış açısındaki değişim de şart. Bu nasıl olacak bilemiyorum 🙁

  14. Çalışan annesiniz kendine haksızlık etmeyin o kadar aktifisiniz ki hayranım 🙂
    Çalışan anneyim…Doğum iznim biter bitmez işe başladım şartlar gereğii…Bana kalsa 1 yaşından sonra başlamak işterdim ama olmadı tabiii…Kızıma annem bakıyor gözüm hiç arkada değil.Akşamları ve izin günlerimde kızımla cok aktif çok kaliteli zaman ayırıp ilgileniyorum o mutlu ben mutlu tabii sabah işe giderken ki ağlama krizlerimiz saymazsak…
    Ülkemizde çalışan annelere hazırlanmış bir zemin yok.Keşke çalışan annelere cok daha iyi çalışma şartları,doğum izinleri,süt izinleri vs haklar sunulsaydı ama malesef ki yok.Çalışan bir eş olmam sebebiyle eşimle evde iş paylaşımımız var sağolsun diyorum hep 🙂 ama zaten olması gereken de bu.Kadınları köle gibi gören davranan insanlardan nefret ediyorum…

  15. Bu konularla çok ilgili bir arkadaşım, bazı Afrika Kabilelerinde anneler toplayıcılığa gittiklerinde, babaların bir ateşin çevresinde oturup bebeklerini emzirdiklerini söylemişti. Elbette süt gelmiyor, bir nevi emzik görevi görüyorlar. Demek ki doğal hayatta kadının çalışması/çalışmaması, tüm yükün annede olması, babanın yalnızca geçim sağlaması vs… gibi tartışmalar pek yok. Bunlar aslında ” kültür” ün, toplumu belli bir düzen içinde tutmayı amaçlayan yazılı olan/olmayan yasaların, kadını ehlileştirmeye çalışan ataerkil düzenin vs… yarattığı suni tartışmalar. Çok güvendiğim psikiyatr çocuk yetiştirmek konusunda tek bir doğru/ yanlış uygulamanın olmadığını ( dayak, taciz vs… gibi uç örnekler hariç ) , anne babaların neyi devam ettirebileceklerse onu uygulamaları gerektiğini söylemişti. Kısacası her ailenin gerçeği, doğrusu ve yanlışı farklı. Her anne çocuğu için en iyi anne. “Anne çalışmalı mı çalışmamalı mı ” sorusunun tek bir doğru cevabı yok. Her annenin buna vereceği kendi cevabı var. Ama doğum izinleri, haklar vs… ile ilgili tüm kadınların ortak bir amacı ve hareketi olsa keşke!

  16. “Annelerin yarim gun calismasi” hakkindaki kanun tasarisi meclise geldi fakat yasalasmadi. Bir sonraki yasama donemine kaldi yani 1 Ekim’den sonra gelisme olabilir. Umitle bekliyorum. Su an ucretsiz izindeyim. Ise basladigimda ikizlerim 1,5 yasinda olacaklar. Gonul isterdiki daha cok onlarla kalayim. Evde olmak ya da calismak her annenin kendi ozel durumu. Disardan yorum yapanlar iki arada bir derede kalan annelerin vicdan terazisinden daha mi hassas? Sevgiler Elif hanim.