2 Yorum

Gül’ün Gebelik Günlüğü, 10. hafta

Herkese Merhaba,

Bu haftayı da evde geçirdim, geçen yazımda 1 hafta daha raporlu olduğumu söylemiştim. Bu hafta kimseyi yanımda istemedim, annem de kayınvalidem de birer kere geldiler. Sağ olsunlar beni yormamak için sen yat, sen otur, sen yapma diyorlar ama insan hiçbir şey yapmayınca zaman geçmek bilmiyor. Hele ki benim gibi düzeni seven ve pek durmayan biriyseniz, daha da zor.

Benim için stresli ve sıkıntılı geçen 2 haftadan sonra nihayet işe başladım. Nihayet diyorum, çünkü evde otur, yat, yemek ye vs. aynı eylemleri yapmaktan ve ister istemez düşünmekten çok bunalmıştım.

Malum düşük riskiyle karşılaşınca her hafta doktorumuzu ziyaret eder olduk. Bu hafta sonu da kontrole gittiğimizde bebeğimizi gördük. 1 haftada tam 1 cm büyümüş, 3.7 cm olmuş! Görüntüsü gitgide daha bir ‘bebek’ olmaya başladı. Her görüşümde kalp atışlarımın hızlandığı , onunkilere yaklaştığını hissediyorum. Ben hissedemesem de bebeğimizin eklem ve kaslarının gelişimi tamamlandığı için sıvı içinde haraket ediyor. Benim hissetmeme daha en az 8 hafta var sanırım, heyacanla o hissi bekliyorum. Annelik ne kadar değişik bir duyguymuş!

Gul10

Kesenin arkasında hala pıhtı var, dolayısıyla kanama hala devam ediyor, tam atamadığım için iğnelere de devam ediyorum. Bu iğne faslı da ayrı bir işkence, bir an önce bitse de kurtulsam. Hayatın her döneminde sağlıklı olmak gibisi yok gerçekten…

Günler hızla geçiyor, neredeyse 10. haftayı bitirmek üzereyim. Bulantısız bir hamilelik geçiyorum hala, ama koku hassasiyetim devam ediyor. Özellikle tavuk hiç yiyemiyorum, yemek yaparken de kokudan oldukça rahatsız oluyorum. Bu yüzden mümkün olduğunda az kokan sebze yemekleri yapmayı tercih ediyorum. Meyveye düşkünlüğüm de arttı, yaz meyveleri öyle çeşitli ki görünüşleri, renkleri, tatları ile insanı cezbediyor. Bir karpuzsever olarak, en çok da karpuz yiyorum. Henüz kilo almadım, çok mutluyum. Yemek yerken diyetisyenin önerdiklerine mümkün olduğunca uymaya çalışıyorum. Arada kaçamaklar oluyor tabi. Ama abartmamaya çalışıyorum. Hedefim 16. haftaya hiç kilo almadan girmek, bakalım süreç nasıl seyredecek.

Bu arada bebek sahibi olacağımızı henüz herkesle paylaşmadık. Ailemiz ve yakın arkadaşlarımız biliyor. Akrabalarımızla ve diğer tanıdıklarımızla paylaşmak için 12. haftanın bitmesini beklemek istedik. Çevremizin bu mutluluğumuza ortak olması da bizi heyacanlandırıyor, mutluluk paylaştıkça çoğalır değil mi ama?

Yeni haftada görüşmez üzere!

Sevgiler.

Gül

Yazar Hakkında

GÜL GÜRDAL – İstanbul’dan bildiren taze gebe. 31 yaşında, 10 yıldır hayatının aşkı ile birlikte. Oksijenden yoksun plaza çalışanı. Gün gelir hayeller gerçek olur, benim de bir pastanem olur, hem yapar hem yediririm diyor. Gezmeyi,üretmeyi,okumayı, yemek yapmayı çok seviyor. Heyecanla, ilk gebeliğini anlatıyor.

Gül’ün tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların gebelik günlüklerini buradan okuyabilirsiniz.

2 yorum

  1. merhaba gül..içini ferah tut, o pıhtıyı da düşünmemeye çalış..yaklaşık 30 hafta sonra çok güzel bir bebeğin dünyaya geldiğini okuyacağız biz burdan 😉

    • Merhaba Pelin,

      Çok teşekkürler güzel dileklerin için. İnşallah öyle olacak 🙂

      Sevgiler.