17 Yorum

Kolej penceresi

Kolejlerin 2015-2016 yılı için belirlediği ücretler açıklanmış. Şu habere göre,

ÜSKÜDAR AMERİKAN LİSESİ  49.750 TL

SAINT JOSEPH FRANSIZ LİSESİ 35.048

SAINT BENOIT FRANSIZ LİSESİ 34.272 TL

ALMAN LİSESİ 34.000 TL

GALİEO GALİLEİ İTALYAN LİSESİ 23.760 TL

İZMİR S. JOSEPH FRANSIZ LİSESİ 26.800 TL

SAINT MICHELL FRANSIZ LİSESİ 35.900 TL

NOTRE DAME DE SION FRANSIZ LİSESİ 36.030 TL

SAINT PULCHERIE FRANSIZ LİSESİ 35.820

SAINT GEORG AVUSTURYA LİSESİ VE TİCARET OKULU 26.000 TL

TARSUS AMERİKAN KOLEJİ 36.260 TL

ROBERT KOLEJİ 53.250 TL

İZMİR AMERİKAN KOLEJİ 37.758 TL

imiş. (Bu verdiğim rakamlar ödemenin peşin yapılması halinde geçerliymiş; haberin kendisinde taksitli ücretler ve diğer ayrıntılar da yer alıyor. Örneğin Robert Koleji’nin yatılı ücreti 80 bini, Tarsus Amerikan Koleji’nin yatılı ücretleri ise 56 bini geçiyormuş.)

Bir kolej mezunu olarak bu konuda karışık hislere sahibim.

Bundan yaklaşık 20 sene önce Tarsus Amerikan Koleji’nden mezun oldum. TAC bana çok şey katmıştır ve çoğuna paha bile biçilemez. Ancak o zamanlar devir mi daha farklıydı neydi bilmiyorum. Okul ücretlerini de net olarak hatırlamıyorum, hatırlasam mukayese edeceğim. Elbette pahalıydı, ama belki bu kadar fazla özel okul olmadığından (özel okulların neredeyse tamamı o zaman kolejdi) belki ekonomiden, belki sistemden, bu kadar erişilmez değildi. Örneğin bizim okulda, sınıfın ilerledikçe okul ücretin düşerdi (ilk senelerde geçerli olan bir uygulamaydı bu, sonradan kaldırılmıştı).

Portakal

Bizim okulun bahçesindeki portakal ağaçları

Haberde MEF Üniversitesi Rektör yardımcısı Erhan Erkut (ki kendisi takip ettiğim kadarıyla bu ülkenin saygın eğitimcilerinden biri) ‘Eğitime yapılan yatırım finans bir yatırım değil, insana yapılan yatırımdır’ demiş. Hani ‘O parayla ev alınır, iş kurulur’  derler ya, ona atfen söylemiş belki de…

Buna bir yere kadar ben de katılıyorum. Amerikan Koleji mezunu olmak bana çok şey katmıştır. Sadece akademik anlamda değil, daha da çok sosyal anlamda… Ancak bizim zamanımızda, daha farklıydı sanki… Her şey olduğu gibi… Daha basit, daha masumdu birçok şey. Evet, o okullara girebilmek için yine belli bir gelir seviyesinin üzerinde olmak gerekirdi, ancak bu kadar görünür değildi bu… Gelir seviyeni belli eden cep telefonları, tabletler, şunlar bunlar yoktu belki de… Daha az belirgindi birçok şey… Şimdi bu değişti. Uçurum giderek arttı. Her anlamda EN İYİ olman gerekiyor. ‘En başarılı, en zengin, en kalburüstü’

Çamlıca’da Kanada hükümetinin desteğiyle bir anaokulu açılacak, Kanada Anaokulu. Geçenlerde yetkililerinin düzenlediği bir resepsiyona katılmıştım, Kanada hükümetinin gönderdiği bir eğitim bakanlığı yetkilisiyle sohbet etme fırsatı buldum. Orada devlet okulu sisteminin çok oturmuş olduğunu söylediğinde ‘Peki özel okula kimler gidiyor?’ diye sordum. ‘Genelde devlet okulunda iyi bir tecrübe yaşamayanlar’ dedi. ‘Bir de dini eğitim almak isteyenler’ diye ekledi.

Türkiye’de ise devlet okulundan kaçma imkanı olan herkes özel okula gidiyor, çoğu haklı olan birçok sebeple… Onların arasında da maddi durumu yerinde olan ve akademik anlamda ciddi başarı gösterenler kolejlere gidiyor (Çünkü bu okullara girmek için sınavda en fazla bir iki hata yapmak ya da ‘full çekmek’ gerekiyor). Her haliyle, bir şeyler yanlış gibi geliyor bana…

İşin bir de değişen devir boyutu var. Acaba kolej mezunu olmak eskiden olduğu gibi ‘kapılar açacak’ mı ileride de… Devir o kadar değişiyor ki, şu an 12-13 yaşında olan gençlerin %65’i, bugün var olmayan mesleklerde çalışacaklarmış gelecekte… Belki eğitim hepten değişecek, belki her şey internete kayacak, kim bilir?

Olur da çocuklarım bu kolejlerde okuyacak akademik başarıyı gösterseler, benim etimden tırnağımdan arttırarak (hatta çok daha fazlasını yaparak) onları okutmamın, umduğum gibi geri dönüşü olur mu acaba? Böyle bir maddi yükün altına girmeyi denemeye gerçekten değer mi, o yükü kaldıracak gücü olmayanlar  için? (Aslında düşününce, devletimiz bana üçüncü çocuk yardımı yapacak yakında, ne de olsa istediklerini yaptım. 600 TL falan ama olsun!)

İnsanın çocuğu için en iyiyi istemesinin önüne geçmek ne zor… Bazen bu en iyiler gerçek dışı ya da mantık dışı olsa bile…

Çocuklarımın da benim okuduğum gibi bir kolejde okumalarını çok isterim. Bunu yapabilmeyi düşünürdüm hep. Ama bu, giderek uzaklaşan bir hayal olmaya başlıyor. Ne çocuklarımı akademik anlamda bu kadar zorlamak, ne kendimi maddi anlamda bu kadar zorlamak çekici gelmiyor bana…

Belki de bambaşka bir pencereden bakmam ve o pencereyi bulmak için de kendi gerçeklerimin dışına çıkmam gerekiyor.

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *

17 yorum

  1. Off Elif! Kanayan yarama parmak bastın. Gülme, gülme, Ege daha 2 yaşında evet ama, zaman su gibi akıp geçiyor. 4 yıl sonra ne yapacağımızı, ne yapmamız gerektiğini, çocuğumuzu hangi okula gönderebileceğimizi, dahası bu maddi gereklilik için benim kaç yıl daha fabrikalarda sürünmem gerektiğini, ikinci bir çocuk daha yapıp yapmayacağım meselesini düşünmekten kafam kopuyor bazen 🙁 Çok umutsuzluğa kapılıyorum. Ben üniversite dahil bütün eğitimimi devlet okullarında tamamladım. Ve iyi bir eğitim aldığımı düşünüyorum. Ama aynı imkanı çocuğuma sağlayamayacak olmak beni çok acıtıyor. Tamamen güvenerek, içim rahat bir şekilde, çocuğumu Türkiye’nin bu eğitim sistemine emanet edemeyeceğimi düşünüyorum ve kalbim sıkışıyor bazen. Çok sinirleniyorum. Ne hale getirdiler eğitim sistemini! Gerçekten bu konuda umutsuz ve öfkeliyim! Elden ne gelir bilmiyorum 🙁 Acı olan da bu 🙁

  2. Devletinin 3.çocuk için vereceği parayla kolej hayali bile kurulmuyor maalesef. Bursa da özel okullar biraz daha makul fiyatlarda kendimizi zorlayıp o taksitleri rahatlıkla oderiz fakat seninde dediğin gibi cocukların ellerinde ki teknolojik aletler, marka giyim yarışmalarının önüne geçmek bizi çok fazla kasar. Sırf bu yüzden devlet okuluna devam seneye burslara sokmaya niyetim var yani paramızın sözüne değil biraz çocuğumuzun aklına ihtiyacımız olacak 🙂

  3. oğlum daha 1,5 yaşında ama anne baba olarak elbette geleceğini düşünüyoruz. o günler uzak gibi görünsede biliyoruz ki hemen kapımızda bitecek. anne baba olarak ikimizde üniversite mezunuyuz ama ikimizde devlet okullarında okuduk. ama bizim zamanımızda sistem daha iyiydi. şimdi o kadar kötü ki. hep devlet okulu diyen ben öyle çok acaba yaşıyorum ki bu sistemsizlik içinde. diğer yanda da giderek kocaman büyüyen bir fark var insanlar arasında. kendini ebeveyn olarak kasıp özel okula göndermekle ne yazık ki bitmiyor. dedeiğin gibi çocukların elinde son model telefonlar üstlerinde oldukça pahalı kıyafetler. hangi birine yetişebilelim ki.

  4. Oğlum, anasınıfından beri özel okula gidiyor. İlk anda özel okulu tercih sebebimiz ; işime yakın olması , saat 18:30 a kadar devam edebilmesi , çok eski bir butik özel okul olmasından kaynaklı tek şube 15 çocuk ile sınırlı kalmasıydı.
    Şimdi oğlum 4. sınıfı bitirdi, aynı özel okula devam ediyoruz. Okulunu değiştirmek düşüncesi gözlerinin dehşet içerisinde açılmasına sebep oluyor çünkü. Şimdiki aklım olsa kati suretle özel okulda okutmak için bu kadar maddi çaba göstermezdim.
    Bu 4 yılda öğrendim ki okul değil öğretmenmiş aslolan. Eğitim değil sosyal mutlulukmuş gerekenli olan.
    Özel okullar da velilerin bu uyanmasının farkındalar anladığım kadarı ile ve çocukları inanılmaz derecede devlet okullarına karşı dolduruyorlar. Benim oğlum devlet okulunu , çocukların sürekli dayak yediği , öğretmenlerin tahammülsüz, bahçeye çıkılmayan ve saatlerce ödevler verilen bir yer olarak tasvir etmişti bir keresinde. Çok şaşırmıştım.
    İkinci bir çocuğum olursa özel okul kesinlikle bir alternatif olmayacak gözümde , eminim.

  5. Daha dün gittim oğlumu ülke içinde bilindik bir kolejin anasinifina kayıt ettirdim. Yıllık 10.250 TL. Buna servis, okul giysisi, gösteri cartı, diploma curtu vs.dahil değil. Yani ayda bir asgari ucretlinin maaşını fazlasıyla okula ödeyeceğiz. Çok mu zenginiz, hayır. Ama gücümüz yettigince yatırımı eğitime yapalım dedik.ilerde hayat ne gösterir bilemiyoruz. Neden özel okul? Benim gerekcem basit: guvenmiyorum. Eğitim sistemine de, pek çok egitimciye de, devletin okullarinin fiziksel şartlarına da guvenmiyorum. Benim ilkokul ogretmenimi şimdi getirseler önüme ” al hocam eti senin kemiği benim” derim tereddütsüz. Ama bu denli guvendigim bir ogretmen bulamadım malesef. Yeterince aramadim belki de… rotasyon soylentileri, imamhatip yapılan okullar…. hepsi guvensizligimi percinliyor. Ha şimdi içim çok mu rahat, hayir. Cesit cesit endiselerim var özel okula dair. Ama hiç olmazsa daha fazla söz soyleme ve talep etme hakkım olacak parasiyla olduğu için. Ne kötü ve ne yazık. Ah benim güzel ve yalnız ülkem. ..

  6. Ben her özel okulu kolej standardında değerlendirmiyorum. Kendine her ‘kolej’ diyen özel okul kolej değil bence, hele mantar gibi her semtte açılanlar hiç değil. Benim ‘kolej’den anladığım, yukarıda bahsettiğim gibi genelde yabancı kökenli, bir ekolün temsilcisi olan, köklü okullar. Gerçekten fark yaratan okullar. MEB’in kalıp eğitimlerinden bir yere kadar uzaklaşmayı başarabilen, öğrencilerine alışılagelmişin dışındaki düşünce kalıplarını merak ettirebilen okullar… Yoksa paralı her okul, ‘kolej’ değil bence…

  7. Remziye Kozacıoğlu

    Elifcim, hatırladığım kadarıyla Tarsus Amerikan bizlerin zamanında 3500 dolar civarıydı:)))

  8. “Ya en iyi özele göndereceksin yada devlete. Aradaki mış gibi özel okullara göndermenin hiiiç anlamı yok, ortalama devlet okulu onlardan iyidir” diyordum ben birkaç sene öncesine kadar. Sonra.. Sonra biz işimiz gereği daha önce bize çok uzak gelen, bilmediğimiz, aslında kötü de olmayan bir semte taşındık. Sonra oğlum anaokuluna gitti bu yıl, eve yakın bir koleji seçtim “en iyi okul eve en yakın okuldur” düsturuyla. 1 yıl daha anaokuluna gidecek ve sonra ilkokul. Konunun merkezinde diyebileceğim birkaç kişiye ulaşma şansım oldu bu süreçte: Bu çevrede gönderebileceğim en iyi devlet okulu hangisi diye sordum. Cevap olarak bana “yok” dediler. Yok.. Ama ille de göndermek zorundaymışsam x okuluna gönderebilirmişim. Negzel dimi?

  9. evet kolejler çok pahalı ama eskiden daha ulaşılabilir olduğu konusunda yanlış düşünüryosunuz bence. sizin ailenizin ulaşmış olması o zaman daha ulaşılabilir olmadığı anlamına gelmiyor.. evet eskiden tabletler telefonlar yoktu ama o zaman da başka şeyler vardı… bunu desteklediğim için değil ama her zaman her ortamda bu fark büyüklüğü ölçüsünde belli olur. eskiden daha az insan koleje gidiyordu şimdi daha çok bu belki sistemin bir getirisi belki başka şeyler belki de hepsi ama sonuçta eskiden 1-2 tane kolej vardı her şehirde şimdi bir sürü…

  10. Niyeyse okuduğum andan itibaren bir başkasının yazısını paylaşıyormuşsunuz hissine kapıldım!?!?!?

  11. Kolejler eskiden daha ulasilabilirdi, katiliyorum. Ben TED mezunuyum. Sinavla ortaokul kismindan girmistim. Annem babam memurdu ama beni oraya gonderebilmislerdi. Simdiki fiyatlara bakiyorum da o zaman da boyle olsaydi borcla bile gonderemezlerdi muhtemelen.

  12. Ben de bir Robert Kolej mezunu olarak, Robert’i kazandıktan sonra ailenin maddi durumuna göre öğrencilere burs verildiğini kendimden biliyorum. Yani sadece zengine verilen bir şans değil, başarılı olan her öğrenciye kapı açıyor.

    • Bu tür köklü okulların amacı eğitimdeki kaliteyi devam ettirmek olduğundan, gerçekten başarılı olacağına inandıkları öğrencilere yatırım yapıyorlar. Bizim okulda da vardı bu… Ancak bu, bu okulların bendeki giderek küçülen bir kitleye hitap ettiği algısını çok değiştiremiyor.

  13. Herkesin okul, egitim ve ogretmenden beklentileri farklidir..benim beklentim hayal gucu destekli, ozgur ve sorgulayici bir egitim ve bunlari ozumseyerek uygulayan bir ogretmendir. Simdiye kadar buna en cok yaklasan “yeni okul” oldu..imkanlarimiz (maddiyat, mesafe, is hayati vs.) maalesef uygun degil..ama cocuklarimin orada egitim alabilmesini cok isterdim..cocuklarimin egitimini, yukarida saydigim beklentilerimin onda birini bile karsilayamayan bir okul ve ogretmene teslim ettigimi dusundukce de icim aciyor 🙁 kendi kendimize bu eksigi nasil doldurabiliriz bilmiyorum..ama deniyoruz!

    • Bahsettiğiniz Yeni Okul ilk bakıldığında çok çekici olmakla birlikte, vitrinden ibaret olduğunu düşünüyorum. Okul sahibinin bir diğer okulu olan Meşe Palamudu’nda yaşadıklarımıza dayanarak diyorum bunu.

  14. eskiden de kolejlerin ulaşılabilir olduğunu düşünmüyorum. annem çalışmasına rağmen ve özel okullar sınavında iyi bir koleji kazanmama rağmen biz ulaşamadık en azından (annem öğretmen, babamın kendine ait işi vardı). Anadolu lisesinde okudum.

    Benim zamanımda belli başlı kolejler dışındaki özel okullara Anadolu Lisesini kazanamamış devlet okulunda da yapamamış( ki o zamanlar devlet okulları iyiydi) düşük kapasiteli çocuklar gidiyordu. Şimdi de oğlumun kendimce dandik olarak tabir ettiğim bir özel okula gitmesini istemiyorum ama genelde çocuk büyütürken bu istenmeyenler oluyor:))

  15. Kanada’daki egitim sistemiyle ilgili bir sey daha eklemek istiyorum, sizin de bahsettiginiz gibi ya devlet okulunda kotu anilari olanlar, ya dini egitim almak isteyenler ya da düklerin veya cok belli basli sirketlerin CEO’larinin cocuklari gidiyor.
    3 cocugum da Kanada’da ilkokul, lise ve universiteye gitti. 3’ü de birbirinden iyi okullarda iyi egitim gordu. Burada devlet universitesi nosyonu yok, o yuzden universiteyi odemek zorundasiniz ama bu lise fiyatlariyla karsilastirinca dogrusu hic bir sey degil. En pahali universite 7500 CAD. Allah butun cocuklu ailelere bu paralari ödeyebilecek güc versin. ne diyeyim 🙂