7 Yorum

Nazlı’nın Gebelik Günlüğü, 20. hafta

20 hafta olmuş ve yolu yarılamışız biz. Ne zaman geçti ki bu vakit şimdi? Ve sonrası daha da mı hızlı geçecek? Halbuki okuyacak bir dolu kitabım ve bebeğime alınacak bir sürü şeyim var. Yaz sıcakları bastırıp karnım çok büyümeden alayım dediğim bir çok ihtiyaç.

Geçen hafta anneme ‘bebeğimin bir çorabı bile yok ve ben ne alacağımı bilemiyorum’ demiştim. Neyseki çorap ve birkaç zıbın aldık kenara koyduk. Kendimi ilgisiz ve bebeğini umursamayan bir anneymişim gibi hissettim hiçbir şey almayınca. Halbuki internet elimin altında, sağımız solumuz bebek eşyası satan dükkanlarla dolu ve doğuma daha vakit var. Mükemmel anne sendromuna şimdiden girdim mi ne?

Hiç son dakikacı olmadım, hep tez canlıydım. Bir şeyi aklıma koymayıvereyim yapmazsam gözüme uyku girmezdi. Di diyorum çünkü hamilelikle beraber bana bir rahatlık, bir umursamazlık, bir tembellik geldi sormayın gitsin. Konuşmaya bile üşenir oldum artık. Benim hareketli, konuşkan ve sabırsız hallerimi bilenler bu halimi yadırgıyorlar. Ben bu durumdan pek şikayetçi değilim aslında, hayatı yavaş çekimde yaşıyorum artık. Bu halim doğumdan sonra da değişmeden kalsa ve ben kendimi olur olmaz her şey için hırpalamaktan ve yetişemediğim şeyler için suçlamaktan vazgeçsem. Ne güzel olur!

Nazli20

Geçenlerde kuzenimle konuşurken bana ‘sen beni sallamıyor musun yahu?’ dedi. Anlamadım dedim şaşkınlıkla. Meğer ben onu sadece dinlerken ve bir yorumda bulunmazken kendini kötü hissetmiş. Yok dedim senle ilgili değil, anlattıklarını gayet güzel dinledim de konuşmadığımın farkında değildim. Üşeniyorum, doğurunca geçecek inşallah dedim gülerek.

Yalnız şikayet ettiğim bir durum varsa o da unutkanlığım. Daha önceleri evde bir şeyi koyduğum yeri unutmuşluğum çoktur ama bu bambaşka bir durum. Bir soru ile karşılaştığımda kafamda o an kapkara bir boşluk oluyor, tutulup kalıyorum. Neden boş boş bakıyor bu kadın diyorlardır eminim bilmeyenler. Sanki beynim sıfırlanmış ve ben bu dünyada yaşamıyorum gibi, çok tuhaf bir his. İşin kötüsü aradan vakit geçse de hala hatırlamıyor oluyorum.

Omega 3 eksikliğinden midir bilmiyorum ama 20. Haftadan sonra kullanabilirsin dediği için doktorum eğer unutmazsam ilk randevumuzda takviye olarak kullanıp kullanamayacağımı soracağım. Havalar ısındığından beri balığı pek tüketemiyorum, cevizi bol yesem de balığın omega 3 içeriğine yaklaşamıyor bile. Destek almak şart sanırım.

Unutkanlığın yanında eşimin bende farkettiği ve bir hayli güldüğü, tepki süremin uzunluğu ve algımdaki yavaşlama. Bana söylenen bir cümleyi anlamam ve ardından cevap vermem birkaç saniyeyi bulunca çok komik oluyormuşum. Kafam o an nerelerdeyse artık? İşte bunlar hep gebe kafası!!

Bebek için alınacak şeylerin arasında en çok kafa yorulan konu puset meselesi sanırım. Biz de bir kaç hafta önce gittiğimiz anne çocuk fuarında birçok puset ve ana kucağı incelemiştik. Açıkçası bizi konfor ve güvenlik olarak tam anlamıyla tatmin eden bir marka/modele rastlayamamıştık. Elif’in yazıları vesilesiyle tanıştığım Kiddy’den eşime bahsetmiştim, o da her şeyi didik didik eden mühendis kafasıyla o ve bir markayı daha kıyaslamıştı. En sonunda ‘düşünecek bir şey yok Kiddy alıyoruz’ dedi. Puset ve ana kucağını internetten travel set olarak ve hediye çekiyle uygun bir fiyata aldık. Yazımı yazarken kargonun teslim edildiği bilgisi geldi. Eve gidip orasını burasını kurcalamak için akşam olmasını dört gözle bekliyorum! Umarım bebeğimiz de bizim seçimimizden memnun kalır.

Sevgiler,

Nazlı

Yazar Hakkında

NAZLI TANTOĞLU – 31 yaşında, çocukluk aşkıyla 6 yıldır evli. Ankara’da yaşıyor. Aşırı tipik bir Kova burcu. Kışı hiç sevmeyen bu kış çocuğu günün birinde sıcak bir memlekete yerleşip yaşlanmayı hayal ediyor. Okumayı, konuşmayı ve yemek yapmayı çok seviyor. Gebeliğiyle birlikte mecburi ara verdiği Yemekçinin Mekanı isimli bir de yemek bloğu var.

Nazlı’nın tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların Gebelik Günlüklerini buradan okuyabilirsiniz.

7 yorum

  1. bende 20 . haftamı bitirdim ve daha hiç bişi almadım bebegime bende de bi rahatlık sözkonusu. bu kiddy markasını sizden duydum ve baktım bana da mantıklı geldi. siz acaba hangi siteden aldınız?

  2. Bende 27.haftadayım bende bir çorap bile almadım:) kıyafetleri anane ve babaanne hallediyor ama büyük parçalarıda almak lazım sanırım yavaş yavaş.Ama hiç niyetim yok sanki.Doğsunda bir hayırlısıyla sonra herşeyini alırız diye düşünüyorum.Açıkçası ne almak gerekir çokta bilmiyorum.İnternette listeler var evet ama hangisi ne kadar gerekli kestiremiyorum.Yani o bahsettiğiniz boşvermişlik bende de var 🙂

    • Yalnız olmadığıma sevindim 🙂 Gerekliği konusunda emin olamadığım şeyleri ben de almak istemiyorum, tecrübesiz olunca pek kestirilemiyor sanırım. Ama doğumdan sonrada bir süre evden çıkmayacağın için elimin altında ihtiyaçlarım da bulunsun istiyorum. Eksik ve fazlalarını tecrübe ettikçe öğreneceğiz artık.
      Sağlıklı doğumlar diliyorum size de.

    • ben de 27. haftadayım ve hala bir şey almadım, galiba doğum iznine kadar da pek b’şey alamayacağım. kıyafet işi kolay gibi geliyor, gir bir mağazadan al çık temel kalemleri. büyükler zorlar belki ama orda da derya deniz değil gibi sektör… işte bir rahatlık bir rahatlık…

      • Kıyafet konusu en son dert ettiğim şey aslında. İnternetten ver siparişi ertesi gün gelsin en kötü ihtimal. Her şeyi son ana bırakınca eksik kalan bir şeyler olursa diye endişeleniyorum. Bir de işin maddi boyutu var, hepsini birden almak bütçeyi zorlayabilir.

  3. Merhaba Siz catlak önleyici kullanıyor musunuz ? Ben henüz baslamadım bu konuda önerileriniz nelerdir?