6 Yorum

İşe dönmeliyim

Sevgili Blogcu Anne Okurları,

Masal 3,5 aylık oldu, zaman hızla akıp geçiyor gibi görünüyor. Yaklaşık 5,5 kg ve 60 cm boyunda.

Masal2

Son yazımdan bu zamana ne değişti derseniz evet geçeceğini söyleyen anneler haklısınız hafiften geçmelerin bizde de başladığını söyleyebilirim. Özellikle gaz sancılarında çok ciddi azalmalar mevcut. Burada ne işe yarıyor diyen anne adaylarına haberlerim şöyle bence hiçbir şey işe yaramıyor ama o kadar çok şey deniyorsunuz ki sona doğru zaten fizyolojik olarak geçmeye başladığı için son kullandığınız yarıyormuş gibi düşünüyorsunuz. Ben ağlamasına alışık olduğum için çare denemeyi bırakmıştım ancak anne ve babamın yanında kaldığım günlerde babam iki akşamda bir aktardan bir poşetle eve geliyordu. Bizde en sona acı elma yağı kaldı ayaklarının altına sürdüğümüz o yüzden bu işe yarıyor diyebiliriz. Bir de Masal’ın tadını sevdiği bir gaz ilacı var ama bence bir işe yaradığından değil sadece tadını seviyor. Artık uzun süre ana kucağında yada beşiğinde yatarak ilgisini çeken bir şeyle oynuyor. Eğer laf atarsanız gülerek çıkardığı seslerle size cevap veriyor. Geceleri 2-3 kez uyanıyor. Süt içip uyumaya devam ediyor. Bazen iyice doyduğunda, yeterince temiz hava aldığında uyanma sıklığı azalabiliyor.

Geçen 50 gün içinde neler yaptığımıza gelince yarı istanbul yarı şehir dışı geçirdik. Haziran başında bir Ayvalık denemesi yaptık ama Allahım bir soğuktu nereye kaçacağımızı şaşırdık. O heyecanla soluğu Bodrum’da aldık ki, 2 aylık bir çocukla böyle uzun uzadıya yolculuk yapacağımı söyleseniz hayatta inanmazdım. Ne bileyim insana bir cesaret mi geliyor ne, böyle Yandex’e bakıp köy yollarından filan seyahat ettik. Bodrum ve otel çok güzeldi. Ama tabii ki yurdum insanı her zaman ki moral bozuculuğu ile oradaydı. Turistlerin çocuklarına ne yaptıklarını çok merak ediyorum, hepsi bir uslu bir uslu. Gerçi Masal da usluydu, günahını almayalım. Ağladığındaysa destekleyici gülümsemeleriyle yanımızda olan turistler ve ayy nerden bunların yanına düştüm diyen Türkler vardı. Sonra düşündüm bu çocuğu ağlatmama mevzusu bize büyüklerden kalan bir şey galiba, şimdi de büyükler ağlayınca hemen susturmaya çalışıyorlar oysa ben biraz ağlasın kendi kendine sakinleştiğinde ben destek olayım taraftarıyım. Herhalde bunu görerek büyüyoruz ve ağlayan bir çocuk gördüğümüzde “sustursana be kadın”bakışını atmaktan geri durmuyoruz. Neyse bu konuda kararımı vermiştim zaten çok önemseyemeyeceğim, Masal ağladığında ağlayacak siz çevredekiler mecburen dinleyeceksiniz.

2. ay sonunda yapılan 4 adet aşı var. Bunlar için doktorumuza gitmek istediğimizde kalan randevu öğleden sonra bir saatteydi oysa ben Masal’ın ruh halini düşününce sabah saatlerinde olmayı tercih ederdim. Masal tam bir sabah insanı olacak sanırım. Gülerek uyanıyor, bir sürü şey anlatıyor sabahları. Akşam üstüyse fırtınalar, hortumlar çıkıyor. Aşılar yapıldığında Masal biraz ağladı filan ama bizim için çok normal. Kucağımıza alıp sakinleştirdik. Doktorumuz ne dese beğenirsiniz? ”Siz bugün gördüğüm en sakin çiftsiniz”. E sakin oluruz tabi Masal banyodan çıktığında bile bundan daha fazla ağlıyor deyip gülüştük. Hazır yeri gelmişken evet çözemediğimiz tek konu banyo çıkışı. Banyo da süper sessiz ve keyifli, çıkıp havluya sarındığı an başlıyor ağlamaya. Her türlü yöntemi denedik kucakta yıkadık, havlu değiştirdik, çıkınca yatırmadık falan filan ama yok yok yok. Bu kısım kalıcı sanırım bu yavru sudan çıkmak istemiyor.

Masal1

Sol gözündeki kanal tıkanıklığı problemi bu ayda devam ediyor. Masaj yapıyoruz, temiz tutmaya çalışıyoruz. En son göz randevusunda öğrendik ki temiz kalması çok önemli çünkü görmesini azalttığı için göz bozukluğuna sebep oluyor. Numarası için yapılan ölçüm normal çıktı. Bu arada aletler ne kadar gelişmiş öyle uzaktan bir cihazı sabitliyor gözüne, cihazda vik vik bir ses çıkarıyor, bebek oraya bakınca ölçüm yapılıyor.

Zaman hızla akıp geçerken iznimde bitiyor hala çözemediğimiz bir bakıcı problemi var ki can sıkmaya devam ediyor. Temmuz başında işe dönmem gerekirken, biraz ücretsiz izin alarak bunu Temmuz sonu yaptım. Bu arada bizi yurt dışından gelecek teyze ve bir bayram bekliyor. Sonrasında 1 Ağustos’ta bir şekilde işe döneceğim. Bakıcı bulamayabilirim o zaman bir süre annelerden yardım isteyeceğim ama işe dönmeliyim. Bunu kendim için yapmalıyım. Bu şekilde sürekli evde zaman geçirerek ben olmayan biri haline geldim. Bu yüzden bir rutine bağlı olmanın iyi olacağını düşünüyorum. İş ve ev yakınlığı ile her fırsatta eve koşacağım ve süt vermeye devam edeceğim. Planım bu şekilde ama başlayınca ne kadar uyduğunu göreceğiz. Uymazsa başka planlar yapacağız ve onları deneyeceğiz. Günler, aylar ve yıllar bu şekilde geçip gidecek…

Sevgiler,

Ayşe Nur

Yazar Hakkında

AYŞE NUR TURAN – 35 yaşında. İstanbul’da yaşıyor. 7 yıldır evli, 12 yıldır keyifle aynı ilişkiyi sürdürüyor. Bir şirkette departman müdürü olarak çalışıyor. Evi ve işi bir birine yan binalarda, sabah trafiği nedir, mesai yapılınca gece yarısı eve gelinir bilmiyor. Eşi finans sektöründe çalışıyor. Okumayı, yazmayı, yemek yapmayı, denizi, hayvanları, İstanbul’u seviyor. El becerisi gelişmiş; tesisattan, matkap kullanmaya kadar her türlü işi yapabiliyor. Son bir yıldır hamileyken evinde aldığı siyah bir kedi ve onun kalan bir yavrusu ile aynı evi paylaşıyor. Müzmin ikizler burcu, asla uslanmıyor. İlk bebeğine 2015 yılı baharında kavuşmuş olmanın mutluluğunu yaşıyor.

Ayşe Nur’un geçmiş Gebelik Günlüğü yazılarını buradan, Anne Günlüğü’nü buradan okuyabilirsiniz.

6 yorum

  1. Merhaba bizimde banyodan çıķınca ağlayan bir bebemiz var 10 nisan doğumlu bir çıngırağı var onu sallayıp bi4 taraftan kulağına şşşttt diyoruz biraz işe yarıyor gibi. Yazınızı okuyunca kendimden çok şey buldum. Benimde iznim bitti şimdi yıĺĺik iznimi aldim yakında o da bitecek bakalım ne yapacağız..kolaylıklar ve bol sabır diliyorum.

    • Sevgili Pelin, zamanla geçecek diye düşünüyorum türlü türlü hileler denedik yemiyor işe dönme kısmının bu kadar zor olacağını düşünmemiştim, sabır çok lazım gerçekten. Bol şans her şey yolunda gider inşallah.

  2. Zaman nasıl su gibi geçmiş , işe dönme vakti gelmiş. İnşallah iyi bir bakıcı bulursunuz Ayşe Nur hanım 🙂 Masal çok güzel bir kız olmuşşş 🙂

    • Çok teşekkürler Ayten, epey seçilmeye başladı, ilk fotoğraflarına bakıp gülüyoruz pelte gibi diye inşallah. Sevgiler

  3. vay be Ayşenurcum diyesim geldi. gebelik kardeşim gibi görüyorum seni…gebelik günlüğü takip etmiş, doğum yaptığında Allah sıradaki benim yorumu yazmıştım sana. hatta okadar dua etmiştim ki doğumumda senin ki gibi başlasın ve kolaylıkla bitsin diye ama olmadı aynen öyle başladı gece 03:00de ama sezeryanla sonuçlandı maalesef. hayırlısı böyleymiş. şimdi bir süredir takip edemediğim bloga dönünce bu yazını gördüm…İie dönmeliyim başlığı dikkatimi çekti…bir de baktım ki sensin…zira ben döndüm…burada bir yutkunmam lazım…çok zor…adı özlemek değil bu duygunun, daha tarifsiz daha başka. neyseki işin ve evin dipdibe. bu lüksü iyi kullanırsın inşallah. işim ile evim arası 1saat. benim lüksümse annemin bakıyor olması. zerre aklım kalmıyor, kızımdan ayrılmanın yanında bakıcıya bırakma işine katlanamazdım. İkinci çocuk için plan yapan sevgili kocama işimi bırakırım ona göre iste, ciğerim dayanmaz tekrarına diyorum. bakıcı olayında aman diyeyim dikkat et, sağlam referans al. Allah yardımcın olsun. İnşallah tam gönlüne göre, annen kadar iyi bakabilecek biri denk gelir.gönlünü ferah tut, nasıl hisseder, nasıl düşünürsen öyle olurmuş. Masal da çok şeker olmuş maşallah. gözü içinde geçmiş olsun. bizim doktorumuz bakmadı hiç öyle birşey. nasıl farkedildi, ihmal etmeyelim bizde. işe başladığında deneyimlerini paylaş lütfen, cuma başladım ben. henüz 4. gün. hala çıkarken kızıma bakamıyorum mesela. bakarsam gidemezmişim gibi geliyor. Allah tüm çalışan annelerin yardımcısı olsun. evde onunlayken bunaldığını hissediyor insan ama bırakmak da ayrı bir psikoloji. belki gereksiz uzun oldu, dertleştim sanki bende. umarım sen kolaylıkla üstesinden gelirsin bu psikolojinin…masalı öp hepimiz için…

    • Sevgili Ayşen, bebeğini sağlıkla kucağına almışsın çok sevindim. İkinizde sağlıklı olduktan sonra normalmiş sezeryanmış hikaye. İşe dönme kısmında yaşadıkların çok üzücü Ama ne yazık ki bütün çalışan ve yasanın bir türlü görmediği işçilere hayat böyle. Gözü için özellikle sabahları bir gözü hiç açılmıyordu, sürekli akıntı oluyor. Yani gözü normalse doktor ekstra bir kontrol yapmıyor. Annenin bakması harika, çok şanslısın. Bakalım biz neler göreceğiz. Her zaman yaz keyifle cevap veririm. Birilerinin tecrübesini dinlemek ve kendine pay çıkarmak çok iyi geliyor. Her şey gönlünce olsun.