3 Yorum

İki çocuk…

İki çocuğun fotoğrafı gitmiyor gözlerimin önünden…

Biri, sahile vuran Aylan… ‘Sahile vuran’ demek, adını anmak bile ağırıma gidiyor. İlk gördüğüm anda fotoğrafını, görmez olaydım dedim, neden açtım? Sonra o kadar çok çıktı ki karşıma, kaçamadım. Kaçamadım ya, hikayesini okumadan da duramadım. Babasının sözlerini, ‘elimden kayıp gitti’ deyişini bir kere okudum, bir daha da unutamadım.

Diğeri, dün maçta ‘Bakın biz şehit çocuklarına nasıl sahip çıkıyoruz’ mesajı vermek için süs niyetine koydukları ufaklık… O da küçük, belki üç, belki dört yaşında… Babasının ölmüş olmasının yanı sıra, o yaşta çocuk maçtan ne anlar, o kalabalıktan korkmaz mı, o uğultudan ürkmez mi dememişler, koymuşlar önlerine… O çocuğun, o sırada -hala kaç bilinmez- askerleri öldürülen bir başbakanın kifayetsiz sırıtışının gölgesindeki ürkek, şaşkın bakışı gözlerimin önünden gitmiyor.

İngilizce’de ‘Unlearn’ diye bir söz vardır, öğrendiğin şeyi ‘geri öğrenmek’, daha doğrusu hiç öğrenmemiş olmak anlamına gelir. Bildiğini unutmak değil tam karşılığı, çünkü unutmak, bildiğin zamanlardaki kırgınlıklarını yok etmiyor. Nasıl hissettiğini unutuyorsun belki ama iş işten geçmiş oluyor, artık o öğrendiğin şeyler seni değiştirmiş oluyor çünkü… Bazı olaylar, bazı görüntüler, bazı kelimeler yüzünden -onları unutsan bile- aynı insan olmuyorsun artık…

İşte bu iki çocuğun fotoğrafı bana bunu istetti.

3 yorum

  1. Sevgili Elif, canim Elif, guzel Elif,

    Tanismiyoruz ama sanki kirk yillik dostmusuz gibi hissediyorum. Hic karsilasmadik ama sanki sen hep vardin benim hayatimda. Hissettiklerini anliyorum, samimiyetine inaniyorum. Pek cok konuda seninle benzer seyler dusunuyor, hissediyorum. Burada, Instagram’da, Twitter’da sanki dusmanmiscasina sana saldirdiklarinda cok uzuluyorum. Insanlarin aklina ve agzina gelen herseyi boyle futursuzca, dusunmeden, kusarcasina haykirmasini anlayamiyorum. Umarim bunlari dert etmiyorsundur kendine. Seni takip eden herkesin oyle olmadigini biliyorsun elbette ama yine de hatirlatmak istedim. Biz de buradayiz. Seni seven, anlayan, paylasimlarini degerli bulan bir suru insan var. Sen guzel kalbini koru.

    Sevgiler,
    Seda

  2. Çocuklar hastaydı, facebook üstüme üstüme geliyordu. kapattım hesabımını. 3 haftadır internet detoksundayım. üstüne bin türlü şey olup bitti. bilgisayar başına çok geçemiyorum. telefondan bakmamaya çalışıyorum. Olup bitenleri duymamak görmemek istiyorum, bir biçimde haberdar oluyorum ucundan kıyısından. sormuyorum fazlasını. ruhum kaldırmıyor yaşananları. 🙁 sanki ben böyle yapınca hiçbir şey olmuyormuş gibi garip, saçma bir yanılsama içindeyim.