3 Yorum

Ayşenur A’nın Gebelik Günlüğü, 13. hafta

13.haftamızdan selamlar herkese…

Bugün 13.haftamızı, 90 günümüzü ve ilk 3 ayımızı geride bırakıyoruz. Hamilelik sürecinde önemli adımlardan biri bence. İlk 3 ay bedenimiz o kadar farklı tepkiler veriyor ki kendimizi tanımakta zorlandığımız oluyor. En azından ben öyleyim. Gebelik süresince riskler bulunmasına rağmen aslında en riskli dönemi de geride bırakmış bulunuyoruz.

Daha önce de belirttiğim gibi benim korkularım hep ilerleyen haftalar için olmasına rağmen bu gebeliğimde içten içe sürekli bir endişe kuyusunun içinde buluyorum kendimi. Bu durumu bertaraf etmek için kendimce yöntemler bulmaya çalışıyorum. Örneğin bebeğim için kanaviçe panolar işliyorum bu ara. İşleme sırasında karelerin sayımında hata olması sonrasında sıkıntılı sonuçlar yaratacağından, mümkün olduğunca başka birşey düşünmeden elimdeki olaya konsantre olmak zorunda kalıyorum. Çıkan sonuç hem benim için keyif verici oluyor hem de bir süreliğine de olsa tüm dünya düşüncelerinden soyutlanmış oluyorum. Bir diğeri gebelikle ilgili değil de doğumdan sonrasını anlatan yazılar okumak. Daha önce hep gebelik sürecime takılı kaldığımı fark ettim. Bu nedenle, doğum sonrasında beni neler beklediğini, ilk günlerden ek gıdaya geçişe tuvalet eğitimine kadar annelerin yazdıklarını okuyorum. Bu yazılarla sanki bebeğim ve ben daha çok o günlere aitmişiz, bu sıkıntılı süreç bitmeye yakınmış gibi hissediyorum. Belki de bu olumsuz duyguları unutmak istediğimden, çok istememe rağmen her gün yazdığım ve tüm duygularımı içeren düzenli bir günlük tutmaya bile başlayamadım. Önümüzdeki günlerde umarım kendimi iyi hissettireceklerden biri de bu günlük olacak diye düşünüyorum. Sizin de önerileriniz varsa ve paylaşırsanız çok sevinirim.

Geçtiğimiz hafta ikili testten bahsetmiştim. İkili testimizin doktor ölçümlerindeki sonuçlarımız iyiydi. Kan değerlerimiz de çok şükür ki iyi çıktı. Bir ufak sürprizi de vardı bebeğimizin bize. Sanırım tahmin ediyorsunuz, cinsiyetini öğrendik. Olabilecek yanılma payı nedeniyle hemen paylaşamıyorum sizinle. Aldığımız iyi sonuçlar ve bu haber bize geçtiğimiz haftayı huzurla ve sakin geçirmemizi sağladı. Aslında cinsiyetinin ne olacağı hiç önemli değil. Sağlıklı olduktan sonra gerisi için bir isteğimiz, hatta hayalimiz bile bulunmuyordu. Bilmek sadece bebeğimizin biraz daha sanki ete, kemiğe bürünmesi demek. Onu severken, onunla konuşurken hitap şeklimizin değişmesi demek. Ve hayallerimizi ona göre kurmamız demek…

Aysenur13

Bu hafta vitamin takviyelerimize başladık. Tekrarlayan gebelik ve kayıplarım nedeniyle demir eksikliğim bulunuyor. Gebelik dönemim haricinde de bu konuda takviye almıştım. Şimdi demire vitaminler ve magnezyum da eklendi. Ayrıca progestan takviyemiz hala devam ediyor. Tüp bebek sürecini yaşayanlar çok iyi bilir, bu ilaç ayrılmaz bir parçamız haline geliyor bir süre sonra. Bir de PKO’dan dolayı tüm tedavim süresince düzenli kullandığım bir ilacım bulunuyor ki, en çok o beni yoruyor. Onu yuttuğum an bulantılar başlıyor. Biliyorum ki bulantılarımın nedeni gebelik değil, bu ilaç. Bu da hem canımı sıkıyor hem keyfimi kaçırıyor. Öğle yemeğinden sonrası bu nedenle kayıp benim için. En çok üzüldüğüm de günlük su içme miktarımı çok etkiliyor bulantılar. Bulantılar kesildiğinde, akşam ben koltukta sızmış oluyorum genelde…

Bunun güzel tarafından bakalım, kilo kontrolümü otomatik olarak sağlıyor. Gebeliğimin başlangıcından bu yana +1kg’dayım. Ama Elif’in de dediği gibi bence doktorun baskülü hatalı, benimkine göre +0,5kg’dayım. Kendi ölçümüme inanmayı tercih ediyorum! Çok kilo almadım ama kıyafetlerim beni zorlamaya başladı. Bir süre daha idare edebilirlerse çok sevineceğim. Çünkü gebelik kıyafetlerine geçmek için de çok erken haftalardayım.

Önceki kayıplarımdan dolayı bu gebeliğimde serklaj uygulamasına gidebileceğimizi konuşmuştuk daha önce doktorumla. Kanamalarım yeni kesildiği için hemen yapmamız mümkün değil. Takipler devam edecek. Bir engel olmazsa 14. veya 16. haftada bu işlemi uygulama ihtimalimiz var. Önümüzdeki hafta yapacağımız kontrolden sonra bu konu netlik kazanacak.

Hepimizin biraz nefes almaya, güzelliğe, iyiliğe, umuda ihtiyaç duyduğu bu günlerde gelen bayram, umarım hepimize bir umut ışığı yakar.Bayram sevinçlerinin daim olduğu bir dünyada evlatlarımızın büyümesini diliyorum. Herkese iyi bayramlar!

Sevgilerimle,

Ayşenur

Yazar Hakkında

AYŞENUR A. – Hayatının otuz beşinci, evlilik yolculuğunun yedinci, anne olma serüveninin beşinci senesini yaşayan, yolları, dalış yapmayı, kitapları, kanaviçe işlemeyi, öğrenmeyi seven ve her daim uzakları düşleyen bir yolcu.

Ayşenur’un tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların gebelik günlüklerini buradan okuyabilirsiniz

3 yorum

  1. İnşallah sağlıkla tamamına ersin, sağlıkla büyüsün de annesinin ne kadar güçlü bir kadın olduğunu bu günlüklerden okuyup, görebilsin ileride. Çok iyi yapmışsın Ayşenur’cum.Yazmak, paylaşmak, takipçi annelerin desteğini almak iyi gelecektir.Dualarım seninle.Sevgiler…

  2. Kesinlikle Katılıyorum size ben doğuma o kadar odaklanmış ve sonrası hakkında o kadar bilgisiz kalmışım ki 36 haftalık normal doğum ile kolayca doğurdum bebeğime bakmakta çok zorlanıyorum ve lohusa depresyonunu en ağır şekilde yaşıyorum. Emzirememek ilk günler beni ve bebeğimi çok yordu ve yıprattı diyebilirim. Doğum kadar lütfen özellikle emzirme ve bebek bakımına da vakit ayırın. Sevgiler

  3. Merhaba Ayşenur,

    Ne güzel kendini endişelerden uzaklaştırmak için uğraşlar bulmuşsun. Ben de 8. haftada kanamam olduğunda 2 hafta raporluydum. Evde yatarken sürekli bir şeyle okuyor, kanaviçe ile uğraşıyordum 🙂

    Ben de cinsiyetini paylaşmak için detaylı ultrasonu beklemek istemiştim ama eşim çok heyecanlı olduğundan hemen herkese söylemeye başlamıştı:) İnşallah sağlıklı bir gebelik süreci geçirir, yavrunu kucağına alırsın.

    Çok sevgiler.