10 Yorum

Bekar Anne’ye mektup

Aşağıdaki yazı ‘Yorgun Anne’ rumuzlu Blogcu Anne okuru tarafından kaleme alındı.

***

Sevgili Bekar Anne,

Bu yazı, çocukların babalarından dönmelerini beklediğim, yorgun ve üzgün bir hafta sonunun sabahında yazıldı. ”Hissettiklerini tahmin ediyorum ve yalnız değilsin” demek için. Nasıl yeni annelere, çalışan annelere yazılan tavsiyeler bazen sahiden şifa oluyorsa, belki bu mektup da olur.

Lütfen kendine iyi davran. Her şey gerçekten bununla başlıyor-muş. Kendini takdir et. Bizim durumumuzda, hikayemizi biraz bilen, uzak yakın hemen hemen herkes beni takdir ederken ben sonsuz eleştirilerle kendimi yok ediyordum. Bunu yeni bıraktım fakat hasarı kaldı, hala… Sen yapma, kendini takdir et. Sen susmadın, katlanmadın, varlığını kanıtladın ve kötü giden bir şeye dur dedin, ömrünü mutsuz olduğun bir yerde çürütmedin ve geminin rotasını çevirdin. Tek başına bedeller ödedin. Bundan büyük ne olabilir? Elbette yara aldın, elbette yoruldun. İşte tam da bu yüzden; kendini pamuklara sar. Bunu sadece sen yapabilirsin, kimseden bekleme.

Kendine izin ver. Yas tutman gerekiyorsa tut. Öfke varsa içinde, bırak çıksın. Konuş, anlat, şarkı söyle. Karşı taraf anlamıyordur muhtemelen, göndermediğin mektuplar yaz hiç değilse. İçinde biriktirme çünkü sonra bir bakıyorsun içinde kurumuş bir orman var ve sen hep aynı döngüdesin. Elindekilerle yeniden çiçekli bir bahçe yaratmak, yine senin elinde. O bahar sana da gelecek. Kitaplara, filmlere, boyaları sığın ve yeniden yaz her şeyi.

Kendine acıma. Olayları dramatize etme. Evet boşandın, evet belki şiddet gördün, evet çok zor oldu bir dönem hayatınız. Yani? Kapat o defterleri, affet affedebildiğini, geri kalanı da bırak yol kenarında bir yere, taşıma artık. Arkadaşların “seninkinin yanında sorun değil ama çok yorgunum” gibi şeyler söylediklerinde düzelt onları. İyi niyetliler ama hayat gerçekten herkesin taşıyabileceği yükle yüklendiği bir düzenle işliyor. Biliyorum, bazen çok zor. Duvarları “kimse yok mu?” diye yumruklamak istediğin uzun ve karanlık geceler geçiriyorsun, biliyorum. Bazen sadece “seni anlıyorum”a ihtiyacın var, biliyorum. Ama geçecek, ge-çe-cek.

Olabilecek her türlü samimi desteği kabul et. Bir kahve, bir sohbet, çocukların birkaç saat arkadaş edinmesi, küçük armağanlar, kısa bir tatil, herhangi bir şey… Hepsi iyi gelecek. Yükün ağır ve tek başına taşımış olmayı kabullenmen evrenin sana yardım etmeyeceği anlamına gelmiyor. İyi insanlar her yerde, belki sadece biriyle evlenmedin, o kadar.

Çocuklar babalarına gidecek. Evet, belki uzun dönemler hiç almayacak. Belki bazen sadece özel günlerde depreşecek, belki seni onları kaçırmakla tehdit edecek ya da şanslısın en başından beri düzenli görüşüyor olacaklar. Belki tek bir sorumluluk almayacak ve tam bir McDonalds babası olacak. Belki de öyle iyi bir baba olacak ki, koca olamayışına yanacaksın her gördüğünde. Yeniden evlenecek ve mutlu mutlu yaşayacak. Her durumda şunu hatırla; bu senin kontrolünde değil. Onunla ilgili şeyler kontrolünden çıktığı için bir tercih yaptın. Şimdi de Amerikan filmlerindeki gibi bir mutlu ayrı aile tablosu beklemek hayal olur. Sadece sakin kalmak ve olumsuz giden olayların ağırlığını yüklenmemek senin elinde. Sen elinden gelenin en iyisini yapacaksın, gerisini hayat halledecek, bu kadar.

Lütfen onlar gittiklerinde kendine kötü davranma. Arkalarından ağla pekala, üzül tabi ama kendini kahretme. Özle ama tüm günü yataklarında kokularını arayarak geçirme. Yorgunsun, kendine zaman ayır. Kendine zaman ayır sahiden, yürü, alışveriş yap, hayır evi toplama, bir film izle, bir şeyler iç, dışarı çık, evde boş duvarlara bak ama annelik şapkanı biraz olsun çıkar ve dinlen. Gerçekten dinlen. Gelecekler. Evet, seni seviyorlar. Hayır, orada ne anlatırlarsa anlatsınlar kalpler bilir ve doğruyu hisseder, onların saf kalbi hep senin yanında ve öyle kalacak.

Ne olursa olsun, gittiklerinde ne anlatılırsa anlatılsın; nötr kalmayı başar. Sakin kal. Diğer ebeveyni kötüleme. Biliyorum, bu bazen çok zor ama yapma. O aksini yapsa dahi yapma. Dürüst, net ve tarafsız ol. Diğer boşanmış annelerle dahi çekiştirme. Sonsuza dek akraban bir insan, bu değişmeyecek.

Ve son olarak; aşık ol. Sev. Yeniden sev. Ya da belki ilk defa gerçekten sev. Koşulsuz sevilmeyi hak ediyorsun, herkes hak eder. Lütfen kapılarını kapatma ve bırak aksın hayat. Hamile arkadaşlarına bakıp içinden “benim için kapandı bu defter” diye ağlama. Bu evliliği de nihai kurtuluş olarak görmeni öneren teyze tavsiyesi değil. “Gençsin daha gene evlenirsin” değil. Kalp bu, çarpar. Ölmedi çünkü, sadece yorgun.

Sevgili Bekar Anne, biliyorum elinde olsaydı en kusursuz, en mükemmel hayatı sunardın çocuklarına ve o bile yetmezdi aslında. Çünkü sahiden onlar biricikler ve en iyiye layıklar. Ama elinden gelenin en iyisini yapıyorsun ve kendinle gurur duymalısın.

Derin nefes al ve onlara sarıl, işte hepsi bu kadar.

Sevgiler,

Yorgun Anne

***

Yorgun Anne’nin diğer yazılarını buradan okuyabilirsiniz. Sizin de söyleyecek sözünüz varsa Blogcu Anne’de konuk yazar olabilirsiniz. Konuk yazarlık hakkında buradan bilgi alabilir, diğer konuk yazar yazılarına buradan ulaşabilirsiniz.

10 yorum

  1. nasıl bi yazı, nasıl bi duygu yoğunluğu, nasıl güzel bi ifade ediş bu yaaa..aslında bi çok şeyi kabul etmemek belki ama razı olmak, beklemek, sabırla beklemek, gelecek yada mutlaka gelmesi gereken güzel günleri düşlemek..offf çok duygulandım çokkk..

  2. sizi önceki yazılarınızdan biliyorum, her yazınızla kalbimi titretiyorsunuz, hiç tanımasam da çok sevdiğim, kıyamadığım bir arkadaşım gibisiniz, evlatlarınızla birlikte çok çok mutlu olmanızı, hayatta herşeyin istediğiniz gibi olmasını canı gönülden diliyorum

  3. Seviyorum seni yorgun anne. Cesur yürek. Ne güzel anlatmışsın. Sevgiler.

  4. Kadın milletinin başaraayacağı şey yoktur herşeyin üstesinden gelir ama kadın narindir hassastır arada güzel sözler duymayı desteklenmeyi bekler. O yüzden kendini kapamamalıdır. Yazı çok güzel anlatmış herşeyi.

  5. Merhabalar
    Yazınızı çok beğendim. Ancak bu maddeler bence sadece boşanmış anneler için olmamalı. Tüm anneler bunları yapabilmeli. Çünkü annelerin yükü çok ağır. Gerek işte gerek evde…
    O yüzden annelerin hafiflemeye ihtiyacı var. Tüm anneler bu maddeleri kendi hayatlarında uygulayabilmeli.

    Sevgiler

  6. Sevgili yorgun anne
    Bebeği şuan besikte uyuyan 8 aylık yeni bir anne ve kendi anne babası 4 yaşında iken ayrılmış, dünyada ki ennnn mükemmel babaya sahip ama çocuklar açısından bahsettigin tüm zorlukları ( seni babandan alicam, yüzünü gostermicem gibi gibi ) annesi tarafından yaşamış, zihnimde hiç anne tarafından öpme, sarılma, koklama dahi olmayan amma annenin tüm kötü taraf ve huylari babası tarafından itinayla kapatılan biri olarak ağlayarak okudum yazını.
    Sadece bunları yazmak istedim. Kucakliyorum seni ve yavrularını.

    • Ne mutlu babanıza. Size sevgisini, şefkatini göstermiş. Allah herkese öyle baba, öyle eş, dost nasip etsin. Annenizden alamadığınız sevgiyi çocuğunuza vereceğinize eminim. Yaşadığınız durum çok zor olmalı. Sevgiyle kalın.

  7. Sevgili Yorgun Anne,
    Tam da içinde Bulunduğum durumda ne kadar iyi geldi bu yazı,güç verdi bana.
    Çok teşekkür ederim.Sevgiler

  8. Kır zincirlerini diyorsun, çekme, çocukların için çekme diyorsun onlar için, kendin için güçlü ol, güçlü dur, yalnız değilsin diyorsun. Farkındasın ve farkındalık yaratmak istiyorsun. Çokta iyi yapıyorsun. Zor durumda olan bir çok anne okumalı bu yazıyı. Bir çok kadın farkına varmalı içindeki durumu. Gerçekten şifa olacak bir yazı. Sevgiler

  9. Bosanma arefesinde biri olarak hislerime tercuman oldunuz ilac gibi geldiniz sonsuz tesekkur ederim