2 Yorum

Blogcu Gebe – 26. hafta

‘Oysa bu hafta ben çok mutluydum’ yazmış Ezgi gebeliğinin 12. haftasını anlattığı günlüğünde… Ben de mutluydum. Anlatmak istediğim bir sürü şey vardı, küçük küçük notlar almıştım kendime hafta içinde, unutmayayım diye…

‘Ufak tefek sıkıntılarım var ama, gerçek anlamda bir şikayetim yok aslında’ diye bitirecektim bu haftaki yazımı… ‘Gerçekten çok rahat bir hamilelik geçirdiğimi söylememek için hiçbir sebebim yok, çok şükür’ diyecektim.

BlogcuGebe26

Cumartesi sabah çocukların yüzme dersinde tribünlere kurulmuşken yanımda oturan arkadaşım Özlem Facebook’ta gördü: ‘Ankara’da bomba patlamış’ 

Olayın boyutunu ilerleyen dakikalarda anladık, iyi değildi.

Sonra gün içinde çözüldü her şey, daha doğrusu tırmandı demek daha mı doğru? Yüzün üzerinde ölü… Yüzlerce yaralı… Kim bilir kaç kararmış hayat…

Biliyorsunuz işte… Bu konuda yazılacak her şey yazıldı, söylenecek her şey söylendi. Ki zaten yazılacak da, söylenecek de bir şey yok aslında…

Gebelik günlüğümü hep pozitif tutmaya çalıştım ben… Ara sıra şikayetlensem de, kötü bir şey bırakmak istemedim geriye; dönüp baktığımda güzel şeyler göreyim, iyi sözler yazmış olayım istedim.

Bu ülkede ne mümkün?

Çok üzgünüm, herkes gibi… Bugünlerin sıkıntılarını da birlikte yaşıyoruz bebeğimle, hissettiğinden eminim… Umarım affeder beni ileride… Kıymetini unutmuş değilim, tam tersi, bunca kötülük arasında gözümün önündeki çocuklarımla birlikte bana umut veren birkaç şeyden biri kendisi…

Sadece pek dillendiresim yok…

2 yorum

  1. Yorgunum Elif cok yorgunum. Perdeleri sıkı sıkı kapatip asırlarca uyuyasim var.

  2. İyi olmak ne mümkün,yüreğim yanıyor.Küçük Veysel affet bizi…..