12 Yorum

Ayşenur’un Gebelik Günlüğü, 18. hafta

Yeni haftamızdan herkese merhaba. Her yeni haftaya ulaştığımızda şükürlerime bir yenisi daha ekleniyor. Bu haftaya da ulaştık çok şükür. Üstelik dün doktor kontrolümüz vardı ve şu an için her şeyin yolunda olduğunu öğrendik.Tehlikemiz tabii ki devam ediyor ama sık kontrollerimizle takipte kalacağız ve inşallah tüm bunlar korkudan ibaret olarak geride kalacak. Bir sonraki kontrolümüz 20.haftada detaylı tarama olacak.

Bu hafta bebeğimiz 14-15 cm’lere ulaşmış görünüyor ve haftasına gününe uygun olarak büyüyor. Bu büyüklüğe ulaşmasının benim için en fark edilir yanı hareketlerinin daha çok hissetmek oldu. Gün içinde düzenli olmadan birkaç kez yoklayıveriyor, hey unutma ben buradayım diyor artık. Şimdi sıradaki adımı bekliyoruz, hareketlerin babasının da hissedebileceği kıvama gelmesini. Zira bu hafta karnımın iyiden iyiye belirginleşmeye başlamasıyla kendisi de bu konuda sabırsızlanmaya başladı.

Aysenur18

Bu haftaya kadar karnım çok belirginleşmemişti. Ama sanki bu hafta birkaç gün içinde bir atılım yaptı. İlk defa bu hafta hamile olduğumu fark etmeye başladılar. Ben endişelerim nedeniyle çok insanla paylaşmadım durumumuzu. En yakınlarım haricinde bilen yok hamileliğimi. Bir de siz!

İşte bu hafta saklayamaz duruma geldik artık. Bu bir yandan mutlu ediyor beni, çünkü her hamile kişisinin istediği gibi artık saklamak değil cümle alemle paylaşmak istiyorum bebeğimizin yolda olduğunun haberini. Doya doya onun hakkında konuşmak, kızsal hamilelik mevzularının üstünde muhabbet döndürmek istiyorum. Yaşadığımız bu dönemin ne kadar özel olduğunu biliyorum ve bunu bilen, farkında olan diğer insanlarla paylaşmak istiyorum. Daha doğrusu kendimi normal bir hamile gibi hissetmek istiyorum.

Her zaman böyle ayakları yerden kesecek nitelikte bir sohbet olmuyor. Daha önce yaşadıklarımızı bilenlerin, şimdiki hamilelik haberini ilk duyduklarında önce bir karaltı geçiyor gözlerinden. Sonra “bu sefer” ile ilgili temenniler başlıyor ve her şeyin hayırlısı diye bitiyor konuşma. Herkes iyi niyetle her şeyin yolunda gitmesi konusunda dileklerini dile getiriyor biliyorum ama bir anda kendimi moral verilmesi gereken, darda/zor durumda bir insan gibi hissetmeye başlıyorum. Geçen hafta da bahsettiğim iyi düşünme konusunda kendimle verdiğim savaş anlamsızlaşıyor, yerine şöyle bir düşünce yerleşiyor “Demek ki endişelenmekte haklıyım…”. O karaltı yok mu o karaltı, gözlerden geçen, girip içime yerleşiveriyor.

Karanlıktan aydınlığa ne çıkarır bizi? Güzel şeyleri paylaşmak bence. Ben de bebeğimle konuşuyorum böyle zamanlarda. Ona kardeşlerini anlatıyorum. O yüzden böyle kaygılı olduğumu. Onunla ilgisi olmadığını. Yoksa onu çok sevdiğimizi ve vaktinde sağlıklı bir şekilde aramıza katılacağını bildiğimizi, buna inandığımızı da. Hem babasının hem benim onu sevgiyle, merakla, ve en önemlisi sabırla beklediğimizi, onun da aynı sabırla devam etmesi gerektiğini. Biz evde üç kişi olarak bekliyoruz onu. O dedesiyle aynı evi paylaşan bence şanslı torunlardan olacak. Dedesinin de onu nasıl ümitle, hevesle beklediğini biliyor artık. Ben de dedemle büyüdüğüm için ne kadar güzel olabileceğini biliyorum bu durumun. Tüm bunları ve daha da aklıma gelen küçük ailemiz ve küçük dünyamızla ilgili ne kadar güzellik varsa anlatıp duruyorum. Karanlık bulutlar öylece dağılıyor işte o zamanlarda. Hikaye kahramanları gibi oluyoruz, mutlu sona ulaşan…

Göbeğimin benden önde gitmeye başlamasıyla bir konuda da rahatsız oluyorum. Ben tedavi süreçlerimde ve bebeklerimin kayıplarından sonra detektör gibi her hamileyi kalabalıklar içinde görür ve onun için mutlu olurken kendim için mutsuzluğum katmerleşirdi. Kıskançlık veya isyan değildi benimkisi sadece özlemdi. Karnında can taşımaya, o canın sağlıklı olmasına, sağlıklı bir doğuma doğru yol almasına ve bunun verdiği rahatlıkla göbeğini saklamadan taşıyabilme özlemiydi. Gördüğüm her hamile için arkasından çok dualar etmişimdir, her şeyin yolunda gitmesi ve benim yaşadıklarımın hiçbirini yaşamaması için. Şimdi de benimle benzer durumda olan herhangi bir kadının acılarını ayaklandırmaktan korkuyorum ve mümkün olduğunca dışarıda karnımı saklamaya çalışıyorum. Biliyorum ki çocuk düşleyen hiçbir kadının yüreğinde kötülük yoktur ve kendi için istediği, düşlediği tüm iyilikleri karşısındaki kadın için de ister. Bizim gibi kayıplar yaşayan, bebek için tedavi süreçlerinden geçen kadınların nazarlarından korkulur ve hamilelik-doğum gibi haberler sıklıkla saklanır bizlerden. (çokça yaşamışlığım vardır bu durumu) Benim saklamamdaki neden bu değil, sadece dileğim acılarını hatırlatmaya vesile olmayayım.

Bu hafta artık pantolonlarıma girememeye başladım. Hamilelik alışverişini mümkün olduğunca ertelemeye çalışmıştım mevsim geçişinde olduğumuz için. Kış gebesi olarak kalın, sıcak tutacak giysilerin çıkmasını bekledim. Bekledim de dün ufak bir tur attım, gördüm ki yaz gebesi olmak muhteşem bir şey. Kış gebesine mendil bile yok! Beşiktaş’ta umduğumu bulamadım. Bilindik bazı markalar da hiç göz kırpmadı bana. Bildiğiniz, önereceğiniz neresi varsa yol göstermenizi bekliyorum. Zira durum aciliyet kazandı, önümüzdeki hafta işe gidemeyebilirim, o derece!

Sevgilerimle,

Ayşenur

Yazar Hakkında

AYŞENUR A. – Hayatının otuz beşinci, evlilik yolculuğunun yedinci, anne olma serüveninin beşinci senesini yaşayan, yolları, dalış yapmayı, kitapları, kanaviçe işlemeyi, öğrenmeyi seven ve her daim uzakları düşleyen bir yolcu.

Ayşenur’un tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların gebelik günlüklerini buradan okuyabilirsiniz

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *

12 yorum

  1. Merhaba Ayşenur,

    Ben Gebe mağazasının online sitesinden outlet bölümünden pantolon aldım, şuan kullanıyorum. sezondaki ürünler çok pahalı. Bunların fiyatları baya makuldü. Önce gidip mağazada denedim hangi beden oluyor diye, sonra o bedeni sipariş verdim. Olmazsa değişim ve iade de yapıyorlar.

    Sevgiler..

  2. Yazdiklariniza gerçekten çok duygulandım Rabbim bebeğinizi sağlıkla kucaginiza almayı nasip etsin inşallah ! Kış gebeligini bence pek yabana atmayın yaz başında bebeklerimizi kucagimiza alıp butun yazin keyfini çıkaracağız

    • Yeliz Hn, teşekkür ederim iyi dilekleriniz için 🙂 Yazın sıcaklarında hamile olmak çok zor haklısınız, inşallah o günlerde bebeklerimizle olacağız 🙂

  3. H&M mağazasını şiddetle tavsiye ederim.hem uygun hem çok çeşit var.

  4. Ben Gebeyi tavsiye etmek çok isterdim. Kıyafetleri güzel, hoş. Ancak çok pahalı daha da vahimi o çok pahalı kıyafetleri pazarda 10 liraya satışa çıkarmaları. 100 lira verip de bir ay sonra aynı pantolonu 10 liraya Bakırköy pazarında satıldığını görünce şok olmuştum. Elbiseler, kumaş pantolonlarda satıştaydı 1 yıldan beri daha öncesi de vardır herhalde. Ancak iki aydan beri satmıyorlar. Cumartesi oraya gidebilirsiniz şansınıza belki gelir. Aynı pazarcı Çapanın orada Cuma Pazarı varmış orada da satıyorlarmış.

    • Pazarlarda pek başarılı değilim ben 🙂 ama outlet ürünlerini internetten deneyeceğim. Teşekkürler…

  5. Ve çok güzel dilekleriniz. Sağlıkla, huzurla alırsınız inşallah bebeğinizi kucağınıza.

  6. Sevgili Ayşenur,
    Çok riskli ve zor geçen bir hamileliliğimin üzerinden 2 yıl geçti.
    ilk zamanlar senin bu yazdığın gibi yürekten gelen yazıları okuduğumda, hamileliğimi hatırlatan en ufak birşeyi gördüğümde höngürdeyerek ağlıyordum.
    Sonraları sadece gözlerim yaşarmaya başladı.
    Şimdi ise evet içim cız ediyor öncelikle ama sonra amma üzülmüşüm be diyorum.
    Sonra güzel kuzum meleğim herşeyim gelip kocaman sarılıp öpüyor zaten hepsi uçup gidiyor:)
    Senin deöyle olacakbiliyorum, hissediyorum:)
    Ama göbeğini gere gere dolaşmaktan vazgeçmemeye, keyfini çıakrmaya bak, inan kötü de olsa insan hamileleiği özlüyor. Hem bebişi görsünler ki dua etsinler, ben hala her hamile gördüğümde bildiğim bütün duaları dilekleri sıralırm.
    Sevgiler

    • Benzer süreci yaşayan birinden, sizden yorum almak çok iyi geldi bana. Ben de tüm endişelerime rağmen tadını çıkarmaya çalışıyorum hamileliğimin. Bu özel zaman dilimini hakkıyla yaşamak için elimden geleni yapıyorum. Dilerim sizin gibi ben de kuzumu kucağıma alıp, tıpkı şimdi sizin bana yaptığınız gibi başkalarına umut verebilirim. Sevgiler…