1 Yorum

Gül’ün Gebelik Günlüğü, 32. hafta

Son trimester’da hızla yol alıyorum. Git gide ağırlaşıyorum. Hareketlerim yavaşladı, daha çabuk yorulmaya başladım. Kalçamdaki ağrı geçti sayılır. Magnezyum desteğinin faydası oldu sanırım. Bazen gece kalktığımda oluyor, o da geçen haftaya nazaran yok denecek kadar az. Ancak midemdeki problem hala devam ediyor. Eskilerin deyişiyle bebeğin saçları çıkarken yanma olurmuş ya hani, işyerinde mutfaktaki abla da senin oğlana toka takıcaz herhalde ne bu böyle sürekli yanıyor diyor.

Doktor kontrolümüz vardı, oğlan 2 kiloya yaklaşmış. Haftası ile uyumlu gidiyor şimdilik. Sağlığı yerinde, kıpır kıpır kıpırdanmaya devam ediyor. Yine yüzünü göstermedi. Doğmadan göstermeye niyeti yok gibi görünüyor. Kordonunda tek atardamar olması nedeniyle, doktorumuz belki biraz kilosu az olur demişti ama şimdilik normal gidiyor. Bakalım son haftalara doğru ne olacak.

Bir önceki ay 3 kiloya yakın almıştım. Bayramın olduğu aydı, tatlı ve hamurişini fazla kaçırdığım için böyle olacağını biliyordum. Doktorum da kilo konusunda çok hassas olduğu için, aldığım kiloyu çok fazla buldu. Bu ay daha dikkatli davrandım sanırım, oğlan 700 gram almışken ben 800 gram almışım. 32. Hafta itibariyle toplam 9,5 kg almış oldum.. Aslında ben bu kilo konusunu konuşmayı hiç sevmeyen biriyim, hayatımın hiçbir döneminde zayıf olmadım; küçüklüğümden beri benim için biraz takıntı oldu bu konu. Ama artık aştım sanırım. Özellikle gebelik döneminde eşim bu konuda bayağı destek oldu sağ olsun; bir yandan kilo almamın hiç önemli olmadığını söylerken bir yandan da çok alırsam üzülürüm diye fazla yediğimde beni tatlı dille uyardı. Önümüzdeki haftalarda da 2-3 kilo daha alırsam ortalama bir kilo ile gebeliği tamamlamış olacağımı umuyorum.

Typic (1)

Zaman ilerledikçe kafamı sürekli nasıl doğum yapacağım konusu meşgul ediyor. İlk önce nişan mı gelecek, sancılarım mı başlayacak, suyum mu gelecek yoksa gelmeyecek de müdahale ile patlatacaklar; ya da doğum süreci kendiliğinden başlamayacak suni sancı mı verecekler, yoksa sezaryenle mı doğuracağım… Sürekli bunları düşünüyorum. Kafamı karıştırdıkça oğlumun da kafasını karıştırıyormuşum gibi hissediyorum. Ona tek bir mesaj vermeliyim sanırım; “sağlıklı bir şekilde doğmak istediğin gibi gel” diye…

Selim’in kıyafetlerini yıkayıp ütülemeye, dolabını düzenlemeye başladık. Tabii bu işleri tek başıma yapmaya kalksaydım, mümkün değil yapamazdım. Ben kıyafetleri yıkadım, bir kısmını temizlik için yardıma gelen ablamız ütüledi , bir kısmını da annem ütüledi. Şimdi yavaş yavaş dolaba yerleştirmeye başlayacağım. İlk önce yenidoğan ve 0-3 aylık kıyafetlerini, çarşaf ve battaniyeleri yıkadığım için sırada bekleyen bir bu kadar kıyafeti daha var. Sanırım yarısını giyemeyecek. Ben almamama rağmen o kadar çok oldu ki… Herkes özenip bir şey alıyor, alınan şeyler genelde kıyafet. Halbuki bir bebeğin kıyafetten başka ihtiyaçları da var, değil mi? Benimkileri de hazırladıktan sonra yavaş yavaş hastane çantasına yerleştirmeye başlayacağım.

Bu hafta ikinci kez hala oldum. Ailemiz gitgide büyüyor. Kuzenim doğum yaptı; ilk göz ağrımız Emirhan’ın kardeşi Metehan doğdu. Yakında Selim de doğacak ve biraz büyüdüklerinde üçü bir araya gelip ne güzel oynayacaklar, ne yaramazlıklar yapacak kimbilir. Düşündükçe gözlerim doluyor mutluluktan. Kuzenlerimle paylaştığım küçüklüğüm, anılarım aklıma geliyor. İnşallah birbirilerini çok sever ve sık sık görüşürler. Bu günleri anneannemin görmesini de çok isterdim. Bazen Emirhan’ı, Metehan’ı ve Selim’i onun kucağında hayal ediyorum. Yüzündeki mutluluk içimi sıcacık yapıyor. Ne tuhaftır ki, bir taraftan kaybettiklerimizi özlerken, bir taraftan hayat yeni başlangıçlar yeni mutluluklar yaşatıyor bize…

Sevdiklerimizle güzel zamanlar geçireceğimiz, onlara sevgimizi gösterebileceğimiz bir hafta olması dileğiyle…

Gül.

Yazar Hakkında

GÜL GÜRDAL – İstanbul’dan bildiren taze gebe. 31 yaşında, 10 yıldır hayatının aşkı ile birlikte. Oksijenden yoksun plaza çalışanı. Gün gelir hayeller gerçek olur, benim de bir pastanem olur, hem yapar hem yediririm diyor. Gezmeyi,üretmeyi,okumayı, yemek yapmayı çok seviyor. Heyecanla, ilk gebeliğini anlatıyor.

Gül’ün tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların gebelik günlüklerini buradan okuyabilirsiniz. 

Bir yorum

  1. Merhaba Gül,
    Kilo konusuna hiç takılma. Sen bir de son ayı gör bak nasıl şişiyor kilo alıyorsun diyenler yüzünden oldukça korkmuştum ne hale geleceğim ben diye ama son bir aydır hiç kilo almadım, şişmedim de. Bebeğine faydalı şeyleri yediğin müddetçe zaten normal gidiyor kilo alımı.
    Hoş gelmiş Metehan 🙂 Güzel, sağlıklı ömürler diliyorum.
    Sevgiler.