2 Yorum

Nazlı’nın Gebelik Günlüğü, 40. hafta

‘Bu haftanın yazısını yazıyorum ama yayınlaması kısmet olacak mı bilemiyorum. Belki de benim keyfi yerinde oğlum biraz daha bekletecek anne ve babasını’ diyerek başlamışım yazmaya. Henüz doğum yapmadığıma göre ufak düzeltmelerle yazıyorum yazımı.

Her sabah ‘bu gece de doğurmadım’ diyerek uyanıyorum. Bu hafta kafam daha rahat olduğundan mıdır nedir bilinmez çok güzel uykular uyuyorum. Bir de sağım solumdaki tüm kocaman yastıkları kaldırıp sadece göbeğimin altına hafif meyilli küçük bir yastık koydum, sağıma soluma dönerken kolaylıkla onu da taşıyabiliyorum. Gece ve sabah kalktığımda parmaklarımdaki uyuşukluk devam ettiğinden koca koca yastıklara hakim olmak uykumu bölüyordu. Hem artık sırt ağrılarım da azaldı böylece. Ödülü deliksiz uyku, daha ne olsun?

Bizim oğlan artık özellikle akşamları bir hareketli ki sormayın gitsin. Oynayamam yerim dar demiyor da sanki anne karnına veda partisi düzenliyor içeride. O kaburgalara vurarak çılgınlar gibi eğlenirken anası ‘ah, uh, bi dur oğlum, yapma oğlum’ diyor, babası da anasının şekilden şekle giren karnına bakıp kahkahalara boğuluyor. Oğlumuzu son uzaktan sevmeler bunlar. Yakında mis kokusuyla kucağımızda olacak.

Nazli40

Bu hafta ilk kez aşerdim. Hamileliğin son günlerinde bu duyguyu da yaşadım ya aşermeden doğurdum demem artık. Televizyondaki yemek programında çeşit çeşit börekler yapılıyordu ve benim de karnım ufaktan acıkmaya başlamıştı. Bir anda gözümün önüne sarıyer böreği geliverdi. Edirne ve Çanakkale’de okurken etrafta bolca börekçi olurdu ve öğrenci halimizle ucuza karnımızı bu börekle doyururduk. Eşim işte olduğundan iş başa düştü, çıktım börek aramaya. Neyse ki birkaç sokak ötede böreği buldum ve çok beğenmesem de bir aşerme görevini başarıyla sonlandırdığım için kendimi takdir ettim.

Bu hafta ilk kez pelvik muayene yaptı doktorum. Plasentanın durumundan dolayı bu haftaya kadar ertelemişti. İki parmak açılma varmış. Hafif acı hissettim. Sonrasında bir miktar kanama oldu. ‘Adet kanaması gibi süren bir kanaman olursa hastaneye gelmelisin’ dedi doktorum. ‘Pazartesi günü tekrar gel ama seni ben yarın tekrar görecekmişim gibi geliyor ama sakın bu gece doğurma’ diyerek de takıldı bana. Aldı mı ben bir heyecan!

Doğum anında aynı doktorum gibi doğal doğum yanlısı olan bir ebe de yardımcı olacak bana. Aynı hastanede çalışıyor olması avantajımıza oldu. Doğumum ebenin nöbetinin dışında bir zamanda olma ihtimaline karşı telefon numarasını da aldık. Tek bir ebenin benimle ilgilenecek olması doğum anında beni psikolojik olarak da rahatlatacak ve hatta şu andan itibaren bile rahatlattı. Doktorum ‘senin nasıl bir doğum istediğini bildiğim için doğum konusunda benimle aynı düşüncede olan, gerekli eğitimleri almış bu ebenin senin yanında olmasını isterim’ dedi. Seve seve kabul ettim tabii ki.

Oğlum kısa bir zaman sonra kollarımda olacak. Onunla ilk kez göz göze geldiğimiz anı hayal ederek geçiriyorum zamanımı. İnşallah keşkesiz bir doğumla ve sağlıkla gelir bize. Seni bekliyoruz oğlum.

Sevgiler,

Nazlı

Yazar Hakkında

NAZLI TANTOĞLU – 31 yaşında, çocukluk aşkıyla 6 yıldır evli. Ankara’da yaşıyor. Aşırı tipik bir Kova burcu. Kışı hiç sevmeyen bu kış çocuğu günün birinde sıcak bir memlekete yerleşip yaşlanmayı hayal ediyor. Okumayı, konuşmayı ve yemek yapmayı çok seviyor. Gebeliğiyle birlikte mecburi ara verdiği Yemekçinin Mekanı isimli bir de yemek bloğu var.

Nazlı’nın tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların Gebelik Günlüklerini buradan okuyabilirsiniz.

2 yorum

  1. Merhaba, inşallah sağlıkla, coşkuyla bir ömür anlatacağınız harika bir doğumla alırsınız bebeğinizi kucağınıza inşallah, doktorunuzun adını yazabilirmisiniz çok merak ettim

  2. Merhaba ,
    Ben de 38+5 günlük bir hamileyim 🙂 39.Hafta içerisindeyim.
    Doğal doğum yapmak istiyorum , umarım her şey istediğimiz gibi olur.
    Size de kendime de kolay bir doğum olmasını diliyorum.