4 Yorum

Blogcu Gebe – 33. hafta

Bir itirafta bulunacağım: Her hafta bu yazıyı yazarken kaçıncı haftada olduğumu hatırlamak için bir önceki yazıya bakıyorum. 32 miydi, 33 mü? Yoksa 34 mü oldum? Bakıyorum, bir önceki haftanın fotoğrafında 32 yazıyor, ‘hah tamam’ diyorum, 33 olmuşum demek ki… İşte bunlar hep üçüncü gebelik…

Bu hafta çok şikayetlenesim yok sanki… Yani bir de bir insan kaç kere ve nereye kadar ayaklarım patates gibi şişti ve midem sürekli ağzımda diye dertlenebilir ve bu ne işe yarar, sorarım size?! Bunlar şu anki hayatımın bir parçası. Al işte bu sabah saat 5’te mide yanmasına uyandım, o da su içtim diye… Ne yapayım yani, su mu içmeyeyim? Başa gelen çekilir.

Şikayetlenesim yok, çünkü her şey yolunda (kendi minik, küçük hayatımda yani) Yoksa memlekette olan bitenden hiç bahsetmiyorum. Ediyor muyum yoksa?

Geçen hafta çok şımartıldım. Tanımadığım insanlar tarafından üstelik (Tanıdığım insanlar tarafından sürekli şımartılıyorum zaten).Gofret almak için girdiğim bir dükkanda satıcı adam bana gofreti hediye etti, sırf hamile olduğum için… Metrobüste bir kadın, ben ayakta kalınca oturanlardan yer istedi benim adıma… Artık karnım o kadar heybetli ve benden o kadar önde gidiyor ki, belirli bir ağırlığı, kendine ait bir saygınlığı var. Benden bağımsız bir varlık adeta, kendi hayran kitlesi falan var. Gittiğimiz ortamlarda önce ona ihtimam gösteriyor herkes: ‘‘Ooo, Elif Hanım’ım göbeği gelmiş, buyrun buyrun, hoş geldiniz, hörmetler…”

Ben var ya, istersem kendi ayağıma kramp girdirebilirim. Böyle de bir süper gücüm var. Hani bir görsel var ya ‘I grow people, what’s your superpower‘ – Ben içimde insan büyütüyorum, senin süper gücün ne?, tam da öyle işte… Ayağımı na böyle öne doğru uzattım mı bi de gerindim mi hooop kramp sokarım allaaama! Hem-men aksi yönde şeettiriyorum, çıkıyor. Bunu üçüncü gebeliğimde keşfetmeyeydim iyiydi…

İstersem karnımı kastırabilirim de… Mesela ani bir hareket yapayım, hop, hemencecik karnım kasılıyor. Ver elini nefes egzersizi… Ya da tuvalete gitmem gereksin ama yerimden kalkmaya üşendiğim için gitmemiş olayım, hop, yine kasılıyor. Bu ara bu kasılmalar günde 7-8 kere olmaya başladı, doktoruma soracağım. Gerçi benim gebeliklerim hep böyle geçti, kasıntı bi gebeyim ben.

BlogcuGebe33

Geçenlerde nerde hatırlamıyorum, bir yürürken annemin koluna girdim de, ‘hah’ dedim ‘şimdi babaannem oldum işte.’ Valla, onun da göbeği böyle yuvarlak ve kocamandı, o da oturdu mu kalkamazdı, kalkarken ‘Y’allah!’ falan derdi, bi farkım kalmadı. Bi yürürken destek alma ihtiyacım eksik kalmıştı, o da oldu. Bu ağırlık hissi ağırıma gidiyor ha, yerimden kalkmaya üşenmek falan… Önceki gebeliklerimde bu kadar ağırlaşmamıştım ya da kendimi öyle hissetmemiştim, yaştan mıdır, nedir? Bir yandan da aktif olmaya zorluyorum kendimi, oraya da gideyim, buraya da gideyim, hamileyim ben hasta değilim falan ama doktorumun ‘Bedenini dinle’ uyarısı hep kulağımda… Yapıyorum da öyle, yoruldum mu dinleniyorum yani… Hem başıma iş açmak istemediğimden, hem de gerçekten yorulduğum zaman sanki bir el beni mıhlıyor olduğum yere, yok, kalkamıyorum.

Tam tüm dünyanın beni sıcaktan bunaltmak için bana karşı birlik olduğuna inanmaya başlıyordum ki havalar soğudu. Dün ilk kez üşüdüğümü hissettim, yemin ederim dünya varmış. Böyle devam.

Bu hafta doktor randevum var ve yarından itibaren iki haftada bir, NST’li randevulara başlıyoruz. Arkadaşlar bu iş çok çabuk ilerliyor, ben daha hiçbir şey hazırlamadım, aksi gibi dün gece yatmadan Doğan da demez mi ‘Yatağı n’aptık? Puset n’oldu?’ Ay bi dur dedim gece gece ne panik ediyorsun beni, bi dur, halledicez hepsini. Hem, bunun tam tersi olması gerekmiyor mu? Ben panikleyeceğim, sen ‘Hallederiz sevgilim benim aşkım’ falan diyeceksin? Haklısın dedi, tabii haklıyım ne sandındındı?! Gebeler hep haklıdır! Sadece gebeler mi, anneler de hep haklıdır. Hatta var ya, kadınlar hep haklıdır! İşte o kadar!     

4 yorum

  1. Süpersin ya sabah. Sabah okudugum en egelenceli yazi… Beni korkutuyorsun amann su an 30ncu haftaya giriyoruz bizde, umarim bu kadar zorlk cekmem .. Krampf bi kere girdi oda magnezium vitamininden almadigimda yada yetersiz oldugnda belli ediyor krampflarla , benim ikinci hamileligim tmm cok kötü degil ama biraz birinciye bakarak daha zor ücüncüyü düsünemiyorum …

  2. “Elif Hanimin atarli gobegi” de olabilirmis yazinin basligi bak Elif 🙂
    Sen bizi guldurdun Allah da seni cok guldursun.
    Dur anneannem soyle derdi Allah seni cocuklarindan da guldursun Elif. Hah tam oldu. Sayende ben de anneanneme benzedim bak 🙂

  3. çoook tatlısın..komik gebe 🙂

  4. Bu hamilelik Doğan bey’e inceden inceye sinir olmakla geçti zaten :)))