8 Yorum

Kalben Hamile: Ya Yavrumu Alırlarsa?

Yazar Hakkında

NİHAL ÜSTÜNDENİZ – 30 yaşından sonra hayatına iki hamilelik, iki lohusalık, iki erkek çocuk, biraz da annelik, çalışma hayatına artı bolca koşuşturma katan, şu günlerde koruyucu ailesi olmak istediği üçüncü çocuğuna kalben hamile olan, kapısına sığınan koca bir köpeğe ve akşamları yatıya gelen tekir kediye evini açan, tüm bunlar için mutluluk duyan, mutluluktan beslenen, herkes uyuyunca etraftaki yaşanmışlık dağınıklığından gözleri parlayan biri…

kalp

Ya güzel yavrumu birkaç yıl sonra benden alırlarsa?

En çok merak edilen, endişe duyulan, başvuru öncesi en çok araştırılan konu sanırım. Benimse en son düşündüğüm konu. Ya da belki de düşünmekten kaçtığım. Bilemiyorum, ama gerçekten önem sırasında başlarda yer almıyor.

En baştan beri hep şöyle düşündüm; Biyolojik çocuklarımın ne olacağı garanti mi? Hamileliği planladığımda yaşanacak olası olumsuzlukları düşünsem çocuk yapar mıydım? Bana ne olacağı belli mi? Ya da tüm ülkeye? Koca bir hayır. O halde olasılıklardan yola çıkıp, yine kendimi ve sadece sahip olduğum çekirdek ailemi düşünüp, kimseyi üzmemek için bu yoldan vazgeçip, en azından bir çocuğun güneşi olamayacaksam zaten hiç yapmamalıyım. Bu istek, bu içten gelen acayip kıpırtılı his, öyle “ya senden alınırsa”larla bastırılabilecek bir duygu değil. Eğer gerçekten çok kötü şartlarda bir eve (duygusal anlamda) dönmeyecekse, varsın şartlarını düzelten anneciğinin yanına gitsin. Biz de ikinci ailesi olalım, hafta sonları, tatillerde bizimle olsun. Ne var ki bunda? Şu an böyle düşünüyorum. Belki daha sonra farklı düşüneceğim ama bunu da hep hatırlamaya çalışacağım çünkü koruyucu ailelik yoluna girdiysem bunun gerçeğini kabul etmem lazım. Ya giderse…

IMG_1255 (1)

Ya giderse diye düşündüğümüz yıllar boyunca kurumlarda çocuklar kocaman insanlar oldular. Umutlandılar, umutlarını kaybettiler, aşık oldular, evlendiler, üniversiteye gittiler ya da 18 yaşında bilinmeze bırakıldıklarından intihar ettiler. İşte biz, bu sırada hala ya giderse diye düşünmeye devam ettik. Varsın gitsin yahu…

Sadece kendimizi düşünmeyi bıraktığımız an açılan pencere ışık dolu. O kadar ki arkasında karanlık varsa da gözlerin kamaşıyor göremiyorsun. Üzüleceğini, üzüleceğinizi düşünmek çok doğal ama yaşanacak güzelliklere engel değil. Eğer üzülecek, ağlayacaksak vakti geldiğinde bağıra bağıra ağlarız. Koruyucu aile olan, olmak isteyen bir sürü insanız, sarılır hep birlikte ağlarız. Ama şimdi pencerelerimize koşalım, ışıkların evimize girmesine izin verelim. Pırıl pırıl parlayalım hep beraber. O çocukları aile sevgisinden mahrum bırakmayalım.

Not: Bu hafta, son görüşmemizin olduğunu biliyor muydunuz? Peki ya heyecanımızı hissedebiliyor musunuz?

Haftaya görüşürüz…

Nihal

 

8 yorum

  1. Valla bize de geçti o heyecan! 🙂 Soluk almadan okuyorum!

  2. Nihal valla ölüyoruz heyecandan! Ne güzel bir hikaye bu böyle❤️

  3. Harikasiniz ! Kucak dolusu sevgiler ♡♥

  4. Bugüne kadar okuduklarım içinde en çok bağlandığım gebelik günlüğü oldu sizinki..Çok hayran oldum,çok saygı duydum size ve ailenize..Dilerim çarçabuk kavuşursunuz minik yavrunuza ve dilerim hiç ayrılmazsınız,dilerim evinize ışık saçan pencere hiç kapanmadan hep aydınlık günler yaşatır size..Sevgiler..

  5. sizin hikayenizi 11 yasindaki kizima anlattim cok duygulandi..bende boyle yapacagim anne ilerde dedi….ve bir gun giderse icin yorumu da su oldu…kalbi bu kadar sevgi dolu olan bir anne birakilip gidilir mi hic ben olsam hayatta gitmem onu birakmam dedi :(((((

  6. Nihal Hanım,
    Ben de heyecanla bekliyorum üçüncü evladınıza kavuşmanızı, koruyucu ailelik ve evlat edinme en çok önem verdiğim konulardan biri. Bu konu ile ilgili okul öncesi için ilk kez bir hikaye kitabı basıldı bu bile büyük bir gelişme bence. İncelemek isterseniz http://www.kitapkurduanne.com/blog/kosulsuz-ebeveynlik—evlat-edinme-ve-koruyucu-aile-olmak-evlat-edinme-ve-koruyucu-aile-olmak

    • Çok harika bir kitap. Bir sürü alıp doğumgününde Bora’nın kreş arkadaşlarına hediye ettik 🙂

  7. Beni en çok korkutan ve oğlum biraz daha büyüyene kadar harekete geçmeme engel olacak tek konu bu. Dediğiniz gibi durumunu düzeltmiş ailesinin yanına dönecekse tabii ki ne kadar güzel ama oğlum henüz koruyucu aileliği kavrayamayacak yaşta ve böyle bir durum olursa kardeşini kaybetmiş gibi hissetmesinden korkuyorum.
    Umarım kısa zamanda kavuşursunuz, heyecanla takip ediyorum kalben gebeliğinizi 😉