7 Yorum

Kalben Hamile: Bir Görüşme Daha

Yazar Hakkında

NİHAL ÜSTÜNDENİZ – 30 yaşından sonra hayatına iki hamilelik, iki lohusalık, iki erkek çocuk, biraz da annelik, çalışma hayatına artı bolca koşuşturma katan, şu günlerde koruyucu ailesi olmak istediği üçüncü çocuğuna kalben hamile olan, kapısına sığınan koca bir köpeğe ve akşamları yatıya gelen tekir kediye evini açan, tüm bunlar için mutluluk duyan, mutluluktan beslenen, herkes uyuyunca etraftaki yaşanmışlık dağınıklığından gözleri parlayan biri…

Geçen hafta, son görüşmemiz olduğunu yazmıştım ama ne yazık ki yanlış alarmmış. Yani önümüzdeki ay bir görüşmemiz daha var ve bu görüşme artık son olacak. Neyse, gelelim bu son öncesi görüşmeye. Bu görüşmeler sıkıştırıcı, kendinizi sorgulatıcı. Çok akıllıca. Vazgeçmeye meyilli olan, emin olmayanların geri dönüş yapması için uygun zaman. Mesela eğer ki ben bu kadar araştırmamış ve koruyucu ailelerle görüşmemiş olsaydım, yani az çok çocuğumuzla kavuşunca yaşayacağımız sıkıntılardan da haberim olmasaydı, “oldu o zaman biz biraz düşünelim” deyip belki de vazgeçerdim. Ama zaten her yeni çocuk ailede biraz kımıldanma yapıyor. Bora doğduğunda da ilk başlarda zorlandık. Doğal buluyorum bunları ve ekstrasıyla birlikte yaşayacaklarıma hazırım.

Aslında muhabbet şeklinde geçiyor görüşme, sorgulanmıyorsunuz ama görüşmeden çıkınca hafif sarsılmış olabiliyorsunuz. Çünkü belki de sizi uygun bulmayacaklar, belki de tüm bu güzel bekleyişler hüsranla sonuçlanacak. Hiç bir şey belli değil. İşte bu hisle ayrıldık bu defa. Yapamaz mıyız değil, ya uygun bulmazlarsa diye yaşanan ufak kaygı.

IMG_1402

Danışmanımız güven verici şekilde zorluyor insanı. Yani diyorsunuz ki bu çocuklar iyi ailelere verilsin diye emek harcanıyor. Aslında ne harika. Tabi ki “alın çocuğu gidin bakalım” dememeliler. Ne kötü niyetler dönüyor etraflarında bizim bilemediğimiz, göremediğimiz. Hatta bizim ailemiz, özellikle çocuklarımız zarar görmesin diye de ince eleyip sık dokuyorlar. Anlıyorum, anlayabiliyorum. Bu aşamada sosyal hizmet uzmanları size “çok kıl” ve “ay bir sürü çocuk var vermiyorlar ne kadar ters insanlar” gibi gelebilir. Ama empati yapmak gerektiğini düşünüyorum. İşleri oldukça zor bence.

Sonuç olarak; biz vazgeçmiyoruz, hiç vazgeçmeyi de düşünmedik. Bir an acaba bizi uygun bulmayacaklar mı diye aklımızdan geçse de, sonra, yine de sonuna kadar denemeye değer dedik.

Biz inanıyoruz ki çok daha güzel bir aile olacağız. İstanbul’da bir yerlerde, eksik parçamız tatlı bir kız bekliyor bizi. Bence benim kalbim bir kız çocuğuna hamile. Hamilelerin hissettikleri hep doğru çıkar! Şimdi bensiz uyuyor bir yerlerde ama çok yakında kucağımda, kardeşleriyle olacak. Ben anne olmasam da olur, abla ya da Nihal de olabilirim. Derdim anne olmak değil, bu dünyada ardımda güzellikler bırakamayacaksam, standart yaşayıp, yok olup gideceksem ne anlamı var koskoca bir ömrün. Ve zaten bu da bir dert değil.

IMG_0598

Not: Artık her hafta yazacak yenilikler olmayabilir. Birkaç haftada bir yazabilirim. Heyecanıma ortak olduğunuz için çok çok mutluyum. Herkese ayrı ayrı yazamıyorum ama hepinizi kucaklıyorum sımsıkı. Sevgiyle çıkılan yolda etrafım güzelliklerle sarılıyor, iyi ki varsınız.

Nihal

7 yorum

  1. sizin heyecanınızı gönülden paylaşıyorum inş size gelecek olan kız çok şanslı

  2. Aaaa, lütfen yazınn . Her hafta bir gelişme olmayabilir ama hissettiklerinizi , kızınızı bekleyişinizi yazın.

  3. Sevgili Nihal,
    Aramızda konuştuk aslında ama buradan da yazayım istedim. Pozitif düşünce ile olmayacak şey yok hayatta. Hani evet, bu süreç heyecan verici ama sonrası kalp çarpıntıları ile dolu. Ve tüm aile için inişli, çıkışlı, yer yer zorlayıcı ama kesinlikle büyütücü. Yaşadıkça görüyorum ve daha iyi anlıyorum ben de. Ve zorluklara iyi tarafından bakınca hepsinin altından daha iyi kalkılıyor. Senin de bu olumlu ruh hali ile üstesinden gelemeyeceğin şey yok, ona eminim.
    Paylaşmaya devam…
    Aslı

  4. Bu yazı ağlattı beni,ne güzel bir kalbe sahipsin canım arkadaşım…

  5. bir tebessümle okudum yazınızı, ne güzel bir insansınız.. sizi bekleyen o minik kıza kavuşma yazınızı da okumayı diliyorum.. heyecanınızı isteğinizi okurken öyle derinden hissettim ki..
    sevgiler…

  6. yazın…düşündüklerinizi yazın… hissettiklerinizi yazın…yazın ki… arada derede ne tarafa gideceklerine karar veremeyenlere ışık olsun:)

  7. Lütfen gelişme olmasa bile yazmaya devam edin hatta lohusa günlüğü de yazın inanılmaz duygulanıyorum yazılarınızda ve bir daha bu tür gebeliğe denk gelemiycez belki hayatta.Merakla takipteyiz