0 Yorum

Emek’in Gebelik Günlüğü, 22. Hafta

Yazar Hakkında

EMEK KÖSE- İzmirli bir matematikçi. Amerika’nın Maryland eyaletinde yaşıyor. Matematiği çok sevdiğinden üniversitede matematik hocası olarak çalışıyor. Okuyup yazmaya, yemek yapmaya, araba yolculuklarına, gri pofuduk kedisine ve kocasıyla Phish konserlerine gitmeye bayılıyor. Güneş enerjisiyle çalışıyor ve deniz kıyısının bolca hayalini kuruyor. İlk bebeğini bekliyor.

Bol koşturmacalı, çokça yağmurlu bir yirmi ikinci hafta geçiriyoruz bizim diyarda. Benim güneş-sever İzmirli ruhum bir miktar parçalı bulutlu, ne yalan söyleyeyim. Güneşi ne zaman görmüştük en son hatırlamıyorum. Problem çözücü Conrad’ın bu duruma getirdiği çözüm şu: güneş ışığı lambası! Bir yerden duymuş, çok işe yarıyormuş, tutmuş internetten ısmarlamış, ben epey bir güldüm ama kendisi çok ciddi, işe yarayacağından emin. Bir de böyle deneyelim. Bahar gelmeyecek heralde. Acaba kızımızın adını bahar mı koysak? Belki o zaman bahar gelir?

Bu mevsimsel sıkıntılar dışında her şey yolunda. Küçük kızımıza aşık bir haldeyiz. Son zamanlarda çok interaktif bir ilişkimiz var. Kıpır kıpır, artık her ne yapıyorsa artık, bir hareket bir hareket! Conrad “içeriyi dekore ediyor herhalde” diyor, duvarlara resim falan asmalı. Sabah uyanınca başlıyor kıpırtılar, bizimle birlikte o da uyanıyor belki? Yataktan kalkmadan bir konuşuyoruz kendisiyle, halini hatrını soruyoruz, çokça gülüyoruz, sonra kedi Bulut gelip kardeşinin üzerine park ediyor. Her sabah aynı ritüel.

Gün içinde öğlen gibi tekrar bir hareket, neşe içerde, bir parti var da ben mi bilmiyorum?  Bir tip iletişimimiz kesin var. Ne kadar olağanüstü bir deneyim! Hem doğsa da tanışsak diye sabırsızlanıyorum, hem de her güne bayılıyorum, hareketlerini hissetmeye başladığımdan beri.

Typic (4)

Haftanın bir başka güzelliği ise artık tombik olan ve hiçbir şekilde saklamadığım göbeğim sayesinde yeni arkadaşlar edinmem. Biz hamileler aynı kabilenin insanları gibiyiz bir yerde. Yeni edindiğim arkadaşım beni bir hamile ve anne brunch’ına davet etti misal, sonra bizim civarda yaşayan hamile ve yeni annelerin oluşturduğu bir Facebook grubuna katıldım, bu bilgi ve destek akışı çok iyi geldi.

Diğer yandan, bebek ihtiyaç listesine katkı yapan herkese çok teşekkür ederim. Sayenizde biraz daha belli oldu ne alacağımız. Bizim arkadaşlardan öğrendiğimiz kadariyle burada adet birisinin senin için “baby shower” partisi vermesiymiş! Halihazırda birka. teklif var, fakat biz son derece içe dönük iki insan olduğumuz için bu partinin boyutlarından ve tarzından ürktük açıkçası. Hem de ailenin yüzde yetmişbeşi Türkiyeli değil mi, mangal partisi yapalım, bize uygun olsun dedik. Mayıs başı okul kapandıktan sonra bir pazar akşamüstü arka bahçede kuzunun doğacak olmasını kutlayacağız arkadaşlarla. Gerçi bir canım arkadaşım sadece kadınların katılacağı bir çay organize etmeye önerdi, aklım çelinmedi değil.

Şimdilerde yaşadığım, kızımı hissetmek öyle kuvvetli bir his ki, işin gücün en sıkıntılı olduğu zamanda aklıma bir geliyor, gülümsememi engelleyemiyorum ondan sonra, sanki kafamın üstünde pembe bir bulut! Conrad’da da bir genel mutluluk ve sevinç hali olunca işten eve gelmesi pek güzel oluyor. Geçen hafta bahsettiğim gibi, çoğu akşam kızımıza gitarla serenad yapıyor musiksel kocam. Bir antropolog arkadaştan öğrendik ki, bebekler anne karnındayken çalınan müzikleri doğduktan sonra duyduklarında sakinleşirlermiş. Bizim bezelye Beatles’la sakinleşecek o zaman.

Haftaya Mart’a giriyoruz, yaşasın! Yirmi üçüncü haftaya gireceğim için de çok heyecanlıyım, çünkü asal sayı! Bunlar çok iyi işaretler canım! Herkese huzurlu haftalar!

Emek