9 Yorum

Tüm Bu Güzel Anneler

ScaryMommy.com sitesinde yayınlanan bu yazı Ebrar Güldemler tarafından Türkçeleştirilmiştir.

*

Tüm o annelerden oldum. Tamamen çocuklara odaklanmış, ilgili ve sevgi dolu… Anneliğin her anının hakkını veren… Durdurup sonsuza dek yaşamak istediğim anlarım oldu. Ben o annelerin hepsiydim. Çocuklarımın sahip olmasını istediğim anneydim.

Ama aynı zamanda; bir soru daha cevaplayamayacağını hisseden, daha fazla ağlama dinleyemeyecek ve dağınıklık toplayamayacak olandım. Ortadan ikiye bölünmek isteyecek kadar yorgun hisseden anneydim. O annelerin de hepsiydim.

IMG-20160313-WA0003

Yağmurlu bir Cumartesi gününü duvarlar üzerine gelir ve nefes alamaz gibi hissettiği için dışarıda geçiren anneydim. Tek isteği oturup bütün o karmaşayı içselleştirmek olan anneydim.

Çocuğunun ödevine sabırla ve gülümsemeyle yardım eden anneydim. Ödeve beş dakika yardım ettikten sonra kalemi ikiye kıran anneydim.

Saçları yapılı ve kıyafeti düzgün, tam vaktinde olması gereken yerde olan anneydim. Geciken ve karman çorman, yorgun görünen, doğru düzgün giyinememiş anneydim.

Çocuklarının yatağa gitmesine dakikalar sayan ve sessizliğe ihtiyaç duyan anneydim. Çocuklarına özlemekten kalbi ağrıyan ve okuldan gelmeleri için sabırsızlanan anneydim.

Tüm evi tek elle temizleyebileceğine inanan anneydim. Deposu tamamen boş olduğu için hiç enerjisi kalmamış anneydim.

Yoktan organik yemek icat eden anneydim. Akşama tavuk nugget yapıp televizyon karşısında yediren anneydim.

Gözlerini biricik çocuklarından ayıramayan ve kendini dünyanın en şanslısı sayan anneydim. Çocuğunun yaptığı o taklidi bir kez daha görmemek için ona bakmaktan kaçınan anneydim.

Zor bir durumun altından mükemmelce kalkan anneydim. Tüm gece başarısızlık duygusuyla endişe ve üzüntüden kavrulan anneydim.

Çocukları lokantada nazik ve terbiyeli davrandığı için övgüler alan anneydim. Çocuklarının birden fazlası bağırdığı için aynı yeri terk etmek zorunda kalan anneydim.

İnsanlar içinde bağırmakla kalmayıp çığlık da atan anneydim. Parçalara ayrıldığını hissederken bile yekpare hareket eden anneydim.

Belki beni daha iyi olduğum anlarda görmüşsünüz, her şeyin üstesinden geldiğim anlarda…

Belki de hiçbir şeyi beceremediğimi düşündüğüm ve çocuklarımın unutmasını istediğim anlarda….

Beni nasıl gördüğünüzün önemi yok. Kendimi nasıl gördüğümün önemi var.

Kendimi tüm annelerde görüyorum. Çabalayan ve uğraşan annelerde… Bir an ya da tek bir gün bizim tüm anneliğimizi anlatamaz. Eninde sonunda hepimiz bütün bu anneleriz. Bütün bu güzel anneler… İşte annelik tam da bu…

***

Yazının orjinalini buradan okuyabilirsiniz.

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *

9 yorum

  1. Ne kadar da gerçek bir yazı ! Yazan, çeviren, paylasan herkese teşekkürler…

  2. Mükemmel bir yazı olmuş çok teşekkür ederim

  3. Madalyonun her iki yuzunu de gosteren/anlatan/saklamayan/kabullenen anneleri/insanlari seviyorum

  4. Ebrar nefis bir yazı. Çok teşekkürler. O kadar kendimi buldum ki..

    ”Gözlerini biricik çocuklarından ayıramayan ve kendini dünyanın en şanslısı sayan anneydim. Çocuğunun yaptığı o taklidi bir kez daha görmemek için ona bakmaktan kaçınan anneydim.” aynı ben bugünlerde..

  5. Ne içten bir yazı. Olduğu gibi! Yüceltme, kutsallaştırma yok, yerin dibine batırma, yargılama yok! Hepsini yaşıyoruz gerçekten. 15 dakika içinde mükemmel anneden, beceriksiz sinirli anneye dönüveriyoruz birden.

  6. Sevgili Elif,
    Ne güzel anlatmışsın anne olmanın her halini. Ben de içimde dünyaları taşırken, zihnimden her türlü yaşamsal sorunları geçirirken, hayatımı hızlı çekimde yaşarken anneliğim ile kendimi toplayıp, yavaşlatıp, sadeleştirip yeni bir dünya yaratan annelerdenim, her anne gibi. Annelik kadının içindeki potansiyeli, iyiyi-kötüyü, cesuru-korkağı, uysalı-cadyı ortaya çıkaran bir durum.
    Eline, klavyene sağlık…
    Sevgiler.

  7. Bu ikilem insanı nasıl da kötü hissettiriyor kendimden şüphe ediyorum bazen ben dengesiz miyim bir öyle bir böyle davranan.halbuki hepimiz bu halleri yaşıyorsak normal olan bu demek ki neden kendimizi mükemmel anne olmak için yıpratıyoruz.hep yaşadığım o karmaşayı özetlemiş bir yazı ben hepsiyim ve annelik tam da bu.teşekkürler.

  8. Merhaba Elif,
    Yazının başındaki kısmı maalesef görmemişim; yazının Ebrar Güldemler tarafından Türkçeleştirildiğine dair kısmı:) O zaman bu emeği verene de teşekkür etmek istiyorum.
    Ama sen de yayınlayıp, bizim okumamıza olanak sağladığın için yine de senin de eline sağlık:)

  9. Muhtesem bir yazi