17 Yorum

Ezgi’nin Gebelik Günlüğü, 39. Hafta

Yazar Hakkında

EZGİ BERK– Severek aldığı tarih eğitimi sonrası kendini eski çağlara ait kitaplar arasında çalışırken buldu. Hâlâ tarih kitapları arasında çalışmakta, satır aralarında insanların duygu ve davranışlarını aramaktadır. Aynı zamanda eğitim hayatının hangi evresinde kaybettiğini hatırlamadığı zengin hayalgücünü tekrar keşfetmek için çocuklarla çalışıyor. Bazen de çocuklar olmadan, çocuklar için çalışıyor. Çocuk edebiyatı tutkunu. 27 yaşında ve ejderhalara inanıyor.

Ezgi’nin tüm yazılarını buradan, diğer gebe yazarların gebelik günlüklerini buradan okuyabilirsiniz.

Herkese merhaba,

Bu hafta da doğurmadım; dahası bu haftanın son günü yapmış olduğum doktor ziyaretine göre haftaya da doğurmamış olacağım! Evet sürekli ben, Barış, Mürşide teyze (Barış’ın annesi) doğum oldu mu diye aranıyor. Canım arkadaşlarım ve çok da canım olmayan akrabalarım merak içindeler ama “dostum ben de bilmiyorum ne zaman doğacağını? Nereden bileceğimi söyle, oradan bakıp söyleyeyim!” diyesim var. Arkadaşlarımın araması, sorması zevkli de çok alakasız insanların merak etmesine gıcık oluyorum. Yahu komşu teyze, sokaktaki amca sana ne benim ne zaman doğuracağımdan? Bu bilgi gerçek hayatta ne işine yarayacak?

izmir gezmeleri

Doktor randevusuna geri dönecek olursak aynen şöyle gelişti olaylar: Muayenehaneye güneşin altında otobüs bekleyip sonra otobüsle teker üstünde oflaya puflaya yarım saat gidip ardından metro hattına geçip son olarak da taksiye binmek suretiyle bir saat 15 dakikada ulaştık. Bu sırada Toprak Ç. pek kıpraşmadı. Zaten kendileri sabah uyandığımda ya da akşam sessizliğinde hareket ederek sükûneti sevdiğini net bir şekilde bize ifade etmişti. Neyse nerede kalmıştık? Hah muayenehaneye gidince beni NST’ye aldılar, Barış da yanıbaşımda.

15 dakikalık NST boyunca bizimki bir oyna, bir oyna! Sanırsın içerisi club! Hem aşağı hem yukarı aynı anda vurmalar, Meksika dalgaları ne ararsan var! Hal böyle olunca elimde NST doktorun yanına gittiğimde kesin bir şey söylemekten imtina eden doktor ne dese beğenirsiniz? “Ooo bu bebeğin rahatı yerinde, doğmaz daha, haftaya görüşürüz!” Yani 40. haftayı tamamlıyoruz, kesin bilgi.

1461304683837

Haftaya görüşmek üzere paket edilip çıktık doktorun yanından, ben bu hafta içi doğumun başlayacağından umutluydum, hayallerim yıkıldı. Annemi aradım haber vereyim diye, o da bayan pürtelaş, dehşetle açtı telefonu. Doğum başladıktan sonra haber vermek için annemi aramayacağımı ona söylemiştim, Barış arayacak o telaşlı sesi duymak bana iyi gelmeyeceğinden, ne kadar doğru bir karar verdiğimi anlamışm oldum böylece. Bu arada doktor meme uçlarına masaj yaparak doğumu başlatabileceğimi hatırlattı, ben de Koç burcundan Boğa burcuna dönecek olan 20 Nisan akşamı bilimum doğum tetikleme taktiklerine başlayacağım. İşe yarar mı bilinmez.

Bu hafta amcam geldi İzmir’e. Amcam Cezayir’de çalışıyor, izne çıkmış ve Bodrum’daki, Çeşme’deki arkadaşlarını görmeye gelmiş. Ben de burada olunca doğumdan önce amcamı da görmüş oldum. Vakti zamanında annemin karnından benim tekmelerimi dinleyen amcam şimdi benim koca göbeğimi görmüş oldu yani. Bu arada bebek her gün daha çok büyüyor sanki. Gün be gün göbeğimin büyümesi dışarıdan fark edilebilir boyutta. Ve yerim artık çok dar! Yatakta sağdan sola dönmek, sonra tekrar sağa dönmek, olmadı sırtüstü yatmak iyice zorlaştı. Son bir aydır beni Barış yağlıyordu, artık banyodan sonra Barış giydiriyor. Bir de otururken fark ettim ki bacaklarım mor! Bacaklarımı görebildiğim oturma şekli tuvalet olduğundan sonradan da takip ettim, bildiğiniz derim morarmış durumda! Önce “Allahım daha neler göreceğim acaba?” diye düşündüm, sonra Barış vücudumdaki artan kan oranını hatırlattı da yatıştım azıcık. Koca göbeğim dolayısyla yapamadığım şeylerlerden biri de lavaboya yanaşmak. Dişlerimi fırçalamak, ellerimi yıkamak için lavaboya ulaşamıyorum, yan durup yan yan işimi halletmeye çalışıyorum. Biraz fazla uzandığımdan bu defa da sırtım ağrıyor.

kitap fuarı

Bu hafta İzmir’de kitap fuarı başladı. Biz de Pazar günü gittik, kapıda kuyrukta bekledik, içeriye canımızı zor attık! Birkaç tanıdık yayınevini ziyaret ettik, Tübitak’tan koruyucu ailelik ve evlat edinme hakkında çıkan “Uğurböceği Kapınızı Çalarsa” kitabını büyük mücadeleler sonucu alabildim. Kendi kitaplarından haberi olmayan fuar çalışanlarıyle ilk defa karşılaşmıyorum ne de olsa. İnternetten kitabı açıp kitabın onlardan çıktığına ikna etmem, sonra da stand altında kitabı bulmaları gerekti. Koca göbeğim olmasa ben standın arkasına girip masa altlarında depolanan kitaplardan bulacaktım!

uğur böceği kapınızı çalarsa ve göbek

23 Nisan haftasında her yıl aynı şeyi yapıyorum gazetede. Çocuk haklarından, çocukların hem aile içinde hem de bu ülkede maruz kaldıkları durumlardan bahsediyorum, bunlar düzelmeden hiçbir şey yokmuş gibi nasıl çocuk bayramı kutlayabilirim ki? Hele ki son zamanlarda çıkan istismar haberlerinden sonra. Lise sonda dersaneye giderken felsefe öğretmenim söylemişti, Türkiye’de ensestin çok yaygın olduğunu. Bu olayların sayısı artmadı bence, zaten çok yaygındı, görünür olmaya başladı yalnızca. Bunları konuşmadıkça, teşhir etmedikçe, üstünü örttükçe çözemeyeceğiz. Umuyorum ki daha çok konuşur, gündem yapar, üstüne gider ve bunun “normal” olmadığını anlarız hep birlikte.

Yine bu hafta epey kasılmam oldu, ama az az. Bir akşam dışarıda gezerken hiç aralıksız 20 dakika kasılmam oldu. Eve zor attım kendimi. Çeşitli hareketlerle azaldı ve geçti. Bir de şu ishal hâlâ devam ediyor. O kadar ki Barış beni güldürüyor, kendimi tuvalete zor yetiştiriyorum. Doktor tüm bunların doğumu kolaylaştıracağını söylüyor. Bana da öyle geliyor, ama yaşamadan bilemeyeceğim.

göbekli hastane çantası

Bir son dakika insanı olarak bu hafta hastane çantasını hazırladık Barış’la. İki normal boyutta sırt çantası bir de oto koltuğuyla gideceğiz hastaneye. Ufak tefek eksikler var ama hiç umrumda değil. Toprak doğsun, Barış da yanımda olsun yeter. Geriye kalan eksikler bir şekilde tamamlanır. Çantaya iki tane tulum koydum, ama bu havada tulum giydirirsem bebe sıcaktan patlar gibi geliyor, İzmir 30 derece çünkü! Hele ki battaniyeye sarıldığını düşündükçe beni afakanlar basıyor.

oto koltuğu

Ocak ayında birlikte doğum eğitimi aldığımız arkadaşların hepsinin bebeği kucağında artık. Son olarak aramızda bir hafta olan Toprak bebeği de annesi Eda’nın kollarında gördüm. Bir yandan sabırsızlıkla bekliyorum, bir yandan da doğumunu kendi başlatacağını, hazır olduğunda geleceğini biliyorum Toprak Ç.’nin.

Neyse ki günler hızlı geçiyor.

Sevgiler,

Ezgi

17 yorum

  1. ben de bu hafta doğar diye düşünüyorum 🙂 Sağlıkla gelsin 🙂

    • Evet sağlıkla ve lütfen artık bu hafta gelsin! 🙂 göbeğimi tuta tuta yürüyorum 🙂

  2. Tam 39. hafta bittiğinde gittiğim kontrolde doktor bebeğin keyfinin çok yerinde olduğunu daha 1 hafta gelmeyeceğini söylemişti. 39+3 cumartesi sabahı, eşimin çalışmak için evimizden 30 km uzakta ofise giderken “bebeğimiz haftaya artık burada olur” diye beni öpüp evden çıkmasının üstünden 10 dakika geçmeden kendisini eve geri çağırmıştım (sabaha kadar olmayan kasılma bir anda gelip de panik olduğumdan değil, zira sanırım o öyle 5 dakkada doğum başladı olarak algılanmıyor, biraz sürmesi lazım, ben yataktan kalktıktan sonra suyumun geldiğini farkettiydim)… Kısacası doktorlar da bilemiyor bebelerin ne zaman teşrif edeceklerini…
    Sağlıkla güzellikle gelsin Toprak Bey, ne zaman uygun görürse…

    • Her gebelik ve doğum nasıl da başka başka anılar… Ne güzel kavuşmuşsunuz, darısı başıma 🙂 Teşekkür ederim iyi dilekler için 🙂

  3. Benimde 38. Hafta muayene ve nst sonrasi haftaya gorusuruz diyip ayrilmistik o rahatlikla butun gun gezdim carsi pazar market eve dondugumde yemek icin birseyler hazirliyordum ki suyum geldi 2 saat sonra ufaklik aramiza katilmisti..bebeklere hic guven olmaz

    • Ben pek gezemiyorum, ondan mı doğmuyor acaba? Daha çok yürüyeyim 🙂 Umarım benimki de sizinki gibi hemencecik kucaklayarak biten bir doğum olur, teşekkürler umut veren yorumunuz için 🙂

  4. Benim doktorum da 40 ı tamamlar bence dedi. 40 haftayı tamamladıktan sonra cinsel ilişki dahi önerdi doğumu tetiklemek için ve iki defa denedik 🙂 41+3 e suni sancı randevusunu verdiği gün tam 41. Haftada kendiliğinden çok kolay bir doğumla geldi 🙂 bence içeride ne kadar durdu o kadar iyi. Onlar gelecekleri zamanı biliyorlar nasılsa endişe etmeyin..

    • Merhaba Didem,

      Bizimki de 41’i bulacak gibi. Mayısa doğru gidiyor bakalım. Geç olsun, kolay olsun şu aralar favori sözüm 🙂

  5. Merhaba sevgili ezgi.Gebelik günlüğünü hep severek takip ettim.Tabi ki bir gebe olarak(senden bir hafta geri).Benim minnak kızım 37+2 de katıldı aramiza. Doktorumuzun 10 gün daha var demesine rağmen.Tanışmaya çalışıyoruz şimdi Diren hanımla…Seninde Toprak bey e sağlıkla kavuşmanın dileğiyle mutlu doğumlar:)

    • Merhaba Alev,

      Çok sevindim Diren’in doğmuş olmasına. Anne karnındaki direnmesine dışarıda devam ediyordur şimdi… Teşekkür ederim güzel dileklerin için 🙂

  6. Doğmayan bebekler yapmışız. 39+5 teyim bende. Ne sancı var ne açılma 🙂 Hayırlı doğumlarımız olur inşallah.

    • Merhaba Zehra,

      Ben suçu Barış’a attım bile! Babası kılıklı son saniyeye kadar hakkını kullanıyor diyorum 🙂 N’apalım? Hem şikâyet ederim hem beklerim hali devam 🙂

  7. benim de 38. hafta bitti bugun 39a girdik, doktor suyun biraz azalmış dedi, bir an önce doğması için dua ediyorum 🙂

  8. Allah bilir ezgi hanımcım siz yinede her an hazırlıklı olun doktor dedi diye olmayacak diye bişey yok doktor lar neler diyorda tersi çıkıyor Rabbim hayırlı sağlıklı sıhhatli bir şekilde hayırlı vakitte dünyaya gelmesini nasip etsin bebişin…

  9. Beni de doktorum 39+1 de kontrol ettiğinde NST raporuna baktığında haftaya tekrar gel demişti. Hiç bir Ağrı’m sancım yokken yine de bir fiziksel muayene de yapayım dedi. Sonrasında sen yarına oda ayırt doğuma alırız seni dedi sonra da gülerek e tabi gece gelmezseniz diye ekledi. Gece 3:45 te sancım başladı ! Kızım 39+2 de 11:30 da kucağımdaydı 🙂 Hiç beklemediğin anda gelebilir oğluşun. İnşallah sağlıkla gelsin 🙂