7 Yorum

Fırıldak bebeler, dişi kuşlar ve yarım akıllılar…

Efenim, doğduğundan beri her gün, bazen günde birkaç kez kaka yapan bebemize son haftalarda bir haller oldu. Önce günün (çoğunlukla) belli bir saatine indirgenen kaka seanslarının giderek arası açılmaya başladı. Bir de baktık ki her gün yapmamaya, günlerin arasını açmaya başladı bebemiz. Rekoru şimdilik beş gün.

Doktora söylediğimizde ‘Anne sütü alıyor, sıkıntı yok’ demişti. İnternette yaptığımız araştırmalar da anne sütü alan bebeklerin 10 güne kadar kaka yapmamasının -başka bir sıkıntıları yoksa- kabul edilebilir olduğunu ortaya koymuştu.

Geçen hafta yine bu konudaki paylaşımlarıma yorum bırakan Pratik Anne’nin şu yazısı bu konudaki endişelerimi tamamen gidermiş oldu. Özetle, onun kakası, onun kararı diyor, yolumuza devam ediyoruz.

Geçen seferki doktor randevumuzda doktor bebemizin destekli oturabileceğini söylemişti. Bu destekli oturma işi benim her zaman kafamı karıştırmıştır. Dört aydan önce oturtmayın diyorlar, tamam oturtmadık zaten biz de (kendisi sürekli kendini çekip oturmaya çalışıyordu, o ayrı…) Altıncı ay civarında ‘Tripod’ şeklinde oturmaya başlarmış bebeler, hah işte bizimki de tam o durumda şu an… Bir süre sonra kafasının ağırlığıyla sağa sola yuvarlansa da bu hiç alışık olmadığı bakış açısından oldukça keyif aldığı kesin…

Bebemiz artık kucakta sallanmadan uyuyan bir bebe, kesin bilgi! Yatağına koyunca bazen pışpışlayarak, bazen yatağını hafifçe sallayarak, kimi zaman sırtını okşayarak uyuyor kendisi. Belki de sırt ağrılarımın hafiflemeye başlaması bu yüzdendir?

Veeeeee bebemiz artık dönüyor baylar bayanlar! Geçtiğimiz hafta yine ben tuvaletteyken falan bana nispet yaparcasına gerçekleştiriyordu bu eylemi, ama artık gözümün önünde de fır fır dönüyor. Daha doğrusu henüz fır fır dönmüyor; sırt üstünden yüz üstüne doğru dönüyor (ki bence o daha zor, ama kendi bilir). Artık bir yerde yalnız bırakamama kıvamına geldi anlayacağın.

Donbabadonelim

Yatağı da küçülmeye başladı. Artık büyük yatağa transfer olmanın zamanı… Ancak yine de bizim odamızda yatmaya devam edecek bebemiz, çünkü henüz gece uykusu çok randımanlı değil. Hem abisini uyandırıp durmasını istemediğimden, ama en çok da benim gecede bilmemkaç kere yataktan kalkıp içeriye gidecek takatim olmadığından, gece deliksiz uyumaya başlayana kadar odamızda misafir olacak bu bebe.

Öyle böyle derken bir seneyi yarılamak üzereyiz. Birkaç hafta sonra ek gıdalara başlayacak bebeğimiz. Randevumuzda ‘Valla başlamasak da olur, böyle iyiyiz. Bence ilkokula başlayana kadar sadece anne sütüyle beslenebilir, sıkıntı yok’ demiştim doktora… (şimdi buna ”öncelikle erkek çocuklarının falanca yaştan sonra emzirilmesi sakıncalıdır….” diyen çok bilmişler, küçümseyici zorbalar falan çıkabilir; bi dinle). Emzirmeye bayıldığımdan değil de, şimdi kim uğraşacak ek gıdayla neyle düşündüğümden dedim, ve şaka yaptım tabii ki… Anla yani ne kadar üşeniyorum ek gıdaya geçmeye…

Gel gör ki geçtiğimiz hafta sıcaklar bir bastırdı, ben dedim ki ‘Hemen şu an bırakabilim emzirmeyi, bu sıcakta çekilecek dert değil!’ (Sakin ol şampiyon, bu da şaka…)

Gördüğünüz gibi bir öyle bir böyle aklım. Yarım yamalak… Cumhurbaşkanı ‘Anne olmayan kadın işinde ne kadar başarılı olursa olsun yarım kadındır’ demiş. Oysa ben kendimi hiçbir zaman anne olduğum zamanki kadar yarım yamalak hissetmemiştim.

Bu, işin şakası tabii. İşin ciddisi, anneliği yüceltmek suretiyle anne olmayan kadınları küçümsemek, kadınlığı anneliğe hapsetmek… Bunda mantık aramaya, açıklamaya falan gerek yok.

disikus

‘Anne blogunda siyaset istemiyoruz!’ Valla biz de istemiyoruz. Bu ‘yuvayı dişi kuş yapar’ söylemleri, bunu dile getirebilen akıllarla birlikte geçmiş yüzyılda kalmalıydı. O zaman biz de sadece ek gıdaları, uyku sorunlarını falan yazar, yemek tarifleri paylaşırdık belki… Belki de anneliğin sadece bunlardan ibaret olmadığını anlamış ve anlatmış olurduk, kim bilir?

#KadınKadındırYarımAklındır

7 yorum

  1. Benim en cok merak ettigim kucakta sallamaktan yatakta uyur hale nasil getirdiniz? Lutfen anlatin Benim oglumda 4 aylık ve uyku, yataginda uyuyabilme konusunu bir cozsem cok hafifliycem, cunku birde 21 aylik kizim var ve feci halde krizlerde su aralar. Cok yorgunum

    • Evet ya bu konu hakkında güzel bi yazı beklesek blogcuanne den Lütfennn :) hepimize ön ayak ol :) bitsin bu uyku dertleri

  2. Şu yazdıklarına parantezle açıklama yapmana gülsem mi ağlasam mı bilemedim! Benim de herkese ” Sakin ol şampiyon, senin kararın senin hayatın, benim kararım benim hayatım ” diyesim var :)

  3. Geçen haftalarda da aile planlaması ile ilgili açıklamaları oldu. Üstüne üstlük bu açıklamadan feyz alanlar “Biz sağlık çalışanları, aile sağlığı merkezlerinde suç işliyormuşuz, şuç aletlerimiz de dolaplarımızda bulunan ria, condom, aylık enjeksiyon ve doğum kontrol haplarıymış” yorumunu yaptılar. Bir çekseler artık düşüncelerini kadınlardan…#KadınKadındırYarımAklındır
    Annelik benim için de duygu ve düşüncelerde gel-gitler yaşatan, insanı yarım yamalak hissettiren bir şeydir. :)

  4. Benimde oğlum bebekken çok çekti kabızlıktan. O zamanlar böyle birşey yaptığımı hatırlamıyorum ama bamya ya da kabak yemeği yeseniz, bebekte anne sütünden alır mı acaba bu işe faydası olan hizmeti. Benim oğlumda ilk altı ayın içinde başıma geldiğini hatırlamıyorum ama çok zorlu bir süreç Allah yardımcınız olsun. Çok tatlı bu arada maşallah ❤️

  5. Ve uykusuzlar tek tek ortaya çıkar Uyku konusunu ben de çok merak ettim. Keşke gelecek yazı bununla ilgili olsa ☺️

  6. Parantez içi açıklamaları görünce ben de “Te allaaam insanları ne hale getirdiler” diye geçirdim içimden:) Güleriz ağlanacak halimize yani:) ama o açıklamalara çok da gerek yok bence, zira o çok bilmişlerin büyük bir çoğunluğunda gelip de yazınızı baştan sona okuyacak hamur yok:) anca instagram’da sizin fotoğraf altında bıt bıt konuşmaya hacetleri var :) Siz içinizden geldiği gibi olun, sizi böyle sevenleriniz var hala, sizin deyiminizle “kalan sağlar bizimdir” 😉