7 Yorum

Kalben Hamile: Kavuşma Öncesi

 

Yazar Hakkında

NİHAL ÜSTÜNDENİZ – 30 yaşından sonra hayatına iki hamilelik, iki lohusalık, iki erkek çocuk, biraz da annelik, çalışma hayatına artı bolca koşuşturma katan, şu günlerde koruyucu ailesi olmak istediği üçüncü çocuğuna kalben hamile olan, kapısına sığınan koca bir köpeğe ve akşamları yatıya gelen tekir kediye evini açan, tüm bunlar için mutluluk duyan, mutluluktan beslenen, herkes uyuyunca etraftaki yaşanmışlık dağınıklığından gözleri parlayan biri…

“Bir minicik kız çocuğu bak duruyor orada hala, anlatamam gördüklerimi bu neşeli çocuğa…” Sizlerle görüşmeyeli aklımda dönüp duran şarkı oldu.

Son bir kaç haftadır evi düzenleme, boyama, çocuk odasını büyük odaya taşıma, çocuk odasına ufak bir bahçe yapma gibi uğraşlar içerisindeyiz. Çok yorgunuz çünkü iki küçük çocuk, bir köpek ve bir kedi ile ortalık iyice dağılıyor. Ev herkesin evi, o yüzden bu durumu eğlenceye çevirmek de herkesin hakkı. Kızımızın ne zaman geleceği belli olmasa da ben hazırlanıp beklemek istedim. Doğum öncesi bir enerji gelir ya bana da geldiler işte.

Bu bekleme süresince kâh kızdım kâh hak verdim Sosyal Hizmetler çalışanlarına. “Sanki çocuk yok muydu da biz bu kadar bekliyorduk. Hadi biz beklerdik de yazık değil miydi oradaki çocuklara.” Ama işte öyle değildi. Önemli olan doğru eşleşmeyi sağlayabilmekti, bunun için ince eleyip sık dokuyorlardı. Aman o zaman tamamdı.

ilk hediye

Artık kafamda bu sürecin uzun olacağına inanmışken dün öğleden sonra telefonum çaldı. Evet, doğum başlamıştı. Bu defa doğumun başladığını ben değil de başkaları bana haber veriyordu. Elim ayağım titredi, ağladım, güldüm, konuştuklarımızın yarısını hatırlamıyorum ama önemlileri not aldım. Kızımız var artık, bize gelmeden önce hayatı mahvedilen bir kızımız var. Anlatamam, tarif edemem size hislerimi. Kızgınlık, üzüntü, endişe, umut, mutluluk hepsi birden her kalp atışımda…

Hani dedim ya “anlatamam gördüklerimi bu neşeli çocuğa” meğer çocukların aldığı ne yaralar varmış, meğer çocuklar gerçek, acımasız hayatta neler yaşarmış, meğer doğurmadan da annelik hissedilir de kalbi acırmış insanın.

Bir süredir evde çocuklarla ablanın adı ne olacak acaba oynuyorduk. Akşam eve gittiğimde bu defa ben biliyordum ne olduğunu ve sordum yine tahminlerini. Tahminler, Kalp, Çiçek, Papatya ve Gül’dü. Hiçbiri değildi ama artık ablanın bizde saklı bir adı vardı.

Zor bir süreç bizi bekliyor, yaralı kalpleri onarmak zor olabiliyor ama ben çok inanıyorum bu yavrunun bana ışık olacağına.

Şimdi tüm acayip duygularımla uykusuz geceler ve kızımın hayalini kurmak beni bekler. En kısa zamanda ilk görüşmeyi yapıp hayalimi şekillendirmek için sabırsızlanıyorum.

Sevgiler,

Kalben lohusa olmasına az kalan, kalben hamile Nihal

 

 

 

7 yorum

  1. Haftalardır bekliyordum yazınızı. Çok sevindimm 🙂 Öpüyorum güzel yüreginizden 🙂

  2. ya nasıl güzel bi haber! nasıl heyecanlandım anlatamam! sabırsızlıkla bekliyorum kavuşmanızı… dilerim herşey gönlünüzce olsun sevgiler…

  3. En az sizin kadar ben de merak ediyorum kavusacaginiz günü

  4. kavuşacağınız haberleri tez vakitte almayı diliyor kalbinizden öpüyorum sizi.

  5. Yüreğim sıkışarak okudum. Çok heyecanlı bir süreç. Çok merak ediyordum sizden gelecek haberleri, şimdi iyice meraklandım. Ne güzel bir yolculuk bu. Harikasınız. O küçük kız da ne şanslı. Ne mutlu ona, sıcacık bir aileye kavuşacak.

  6. valla diyordum ne oldu bir gelisme var mi hic yazi yok diye…su an gozlerim dolu dolu okuyorum. minik melege siz aileniz ve 2 kardes o kadar iyi gelecek ki…o minik melek cok sansli olacak ….benim de hep aklimda ismi melek olarak olacak doguyor…olmasa bile o benimde melegim 🙂

  7. Nihat'ın Annesi

    Dört gözle tüm kalbimle bu süreci takip ediyorum. sevgiler.