23 Yorum

Bozuk değilse tamir etme

Önce Çıralı, ardından Kaş ve şimdi de İzmir derken yaklaşık on gündür gezmelerdeyiz. Bir bu kadar daha bu seferi halimize devam edeceğimiz için Derya bebemizin 6. ay kontrolü henüz gerçekleşemedi.

Hal böyle olunca, bizim bebenin ‘ek gıdaya geçiş’ konusu da güme gitti. Aslında gitmedi de, biraz kendi kendine gerçekleşmeye başladı diyelim. Şöyle:

TazeSogan

Bebemizin ek gıdaya geçtiği anın resmidir

Bebemizin beşinci ay kontrolünde boyunu kilosunu ölçmüştü doktor, ‘Ek gıdalara başlamak için önümüzdeki ayı bekleyelim’ demişti. Ben de zaten öyle planlamıştım.

Hatta doktora demiştim ki, ”Doktor civanım, biz hiç ek gıdalara geçmeyelim? Bu çocuk kendi kendine yemek yemeye başlayana kadar emzirelim, olma mı? Hm? Böyle çok rahat, yanında yemek taşı derdin yok, yedi yemedi derdin yok… Aynen böyle devam edelim?”

Doktor civanım benim şakayla karışık bu teklifime gülmüştü, ‘Olur tabii, literatüre geçecek bir şey yapmış olursunuz‘ demişti ama ben aslında o kadar da şaka yapmıyordum. Yani çocuğu ilkokula başlayana kadar emzirecek değilim ama ek gıdalara bir an önce başlamaya da pek hevesli değilim doğrusu…

Daha doğrusu, daha önce yaptığım gibi, yiyecekleri püre yapıp kaşıkla beslemek konusunda hevesli değilim. Son kontrolden ayrılırken doktor bir ‘Ek Besinlere Geçiş’ kitapçığı verdi elime, ‘Bir sonraki randevuya kadar okuyup gelin’ dedi. Gülüştük karşılıklı, dedim ‘Doktor civanım, sen bunu ilk bebe annelerine söyle, bana dar gelir bu kitapçıklar!’ (Havalıyım, di mi?) Ama yine de karıştırdım baktım, şöyle diyor:

Sadece anne sütüyle beslenen ve yeterli kilo alan bebeklere 6. aydan, anne sütü yeterli olmayan ve formül mamayla beslenen bebeklere ise 4. aydan sonra ek gıdalar verilmeye başlanır.

Ek gıdalara başladıktan sonra öğünlerin sırası:

Sabah: kahvaltı
Ara + Meyve suyu
Öğle: Sebze Çorbası
Ara + Yoğurt
Akşam: Tahıllı Ek Gıda
Ara + Muhallebi

Ve devam ediyor: Ek gıdalar biberonla değil kaşıkla verilmeli, verilecek besinler taze olmalı; yeni denenecek gıdalar bebek açken ve alışık olduğu besinlerden önce verilmeli.

Hah işte burada dur.

Tüm bunlar, benim daha önce yaptığım ve şimdi yapmayı hiç düşünmediğim şeyler, özellikle de bebeği açken ek gıdayla tanıştırmak konusu…

IMG_9318

Bebeğin en başından kendi kendine yemesi gerektiğini anlatan Baby-led Weaning kitabı (Türkçeye O Tabak Bitecek mi? olarak çevrildi, ancak çevirisini ben kötü bulduğum için orijinalini okudum), beni tüm bunları yapmamaya ikna etti. Neden? Bunu şöyle açıklıyor kitap:

  • Sağlıklı ve normal kilo alan bebekler için 6. aydan önce bebekler için en iyi besin anne sütü. O yoksa formül mama. Ek gıda değil.
  • Bebeklerin 6. aydan önce ek gıdayla tanıştırılması için sağlıksal bir sebep yoksa çok da bir sebep yok. Aslına bakarsan ilk bir sene ek gıdalar tamamen ‘tamamlayıcı’ nitelikte veriliyor; adı üzerinde anne sütüne (ya da formül mamaya) EK OLARAK.
  • Bebekleri kaşıkla beslemenin hele de püre yapmanın gerekliliği ve faydası olmadığı gibi sakıncaları bile var: Bebeği gıdalarla hazır olmadığı bir şekilde tanıştırmış oluyorsunuz, bir. Püre yapmak bazı besinlerin içindeki vitaminleri öldürebiliyor, iki. Bebek zaten hazır olduğunda kendisi yiyebilecek, üç.
  • Bebekler bir sabah uyanıp ‘Eveeeet, artık 6 aylık oldum, şimdi artık ek gıdayla tanışabilirim’ demiyorlar. Bir gün önce nasıllarsa ertesi gün de öyleler: Süt bebesi. Dolayısıyla ağızlarına giren kaşığın da, kaşıktaki yemeğin de amacını bilmiyorlar; karınlarını doyurmak için kaşıktaki püreyi değil, annelerinin memesini (ya da biberondaki mamayı) istiyorlar.
  • Bu yüzden 6. ayını bitirince bebekleri kaşıkla beslemeye başlamak yerine, yiyeceklerin kendisiyle direkt tanıştırmak en doğrusu. Çünkü zaten o yaştaki bir bebek, yiyeceklere oyun ve keşif amaçlı bakıyor, karnını doyurmak için değil.

diyor kitap…

Doktorumuzun verdiği Ek Gıdaya Geçiş kitapçığında ‘Ek besinler başlangıçta yumuşak kıvamlı, iyice ezilmiş, püre şeklinde verilmeli’ diyor. BLW ise ‘Genellikle bebeklere bir yiyeceği VERMEK şeklinde konuşuruz ama aslında yaptığımız şey vermekten ziyade SUNMAK’tır diyor.

IMG_9314

Artık sofralarımızın beş kişilik olduğunun resmidir

Böyle bakınca, ilk iki çocuğumla yaşadığım tüm yemek mücadeleleri gözümün önünden bir film şeridi gibi geçiyor. Onu bunu ekleyip ezip yaptığım püreler, yumurta-bebe bisküvisi-peynir ve pekmezi karıştırıp ‘Ne kadar yese kar!’ mantığıyla verdiğim bulamaçlar, onca uğraşıp didinip hazırladığım yemekleri beğenmemesi, ağzına aldığı yiyeceği geri çıkarması, karşılıklı oturup ağlamamız… Ne kadar gereksizmiş…

‘Bozuk değilse tamir etme’ demişler. Bebeklerin beslenmesinde bir bozukluk yok. Onlara yemek yemeyi, çiğnemeyi, yutmayı öğretmek zorunda değiliz. Onlar bunu zaten biliyorlar, tıpkı yürümeyi bildikleri gibi… Sadece hazır olacakları zamanı bekliyorlar, tıpkı yürümeye hazır olmayı bekledikleri gibi…

Bu sefer bu niyetlerle başlıyorum bu ek gıda işine… Ve bence doğru yoldayım.

23 yorum

  1. Çıraklık ve kalfalıktan sonra “ustalık” döneminizin yazılarını okumak pek keyifli, insanın içini ferahlatıyor :) Şu tecrübe ve rahatlık ilk çocukta olsa dünya çok farklı olurdu :D:D

  2. “Ve bence doğru yoldayım.” Yazıda en çok bu kısım hoşuma gitti. İlk bebeğimizi büyütüyoruz. Kitaplardan, bloglardan, gerektiğinde anne babalardan ve ebeveyn arkadaşlardan yardım alıyoruz. Ama her zaman kendimize sorduğumuz soru: “Doğru yolda mıyız?” Ve eminsek eğer doğru yolda olduğumuza içimiz huzur dolu olarak devam ediyoruz anne babalığa :)
    İlk bebeğim dedim ya, ek gıdaya geçerken ben de çok heyecanlıydım. Araştırarak BLW’yi bulmuştum ve eşimin de desteğiyle parmak besinlerle başlamıştık ek gıda serüvenine. Serüven diyorum; çünkü hiç doğru bir ivmede ilerlemedik. İki ileri bir geri, üç geri beş ileri gide gele 18. ayın kapısına dayandık. Bazen biz yedirdik, yediriyoruz. Bazen hiç bir şekilde yemedi, yemiyor. Ama ben de doğru yoldan ilerlediğimizi fark ettim ve mutluyum. Püre hiç vermedim kızıma. Kendisi de yese biz de yedirse biz ne yersek ondan yedi (ona uygun şekilde tabi). Ve şimdi 18 aylık olmak üzereyken çatal kaşık kullanarak kendi yemeğini yiyebiliyor. Püre veren arkadaşlarım 2 yaşına gelmiş ve hatta geçen çocuklarını hala kendileri ve hala bin bir güçlükle besliyorlar. Boşuna değil her yerde elinde tabakla koşturan anneler görüşümüz :)
    Blw candır. Derya’yla güzel bir ek gıda süreci yaşamanız dileğiyle. Sevgiyle…

  3. İyi günler blogcuanne,sizin oğlunuzdan bir hafta küçük kızım var.son 1 aya kadar keyifle emen bebeğim 1 aydır emmek istemiyor,biberon ağzına almıyor,formül mamayı yutmadı bile,sütümü sağıp kaşıkla yediriyorum(göğüslerim süt dolduğu ve sağmak durumunda kaldığımdan yara oldu) ve ek gıdaya geçişimizi doktorum 6.aya bıraktı.İlk kızımda kendimide çocuğumuda püre,çorba vs. yedirmek için o kadar bunaltmıştım ki kardeşinde bunları yapmıycağım diye söz vermiştim.Fakat kilo alımımız durduğu için şu anda ek gıdaya geçişimiz hızlandı ve onların tadını aldıkça anne sütünü alması azalıyor.Karnı doymadığı için sakin ve mutlu olan bebek huysuzlaşıyor.Yazdıklarınızı okuduğum,yararlandığım ve bu durum benim için önemli olduğundan paylaşmak istedim.Önerileriniz de varsa yararlanmak isterim.İyi tatiller..

    • Merhabalar
      Internette tomrisin emzirme notlarini aratin cok ama cok faydasini goreceksiniz. Bazi aylarda meme reddi sik gorulen bir durummus. Sevgiler

  4. Iki cocugumda da eline meyve ve sebze leri vererek basladim. ABD de emzige Benzer icine meyve konulan guvenli aparat lar var. onlarin icine koydum. Cok sukur hic sorun yasamadik. Hic pure ile ugrasma dim. Hem kendi kendi lerine yemegi de ogrendi ler. 1.5 yasindaki bile kendi yemegini kendi yiyor

  5. 2. ve 3. oglani annemden duydugum “Size 2 yasina kadar yemek vermedim” sozu uzerine emzirmeyi kesene kadar sadece istedikleri seyleri istedikleri kadar yedirerek buyuttum. Ilk oglandaki ek gida hazirlama ugraslarim bosaymis. Diger ikisi gelisim olarak abileri gibiler. Bir de gelismemis karacigerlerini ne kadar gec tarim ilaci ve hormonlarla tanistirsak okadar iyi. Bi yastan sonra onlari omur boyu yiyecekler zaten. Anne sutu alma sanslari varken ondan maksimum faydalanmamlilar bence.

  6. İlk bebeğimde ben de o bahsettiğin bulamaçlardan, aşırı vitamin dolu süper besleyici çorbalardan falan yapıyordum. On bin milyon saat zaman ayırıp, bin takla atarak yedirmeye çalışırdım ve sonuç; bebe:1 anne:0 şeklinde olurdu. Acaip de bozulurdum haa… sonra bir gün hazırladığım şeyin tadına baktım. Ve dedim ki, “Valla ben de olsam yemem bunu. Bu ne yavv?”

    Sonrasında daha rahat, bebem ve benim için daha huzurlu, sakin ve eğlenceli bir dönem başladı. Çünkü akışına bıraktık bu işi. Zorlamadan, bunalmadan yavaş yavaş ilerledik. Biz ne yiyorsak o gün, ona da uygun şekilde verdik.

    Bu ek gıdaya geçişle ilgili kaynaklar anneleri fazlaca strese sokuyor bence de. İç sesimizi dinleyelim. Herşey daha keyifli olacak o zaman.

    Derya kuzusuna da hayatının bu yeni dönemecinde eğlenceli keşifler diliyorum. Yeni maceralarını bekliyoruz efenim.

  7. 4 yasinda kizimla yemek konusunda o kadar cok ugrastimki ikinci bebegimde bunlari yasamaktan cok korkuyorum. Simdi 4 aylik henuz vakit var ama stresi basladi bile bende Mumkunse hangi gidalarla basladiginizi ve gunluk neler verdiginizi yazar misiniz?? Fileli emzikler cok guvenli ama onlarda da hijyen problemi oldugunu dusunuyorum o yuzden kullanmak istemiyorum..

  8. Blw bildiğimiz annane yöntemi ,püre işleri olmuyor belli yabancı kitaplardan çeviri ve listeler bize uymadı dr.lar çuvalladı diyeyim, ikinci bebeyi aynı tadımlık miktarda evde pişen yemeklerden veriyorum 7 aylık daha iştahlı istekli , tarhana ,yoğurt çorbası ve kıymalı sebze yemekleri bir parça meyva tamam gün bitti ….
    yanlış hesap bağdattan döner demiş atalarımız …

  9. Evet, doğru. İlk bebekte ben de çok ağlardım. Hala da yemek konusunda mıymıy bir çocuk ki belki de sorumlusu benim. Israrlarım yani…

    İkinci de kendi kendine yer, biz yemek yerken yanımıza oturttuk oturabildikten sonra, eline yiyecek verdik ne yiyorsak. Bize baktı, abisine baktı, kopyalamaya başladı; tattı, tuttu, oynadı. Ne günlük tuttum ne yedi diye ne de ne kadar yediğine baktım. Yemek istemeyince de indirdim sandalyeden, yarım saat sonra tekrar denedim. Falan. O mutlu, ben mutlu. Tecrübe işte :) Eminim Derya da abilerinden görüp kendi başına yemeye başlayacak…

  10. Merhaba, yazilarinizi begenerek takip ediyorum. Oglum bir yasina girdi ve hala, doktorunun da onersiyle, ek gidaya gecmedi. Anne sutuyle buyumeye devam ediyor. Kilosu ve boyu persentilin ust sinirlarinda ve hicbir sıkıntı yasamiyoruz. Bu demek degil ki hicbir sey yemiyor. Yiyor tabiki cani ne zaman, ne isterse onu yiyor. Doktorumuz “cocuklarin fabrika ayarlarıyla oynamayın ” diyor bende oyle yapiyorum :)

  11. Meme emen bebeği kaşıkla beslenmeyi kabul etmediği için mecburen blw yapmış bir anneyim. ” O Tabak Bitecek mi?” bir dönem başucu kitabımdı. Doktorumuzun da desteklemesiyle 6. aydan itibaren parmak gıdalarla tanıştırdık. Oynadı, keşfetti bazen tadına baktı. Sonra zamanla biraz daha fazla tadına baktı. 1 yaşından sonra ise yemeye, karnını doyurmaya başladı. Zaten dr.umuz ilk 1 yıl için ” Adı üstünde ek gıda, aslolan anne sütü/mama” demişti. Üstelik kızım gören herkesin ” İştahsız galiba” diye sorduğu bir fizikte :). Ama iştahı çok yerinde, onu yemek yerken görenler yemekle olan ilişkisine gıpta ediyor. Biz ne yersek onu yiyor. Hala zayıf ama uzun boylu, sağlıklı ve yemek diye bir problemimiz yok. Bence de kesinlikle doğru yoldasınız!

  12. Benim bu konudaki tecrübem alerji yoksa problem yok şeklinde oldu malesef.

    Benim süt yumurta alerjili bir oğlum var, o sebeple şöyle bir rahat rahat oturtup yemek yediremedik, her şeyin içinde süt yumurta var çünkü. Hala da yeni bir şey deneyecek olsak önce bir ekmek kırıntısı kadar sonra miktarı attırarak falan gidiyoruz, çok zor.

    Her yere yemeğimizi götürmek zorundayız, orada yemeği beğenip yemezse de ekmek meyve kemirmek zorunda başka seçenek yok çünkü.

    Ama özetle bu şekilde bile büyüdüyse, demek ki hiçbir çocuk açlıktan vitaminsizlikten ölmüyor, net bilgi:)

  13. Sonucu bildirin lütfen

  14. Benim bebeğimde 5,5 aylık tadına baktırabileceğim seyleri yalatıyorum;) annem 4 çocuk büyütmüş 1,5 yaşına kadar emzirdik yemeklerin suyundan verirdim, memeden kestim ve sofraya oturttum diyor. 4/4 tutmuş uygulama ;)))

  15. Bir beslenme uzmanı ve anne olarak sonuna kadar destekliyorum yazdıklarını. Yırt at o kitapçığı da.. Annelere cinnet geçirtip, bebekleri durduk yere huzursuz etmek için kötü niyetli bir cadı hazırlamış o gerçek dışı kitapçıkları. Doktorların da kolayına geliyor o nuh nebiden kalma bilgileri vermek. Öz güven denen o çocuklara vermek için delirdiğimiz şey bir bebeğin kendi kendine yemek yemesinden geçiyor. Yani sen yediriyorsun ya zorla bir şeyleri bebeğe, hiç seçme hakkı ve zaman tanımadan.. Bir faydası olmadığı gibi, çocuğu hazır olmadığı birşeye zorlayıp kendi kendine yeme isteğini köreltiyorsun. Bu tarz kaşıkla bulamaç yemeğe zorlanan bebekler kendi kendine yemeğe çok geç başlayan ve yemek yemede sorunlu çocuklara dönüşüyorlar. Daha doğrusu el birliği ile dönüştürülüyorlar. Yedirdiğimiz de bizim insanlar zayıflasın diye verdiğimiz ot-kök. Yani bir kase sebze çorbası içse ne olur allah aşkına!!.. Türkçesi “O tabak bitecek!” olan o kitap gökten tüm annelerin başına atılmalı ki herkes okuyup, rahat bir nefes alsın…

  16. Baby led weaning i takip ettim kizim icin, orjinal kitabi ve ilave tarifler kitabini da okudum oncelikle, tavsiye ederim cok guzel tarifler var o kitapta. Bir yasina kadarda aynen dediginiz gibi ek gida tadimlik oldu bir nevi. Burda (Ingiltere’de) “food under one for fun” diye bir deyis var tam da oyleydi. kimi gunler sadece oynadi kimi gunler tadina bakti, kimi gunler cok da guzel yedi onune koyulani. Ama hic sorun yapmadin cunku anne sutu aliyordu hala. Bence bu konu fazlaca buyutuluyor Turkiye’de. Gerci goruyorum BLW cok populerlesmeye basladi ama doktorlarin da kendilerini guncellemeleri gerekiyor bence.

  17. bu yontemim de soyle bir dezavantaji varmis; cocuk bu sefer 2 yasina gelince de kasigi kabul etmeden yemege el sokmaya calisiyormus; yine de kasik gozunun onunde olsa iyi olur, bi elle yer bi kasikla yer tutturup gider bir yol diye i think

  18. Ben de bu devirde doktorların dahi hala gece öğünü diye muhallebi önerebilmelerine hayret ediyorum. Muhallebi, hele ki klasik pirinç unlu olan, bildiğimiz çöp gıda. Neresinden tutsan elinde kalır. Hiç mi beslenme üzerine bir eğitim almıyorlar? Formül mama ile beslenen bebeklere ise 4. ayından itibaren ek gıda verilebileceğini söylemek ayrı bir skandal. Hiç bağırsak florası diye bir şey duymamışlar mı? 4. ayındaki bebeğe ek gıdayı başlatmak demek, daha tam oluşmamış bağırsak florasını iyice bozarak her türlü otoimmün hastalığa zemin hazırlamak demek. Cidden pes.

  19. İlk çocuğumda yaptığım hataları ve şimdi ikinci çocuğumda yapmamayı umduklarımı ne güzel yazmışsınız. Ne tesadüftür ki aynı kitabı (hatta ben gaza gelip cookbook’unu da aldım) okumuşuz.
    Benim bebe şu an 5,5 aylık. Emzirmek iyi tabi de, şu an tek dileğim bir numarada (2,5 y), ek gıdaya geçişte yaptığım hatalardan olsa gerek, hala süren yemeğe karşı isteksiz ve iştahsız tavrını BLW sayesinde iki numarada yaşamamak. Hatta dilerim ki bir numara iki numarayı görüp de gaza gelir (bu biraz hayal galiba).

  20. sanırım ilk çocuk hepimiz için büyük tecrübe sonra gelen çocuklarda daha rahat oluyoruz