6 Yorum

Gülçin’in Gebelik Günlüğü, 33. Hafta

Yazar Hakkında

GÜLÇİN –  Ailesine, arkadaşlarına düşkün, uzun zamandır yurtdışında yaşıyor olmasına rağmen kalbi de aklı da hep Türkiye’de olan, özel bir şirkette çalışan ve çalışmayı seven, tatil yapmaya,  yeni ülkeler görmeye bayılan, elinden geldiğince yaşadığı her anın keyfini çıkarmaya çalışan sıradan bir 80’ler kuşağı insanı. An itibarıyla Londra’da yaşıyor ve çalışıyor. 2010 yılından beri yaşadıklarını, düşündüklerini, gezdiklerini, gördüklerini Gülçince blogunda yazıyor. Şimdi Ozan’la hikayeleri evliliklerinin 9. birlikteliklerinin 15. yılında bir bebekle şenleniyor. Hem de o bebek nasıl bir zamanlamayla geliyor!

Geçen hafta bahsettiğim doktor kontrolü Salı günüydü. En son 20. haftada görmüştük kızımızı. Uçarak gittik hastaneye. Onların derdi plesantayı kontrol edip doğum şekline karar vermek olabilir, bizim önceliğimiz kızımızı görüp sağlıklı olduğunu duymaktı.

Gördük miniği. Kordon bir spagetti gibi yüzünün önünü kapamamış olsa 3 boyutlu fotoğrafını bile çekebileceklerdi ama yok bütün yüzünün onu kapalıydı. Yine de o küçük burnunu, minik dudaklarını gördük. Ne yalan söyleyeyim bana ultrasonlarda tüm bebekler birbirine benziyormuş gibi geliyor. Belki de yeterince bebek ultrason fotoğrafı görmediğimdendir. Ama insan görünce nasıl da mutlu oluyor! Yüzünü tam göstermediği gibi plesantanın çekilip çekilmediğini de göstermedi bebeğimiz. Başladığımız yerdeyiz yani. Doğum sezeryan da doğal doğum da olabilir. Önümüzdeki haftalarda göreceğiz durumu.

Her şey iyi gidiyordu kontrolde. Ta ki doktor bebeğin karın çevresini ölçene kadar. Maalesef bebeğimizin karın çevresi, 20. haftada yaptıkları ölçümleri baz alarak yapılan hesaplamalara göre olması gerekenden küçükmüş. Bu çok iyi bir şey değilmiş çünkü bebeklerde gelişim geriliği karından başlarmış. Onlar anlattılar benim sanki başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. Hastaneye eşinizle gelin demelerinin sebebini anladım. Kolay değilmiş böyle şeyleri duymak dinleyemiyor bile insan.

Bu tek başına bir şey ifade etmezmiş. Tabi gelin onu bir de bana sorun. Ne kadar endişelendiğimi biliyorum tahmin ediyorsunuz. Besleyemedim mi? Daha karnımdayken bile iyi bakamadım mı? Neyi eksik yaptım? Kendimi çok mu yordum? Bir insanın aklından saniyede ne kadar çok soru geçebilirmiş.

1470152555277

Doktor, aktif olmamın buna asla sebep olamayacağını söyledi. Hatta “aktif kalarak tansiyonunu düşük tutuyorsun bu bebek için iyi” dedi. Beslenmemde de bir sorun olmadığını söyledi. Ancak açlık seviyesinde dolaşanlarda bu yaşanabilirmiş. E peki neden oldu bu durum?

Çeşitli sebepleri olabilirmiş…
– Öncelikle ölçümler yanlış olabilirmiş. bebeğin pozisyonu falan sebebiyle bu karşılaşılan bir durummuş. Sonuçta milimetrik ölçümler. “Yanlışlık olabilir o yüzden yine bakacağız” dedi.

– Bu durumda en çok karşılaşılan plesantada yaşlanma olmasıymış. O zaman bebek beslenememeye başlarmış. Ama bizde bu yokmuş. Hatta plesantam olması gerekenden bile gençmiş.

– Başka bir sebep bebeğe giden kan akışında azalma olması olabilirmiş. Ama bizde bu da yokmuş. Doppler denilen bir şeyle bakmışlar kan akışı gayet normalmış.

– Bir de bu bebekler aynı anda her yanlarından büyümeyebilirlermiş. Mesela bu hafta kemikleri uzamış olup haftaya karın çevresi daha da gelişebilirmiş.

– Ve en son sebep bebek yapısal olarak küçük olabilirmiş. Ama buna sığınmak istemiyoruz. “Bir kez daha iki hafta sonra kontrol edeceğiz” dedi.

Ne kadar az ultrason yanlısı olduklarını bilince bu ekstra ultrasonlar bile endişelendiriyor insanı…

Çok etkilendim. Çok üzüldüm. Her ne kadar yapmamam gerektiğini bilsem de kendimi çok suçladım Salı günü. Biraz da patlama noktası oldu sanırım. Bu sene bana ağır geldi. Saklayacak değilim hem de çok ağır. Ama sonra yavaş yavaş sakinleştik. Bunun çok karşılaşılan bir durum olduğunu öğrendik. Oluyormuş hamileliklerde atlatılıyormuş. Umarım biz de atlatırız… Sizlerin de karşılaştığınız bir durumsa deneyimlerinizi duymayı çok isterim.

Yaşadığım üzüntünün üstüne 33. Hafta yüzümü güldüren de bir şey oldu ama. Bebeğimizin baby shower partisi!

9df85eff-c27e-4202-aa85-fd2b69cf8cd2

Hamileliğimin başından beri babay shower insanı değilim diyordum. Ben almayayım, alana da mani olmayayım. Saçma geliyordu bana o parti falan. Türkiye’de de yaygınlaşıyor biliyorum. Burada baby shower resmen olmazsa olmaz bir şey. İş yerinden arkadaşlarım çok ısrar ettiler. “Olmaz illa yapacağız” dediler. Ofiste o kadar gündem oldu ki bu baby shower Marttan beri, artık hayır diyecek yüzüm kalmadı. “Tamam,” dedim “…yapalım.”

İyi ki kabul etmişim. Meğer ne güzel bir anıymış baby shower. Meğer ne eğlenceli bir şeymiş. Çok ama çok güzel vakit geçirdik.

0a3a5b6d-fd91-4e19-8096-364bd622fe49

Ben dekorasyona falan karışmadım. Ama insanlara abartı bir şey istemiyorum diye nasıl söylendiysem harika sade, tam içime sinen bir dekor ayarlamışlar. Gökkuşağından aşağıya inen yağmur damlaları. Benim hamileliğimi bundan daha güzel anlatacak bir dekorasyon olabilir miydi? Bayıldım! Her ayrıntısına bayıldım!

O gün evimiz rengarenkti. Gökkuşağı renkleri. Etrafı saran beyaz balonlar. Renkli şekerler, çikolatalar. Kekler, şemsiye süsleri, kelebekler çiçekler. Öyle rengarenk öyle güzel bir gündü ki anlatamam.

Bir sürü oyun oynadık babyy showerda. Ben kendi göbeğimin çevresini tahmin etmek de dahil olmak üzere hiçbir oyunu kazanamadım. İnsan kendi göbeğinin çevresini bari doğru tahmin eder! El insaf yani! Benim için en değişik oyunsa “name the poo” yani çok afedersiniz b.oku adlandır idi. O ne diyorsunuz değil mi? Ben de dedim. “O ne be” dedim. “Öyle oyun mu olur” dedim. Ama oynayacaksın dediler.

Şöyleymiş efendim. 5 ayrı marka çikolatayı almışlar, mikrodalgada eritip bebek bezlerinin içine koymuşlar. Görüntü gerçekten iykkkk! Yarışmacıların görevi her birinin hangi çikolata olduğunu bulmak. Nasıl? Koklayarak ve hatta tadarak! Oldu canım! Ben onu tadar mıyım be? Tatmadım tabi ki. Ama tadanlar oldu. Hiç iğrenmeden alıp o bezin içinden o mok görünümlü çikolatadan yediler. Aman tanrımmmm! Evdeki 15 kadın içinde o bezlerden en iğrenenin ben olmam tabi ki hoş olmadı. Artık diyorum bir bir gelsinler bez değiştirsinler bari!

b51a5cc8-e2f9-4e7a-a192-ef1de534603d

Daha bir sürü başka oyunlar oynadık baby showerda. Yedik, içtik, güldük. Ben kendi adıma çok eğlendim, misafirleri bilemiyorum. Geçtiğimiz haftanın yoğun stresinden sonra bana bu parti iyi geldi. İyi ki dedim arkadaşlarımı dinlemişim.

Partinin sonunda bir şampanya patlattık kızımızın gelişi için. Ben içemedim ama teyzeleri onun sağlığına dediler. Ben de içimden bin kere aynı şeyi tekrarladım. Sağlığına canım kızım. İyi ol sen. Sağlığına.

İşte 33. Hafta da böyle geçiverdi…

Gülçin

 

6 yorum

  1. Merhaba Gülçin endiselenme doye yazmak istedim bende çok zor bir hamilelik geçirdim aslında çok zor hamile kaldim desem daha iyi olacak tedaviler iğneler derken minik Kızımızi bekledik senin gibi ve 33.hafta mecburi doğum oldu kan akışı yavas ti ve bebisim beslenmiyirdu karın çevresi 30. Haftada kalmıştı 1500 gr doğdu kuvezde kaldı ama maşallah çok sağlıklı şimdi 10 aylık zayıf ama güçlü bir minnoş Larin var hayatimizda.ve seninde sağlıkla kavuşacağına eminim mutlu ol tadını çıkar her anın

  2. Merhaba Gulcin,

    Suan tam 53 gunluk tatli bir melegin annesiyim. Dilerim sen de kizini saglikla kucagina alirsin.

    Yazmamin sebebi; gelisim geriligi benim kizimda da suphenilen birseydi. Ben de ABD gibi ultrasona cok basvurulmayan bir yerde surekli ultrasona girdim. Her seferinda kizimin hemen her uzvu haftasina gore kucuk cikiyordu. Doktorum yapisal olarak kucuk olmasindan ziyade plesentanin beslemedigine kanaat getirdi ve dogumu baslatti. 39+2 de kizim dogal dogumla 2890 gram olarak dunyaya geldi. Halbuki dogdugu gun sabah yapilan ultrasonda 2500 gram gozukuyordu. Yani ultrason olcumlari son derece yaniltici olabiliyor bazen. Belki 40 haftayi tamamlasaydi 3000 gram dogabilirdi. Kucuk dogdu ama ilk ayinda tam 1200 gram aldi. Gayet saglikli ve huzurlu bir bebek. Dilerim sen de bebegini saglikla kucagina alirsin. Kucuk dogsa bile inanilmaz savasci ve guclu oluyorlar ve hemencecik toparliyorlar. Sevgiler.

    • Bunlari okumak oyle iyi geliyor ki cok tesekkur ederim. insallah boyle guclu olacak, saglikla buyuyecek. herkesin bebegi saglikla buyusun. Cok tesekkurler 🙂

  3. Gülçincim selam.. Öncelikle süslemeler çok güzel olmuş! Çok yakında bu güzel pencerelerden sokağı izlemeyi çok seven biri olacak hayatınızda; camdan dışarı izlemeye bayılıyorlar!!

    Bu ölçümlerin geriden gelme olayına mümkün olduğu kadar takılmamaya çalış. Benim de başıma gelmişti, Ateş son bir ay hep bir-iki hafta geriden geliyordu; ama başka hiçbir problem görünmüyordu. O yüzden doktorumuz da endişeye gerek olmadığını, izlemeye devam edeceğimizi söylemişti. Sonunda da biraz minik bir bebek olsa da çok sağlıklı olarak ve kolay bir şekilde dünyaya geldi Ateş.

    Doğum öncesi ölçümler hep tahmini, hatta bebeğin beklenen günü vs. de aslında yaklaşık bilgiler düşündüğünde; dolayısıyla hepsinde biraz yanılma payı var. Çok büyük bir farklılık olmadıkça kafaya takmamak lazım bence. Zaten doktorlar da bu ikisi arasındaki farkı anlamak için yok mu?

    Ben geriye baktığımda keşke o dönem daha az endişelenseymişim, belki de endişelerim bu duruma sebep oldu diyorum şimdi. Endişenden bile endişelenme durumu yani!! Komik; ama annelikte endişelenecek konu bulmakta hiç sıkıntı çekmiyor insan; sonrasında da hep endişelendiği için pişman oluyor 🙂

    Sevgiler..

    • Ayse bu vicdan muhasebesi kismini hic sevmedim. hep icinde bir ates yaniyor insanin delileik 🙂

      Insallah Atesinki gibi guzel ve rahat bir dogumla gelir bizimki de. kilosu umurumda bile degil inan. Saglikli olsun da zayif olsa ne olur 🙂