6 Yorum

Funda’nın Gebelik Günlüğü

Yazar Hakkında

FUNDA YALIN – 32 Yaşında. İzmir’de yaşıyor. 2 yıllık evli, serbest tasarımcı. Ziraat Mühendisliği mezunu. İlk gebeliği boş gebelik olduğu için sonlandırıldı, şimdi ikinci gebeliğini yaşıyor. Her şey yolunda giderse normal doğum yapmak istiyor.

11 Temmuz 2016 saat 15.30-16.00 arasında ilk kez ultrasonda kalp atışını gördük ve sesini duyduk!  Kalp atış sesi çok derinden geliyordu, görüntü ise kelebek kanat çırpışı gibi “pır pır” çok belirgindi.

İnanılmaz farklı bir duygu, çok heyecan ve mutluluk verici. Aklıma ilk gelen içeride her şeyden habersizce büyümeye başlayan, kalbi ve artık duygusu olan bir canlının olduğu. Kendimi değil, sadece onu düşündüm! Hastane çıkışında eşimle birlikte gördüklerimize inanamazken, sessizce ağlamaya başladım. Nereden nereye dedik…

Hikayemizin başlangıç tarihi Eylül 2014. Düğünümüzden iki ay sonra doktora gittim ve 5 haftalık hamile olduğumu öğrendim. Olamazdı, hamile olamazdım çok şaşırmıştım. Takip edilen iki haftada bunun boş gebelik olduğu tespit edilerek Aralık 2014 ayında gebelik kürtaj ile sonlandırıldı. Bu ve bundan sonraki süreçte her şey çok hızlı ve kendimi içerisinde savrulurken bulduğum bir sürece girmiştim. Henüz evliliği anlamlandıramamışken, eşim ve eşimin ailesi sayesinde doktorları, hastaneleri gezmeye başladık. En acilinden hamile kalmalıydım! Bir yıllık süre içerisinde yumurta takibi ve rahim filmi sonrasında aşılama yöntemi denendi. Sonuç hep negatif.

Tüm bu yaşananlar içerisinde kendimi, birilerinin eline bırakmış olmanın rahatsız ediciliğini hissederken, aile yakınları ve eşimle büyük bir tartışmaya girdim. Bundan sonra bana kimse bu konu hakkında bir şey sormayacaktı.

Hayat zor, iş ve evlilik stresli bir de buna çevre faktörü eklenince her sevişme sonrasında “acaba hamile kalır mıyım?” sorusunu sormaktan, psikolojik bir baskı altına girmiştim. Yapılan işlemler, kullanılan ilaçlar ve benim hızla aldığım kilolar neticesinde polikistik over sendromum tavan yapmış artık kendiliğimden regl yaşayamaz olmuştum. Neyse ki bir yakınımın ısrarlı tavsiyesi ile Aralık 2016 tarihinde bir kadın hastalıkları ve doğum uzmanı ile görüştüm. Doktorumuza dosyam ile gidip başımızdan geçenleri anlattım. Bir saatlik görüşme sonrasında söyledikleri karşısında eşim ve ben şaşkına dönmüştük. Ben tartışmasız kilo vermeliydim, eşimde ise dölleyici sperm sayısı yetersiz çıkmıştı. Bu durumda gebe kalmak imkansız değil ama çok zor bir ihtimalmiş. Sonuç olarak tüp bebek tedavisi önerdi ve bizi bu konu ile ilgili birime yönlendirdi.

Bir sonraki görüşme için gittiğimde yeni doktorumuzdan kilo verebilmek için zaman istedim. Anlayışla karşılanmak beni mutlu etmişti. Bu süreç içerisinde ben bir beslenme uzmanı yardığı ile kilo vermeye başladım, eşim ise sperm verimliliğini arttırıcı ilaç kullanmaya başladı. İlk 5 kilo kaybı elde ettikten sonra her ay düzenli regl olmaya başlamıştım. Kendimi kasmadan, nasıl olsa vaktimiz var, nasıl olsa tüp bebek olacak, aman bir sakinleşelim derken 2 Temmuz 2016 tarihinde ev testinde, ertesi gün ise kan testinde gebe olduğumu öğrendim.

1470241786219

Ben ve eşim, tam da tüp bebek tedavisi başlangıç süreci için tahlil ve randevularımızı tamamlamışken gebelik sürprizi yaşamıştık. Çok mutlu olduk! Sıra kalp atışını duyarak, derin bir oh çekmekteydi. Ve o da oldu!

Kilo vermeye başladığım tarihten gebe kalışıma kadar toplam 12 kilo verdim. 8. hafta ise ilk kalp atışını duyduğumuz günler…

Funda

6 yorum

  1. Harika bir baslangıç Funda .Hoşgeldin.Ve insallah harika bir sonlada kavuşursun bebeğine.

    • Merhaba Ayşe, hoş buldum 🙂 Aranızda olmak ve güzel anılar biriktirmek dileğiyle, teşekkürler…

  2. Cook benzer hayatlar farklı insanlar. .. Rabbim sağlıkla suhuletle kucağına almayı nasip etsin. . Tabi önünde daha 7 ay gibi uzun bir süre var her anın tadını çıkar bence.

    • Teşekkürler Bahar, umarım güzel şeyleri paylaşmaya devam ederiz 🙂 Hikayeler aynı olsa bile yorumlar farklı olabiliyor. “Yalnızca benim başıma mı geliyor?”, dememek için paylaşmak gerektiğine inanıyorum.

    • Teşekkürler Bahar, umarım güzellikleri paylaşmaya devam ederiz 🙂 “Bunlar yalnızca benim başıma mı geliyor?”, dememek için paylaşmak gerektiğine inanıyorum. Sevgiler…

  3. Hoşgeldin Funda 🙂