1 Yorum

Tarihe not: Empati

Çocuklarım karıncayı bile incitmedi desem doğru söylemiş olmam. Geçmişte zaman zaman baĞzı karıncalara deneysel amaçlı zarar verildiğini gördü bu gözler…

Ama iyi kalpliler… Öyle olmaları için uğraşıyorum. Eh, ben de, babaları da canlıları incitmekten kaçınan insanlarız. Armut çok uzağa düşmüyor.

IMG_0173

Ben böceklerden çok rahatsız olurum; başıma gelmeyen kalmamıştır bu yüzden de… Hele ki hamamböceği var ya, amanın dünyam tepetaklak olur. Çekirge falan bulunduğum ortama gelsin istemem ama o kadar yani, ölmesine gerek yok. Mümkünse alıp atsın birileri, herkes kendi ortamında mutlu mesut yaşasın.

Bunun istisnası olan iki canlı var benim için: elbette sivrisinek ve karasinek. Anne olduktan sonra sivrisinekleri çata çuta elimle öldürmeye başladım (analık insana neler yaptırıyor) ve kara sineklere karşı da oldukça acımasızım. Terlik, gazete ne varsa benim için bir silah o anda…

Dün sabah kahvaltıda her nasılsa sinek girmiş içeri, tel de yaptırmıştık üstelik. Olaylar şöyle gelişti:

10 yaş: Anne içeri karasinek girdi.
Anne: Evet, öldürürüz birazdan.
6 yaş: Yaaaa, öldürmeyin!
10 yaş, Anne: ????????
6 yaş: Öldürmeyin! Niye öldürüyorsunuz? Yakalayıp dışarı atın!
10 yaş: Sinek çok pis bi şey…
6 yaş: Olsun! Sen karasinek olsan, seni öldürseler hoşuna gider mi? Öldürmeyin!
Anne: (İçinden) Ben bir yerde yanlış yaptım ama nerde?..

Bu da böyle bir anımdı…

Bir yorum

  1. Aferin Derin oğlana. 🙂