5 Yorum

Hazır olunca…

Seneler önceydi, teyzemlerin Bodrum’daki yazlığına gitmiştik. Deniz kıyısından eve çıkmak için bindiğimiz (traktör tipi) servis aracında parmağını emdiğini gören amca ve teyzeler iki buçuk yaşındaki oğluma ‘Aaaa, sen hala parmak mı emiyorsun? Kocaman abi olmuşsun, ayıp artık!’ demişlerdi.

Bu konuda bakkaldan sokaktaki teyzeye, büyükannesinden kuru temizlemeciye kadar herkesten soru alırdım: ‘Ne zaman parmağını emmeyi bırakacak?’ 

Bu soruya ‘Çıkmaz ayın son Perşembesinde!’ demek isterdim hep. Ben nerden bileyim ne zaman bırakacağını? Ne zaman bırakırsa o zaman! Hem… SİZE NE?!

Aynı soruyu tuvalet eğitimi konusunda da duyardım: ‘Ne zaman bezi bırakacak?’

Her nedense çocukların neyi ne zaman yapacağı bütün kamuoyunu ilgilendiren bir konudur hep: Ne zaman oturmaya başlayacak? Ne zaman emekleyecek? Ne zaman yürüyecek? Ne zaman emmeyi bırakacak? Ne zaman ne zaman ne zaman?

FullSizeRender (5)

”Bu çocuk ne zaman dinozorları yemeyi bırakacak?”

Türkçeye O Tabak Bitecek mi? olarak çevrilen Baby-led Weaning kitabının önsözünde bir cümle var ((Türkçe çevirisinde yok). Diyor ki:

Bebekler gelişimsel olarak hazır olduklarında kendi kendilerini beslemeye başlarlar.

Bebeklerin yemek yemeyi ‘öğrenmelerini’, yürümeyi ‘öğrenmeleriyle’ kıyaslıyor kitap, ve her ikisinin de öğrenilen değil, hazır olduğunda yapılan şeyler olduğunu söylüyor.

Böyle bakılınca, bebeklere çiğnemeyi de, yemek yemeyi de, yürümeyi de öğretmenize gerek yok.

Aslında baktığınız zaman, bebeklere hiçbir şeyi öğretmenize gerek yok. Öğrenmelerine engel olmamanız yeterli… Emekleme çağındaki bir bebeği, hazır olduğu andan daha erken emekletemezsiniz. Yürümeye çalışan bir bebeği, o hazır olmadan yürütemezsiniz. Kendi doğal sürecinde gelişen bu yetenekleri siz öğretemezsiniz; sadece yanında durup bebeğinize destek olabilirsiniz. Ki o da şart değil, çoğu zaman gölge etmeyin, başka ihsan istemeyiz.

O yüzden ‘Bu çocuk ne zaman yürüyecek/emmeyi bırakacak/bezi bırakacak?’ diye soranlara verilmesi gereken cevap: Hazır olunca! 

 

5 yorum

  1. 9. Ayında kendi başına yürüyen oğlum 6. aydan itibaren parmağımı tutarak yürüyebiliyordu. Ben de sık sık yürütme daha ufacık beli/bacağı/kalçası açılır gibi yorumlar aldım. Fakat elbette bu benim tercihim değildi çocuk durmuyordu ben napıyım. Hazır olmasa yapmaz derdim ben. Her konuda böyle her bebeğin her yeni beceri için ne zaman vakti gelmişse o zaman

  2. Ne kadar da doğru zamanı gelince yapmak. Keşke bebeğim gelişim basamaklarını zamanında yakalasa ya da azıcık da olsa yakalayabilse diyen benim gibi anneler? Arkadaşlarımın bebeği dönerken dönebilsin diye uğraşmak, onların ki emeklerken benimkinin oturabilmesi için uğraşmak…Acaba yüreyebilecek miler…. Gelişim basamakları bizim için zirvesi görünmeyen dağlar gibi geliyor

  3. Benzer şekilde, kreşe, anaokuluna oyun oynaması için gönderdiğim çocuğum, ‘Anne hep ders, hep ders’ diyor. Bilişsel eğitime çok erken geçiliyor, sınıfta oturup, çizgi çekip, bilgi öğrenmek istemiyor ki bu yaşta çocuklar. Okuyup yazmayı öğrenmenin de bir heyecanı var, bıkkınlık oluyor erkenden başlayınca, 7 yaşına gelsin, öğrenir nasıl olsa..

  4. Maalesef başkaları değil; ben soruyorum.

    Bu çocuk (2,5 yaşında) ne zaman parmak emmeyi bırakacak?

    Renk vermesem de bu konuda ne yapacağımı bilemiyorum, kaygı yaşıyorum.

    • Buyuk adam ya da kadın olup da parmak emen yoktur o yüzden rahat olun, 4 yaşına kadar kendi kendine bırakmayı da öğrenir, benim oğlum da çok iştahlı parmak emiyor.