32 Yorum

İşte böyle bir şey…

Uzun zamandır Fide’yle ilgili bir yazı yazmak istiyor, bir o kadar zamandır da çekiniyordum. Çekiniyordum çünkü: (1) Reklam gibi algılanmasını istemiyordum, ve (2) Özel okul olduğundan, ve şimdilik çok kısıtlı bir bölgeye erişebildiğinden, ters tepecek bir şekilde özendirici olmasını istemiyordum.

Sonra bu endişelerimi bir kenara bırakmaya karar verdim, çünkü: (1) Reklam değil. (2) Bu yazıyı, kimseyi kıskandırmak için değil, bana çok iyi gelen ve bence çok güzel bir işi paylaşmak, belki benzer girişimlere naçizane ilham verebilmek için yazıyorum. Yani özetle, yazının nasıl algılanacağına dair endişelerimin, anlatmak istediklerimin geride kalmasına izin verdim. Ve klavyemin başına geçtim.

Sonra sömestr tatili başladı-ve biz maaile hastalandık-ve sonra Doğan Amerika’ya gitti-ve ben çocuklarla yalnız kaldım-ve sonra Derya’nın yaklaşık iki hafta süren bir uyumama krizi başladı-ve sömestr tatili bitti-ve telefonum kırıldı-ve tüm fotoğraflar telefonumda kalmıştı-ve neyse ki buldum hepsini-ve işte şimdi bitirebiliyorum.

IMG_3271

Bu yazıya vesile, okullar kapanmadan iki hafta önce düzenlenen “açık okul” uygulaması oldu aslında… Dediğim gibi, uzun zamandır yazmak istediğim, küçük küçük notlar halinde aldığım dağınık düşüncelerim vardı Fide’yle ilgili… Hem onları, hem okul tecrübemizi bir araya getirmek istedim.

Normalde veliler pek dahil olmuyor okula… Çocukları almaya gittiğimizde bile kapının dışında bekliyoruz. Okulun ilk zamanlarında, kibar ancak kararlı bir şekilde söylemişlerdi “Okul, öğrenci ve öğretmenin alanıdır” diye… Yoksa söylememişler miydi de ben Ali Koç’un bir seminerinden mi hatırlıyorum? Neyse, söylememişlerse bile okulun böyle bir prensibi var demek yanlış olmaz çünkü Ali Koç’un böyle dediğini gerçekten hatırlıyorum. Genel olarak, özel bir program olmadıkça, velilerin okulda olması pek tercih edilmiyor ve bence isabet oluyor. Çünkü eğri oturup doğru konuşalım, veliler işin içine girince ortalık karışıyor!

IMG_3290

Sosyal bilgiler dersinde yaptığımız, Da Vinci’nin köprüsünü gururla sergilerken…

Ve tabii ki bir yandan hepimizde müthiş bir merak var: Bu çocuklar okulda ne yapıyorlar, nasıl vakit geçiriyorlar? Biraz da bunları gidermek için olsa gerek, birkaç hafta önce okula davet edildik. Yarım gün boyunca çocuğumuzla derse girecek, onun bir (yarım) gününü tecrübe edecektik. Heyecanla gittim çünkü ben zaten okul ortamlarında olmaya bayılıyorum. Söz konusu Fide olunca daha da zevkleniyorum.

IMG_3312

Resim dersinde, çocuklar ve velilerle birlikte yaptığımız resim çalışması…

Bende iki çocuk olunca, yarım gün birine, yarım gün diğerine girdim, oh canıma değsin. Çok eğlenceliydi gerçekten… Ve çok farklı… Birinci sınıflar hakikaten çok küçükler… Beşinci sınıflar ise artık ergen olmaya başlamışlar. Sınıftaki tavırları, birbirine olan davranışları bunu tamamen hissettirdi.

Çocuklarla okula gitmek çok zevkliydi. Fide’ye gitmek her zaman çok zevkli zaten… Öyle rahat, öyle keyifli bir ortam var ki, sizi çok iyi hissettiriyor. Alışılageldiğimiz okul ortamının baskıcı, sıkıcı, tektipleştirici havasından çok uzak. Kendiniz olduğunuzu hissediyorsunuz orada… Ben mesela, sürekli kendime bir mazeret uydurmaya çalışıyorum oraya gitmek için. En son mazeretim, Ali Koç’la canlı yayın yapmak olacak. Yarın (Çarşamba) saat 11:00-12:00 arası, Instagram’da blogcuanne ve fide hesaplarından canlı yayında Ali Koç’la sohbet edeceğiz.


Ne diyorduk? Evet, Fide benim çocuklarıma çok iyi geldi. Ama daha da çok, bana iyi geldi sanki… Tek bir örnekle açıklamam gerekirse; veli toplantısı olmuştu geçen dönemin sonlarına doğru… Çok heyecanlanmıştım onda da… Kendi öğrencilik yıllarıma dönmüştüm aniden… Annem eve barut fıçısı gibi dönerdi toplantılardan, çünkü bir sürü olumsuz şey duyardı benimle ilgili… “Çok konuşuyor” bunların başında gelirdi. “Yeterince çalışmıyor” bir diğeriydi… Böyle böyle giderdi “geri bildirim”ler ve annem çoğu zaman bir iki olumlu cümlenin dışında bir şey duyamadan eve gelir, benimse karnıma ağrılar girerdi. Of, ne stresliydi!

Benim veli toplantı tecrübem daha farklı geçti. Çocuklarım benden daha iyi öğrenciler olduklarından değil; öğretmenlerin yaklaşımları daha farklı olduğundan… Şikayet etmektense çocuklara olumlu bakarak, güçlü yanlarını görmeye çalışarak yaklaşıyorlar ve bu çok belli… “Çocukları birey olarak görmek” lafta kalan bir şey değil Fide’de… Kendi sevgili öğretmenlerimi eleştirmekten uzak durarak söylüyorum bunları… Onların yaklaşımları, gerek o zamana, gerekse çoğunluğa göre aykırı değildi. Şimdi bile çoğu öğretmen, velileri, çocuklarının okuldaki akademik ya da sosyal başarısızlıklarının sorumlusu olarak görüyor. Elbette ebeveynlerin payı var ama peki ya sistem? Neyse, bu başka bir yazının konusu…

Bizim veli toplantısından sonraki hafta çocuklar bir gün eve geldi. “Anne, bugün öğretmenlerle toplantı yaptık!” dediler… Bizim yaptığımız gibi, tek tek sınıfları gezmişler, sıraya girip, öğretmenleriyle kendileri hakkında görüşmüşler. Benim var ya, içim ısındı. O an fark ettim ki, bugüne kadar kimse bana okuldaki performansımla, ve dahası, sadece oradaki var oluşumla ilgili geri bildirimde bulunmamıştı. Evet, elbette çok konuştuğumu, yeterince çalışmadığımı, vs. vs. sık sık duymuştum, ancak güçlü yanlarımın ne olduğunu, sınıfta var olmamın sınıfa ne kattığını,… kimse bana söylememişti. Çocuklarımın adına çok sevindim böyle bir şeyin parçası oldukları için…

IMG_3298

Her Salı sabah bir ders arasında koridorda toplanıp şarkı söylüyorlar

Çocuklarımın kendilerini çok güzel ifade etme fırsatı bulduklarını düşünüyorum Fide’de… Özellikle ilkokulu devlette okuyan, ve dört sene boyunca resimin R’si, müziğin M’sini görmemiş olan çocuğumun eve üstü başı boya olmuş, ellerinin üzerine karikatürler çizilmiş şekilde gelmesi beni çok mutlu ediyor. Tam “Bu kadar zor olmamalıydı okula bir resim, bir müzik öğretmeni koymak” diyeceğim; onları yetiştiren akademisyenlerin birer birer atıldıkları geliyor aklıma…

Sorumluluk almayı öğreniyorlar. Kendi çantalarını hazırlıyor, ihtiyaçlarını takip ediyorlar. “Bugün beden eğitimi var, yedek kıyafet götürmem lazım” diyorlar. Buna uyum sağlamamız vakit aldı, ancak şimdi artık karışmıyoruz, herkes kendi işinden sorumlu… “Çocuğunuzun çantasını eksiksiz hazırlayın” günleri geride kaldı.

IMG_3303

Türkçe dersinde yetiştiremediğim yazı çalışması…

Her dönem farklı atölyelere katılıyor çocuklar… Bir, bütün dönem boyunca sürdürdükleri “Tutku” atölyeleleri var, bir de kısa kısa yaptıkları “Tadımlık”lar. Bir dönem boyunca “Takı yapma” atölyesinde incin boncuk yaptı biri…  “Islık çalma atölyesi”ne katılmış bir diğeri; keşke bana da öğretselerdi: FİYUVVVVFIYTTT. “Yumurta kırma atölyesi”ne katıldığından beri evdeki omletlerin baş sorumlusu oldu öteki… Masaj atölyesi varmış, ağrıyan sırtıma masaj yaptı geçenlerde… “Zincir çekme atölyesi”ne katılmış, tığ ile zincir çekmeyi göstermişler ama çok zormuş! 10 yaşındaki oğlum kendi isteğiyle zincir çekme atölyesine girmiş a dostlar… Bizim ev ekonomisi derslerimizde tek bir erkek öğrenci olmadığı gibi, annem “Ev kadınlığını nasıl olsa öğrenirim” diye beni SEÇMELİ bilgisayar dersine ZORLA gönderdiydi. (Onun o kararının geldiği yeri de biliyor ve anlıyorum, canım annem)

IMG_3272

Oyun alanından…

Fide ile ilgili görüşlerimi soranlara genelde aynı şeyi söylüyorum: Ali Koç’u uzun zamandır takip ediyor, eğitimle ilgili görüşlerini çok önemsiyorum. Fide’de kurduğu kadroda arkadaşlarım var, veliler arasında benim gibi düşünen birçok arkadaşım var, dolayısıyla ortalama bir veliden daha çok gönül bağım var okula karşı… Ben -ve iletişimde olduğum birçok arkadaşım- belki de daha önceki arayışlarımız ve kırılganlıklarımız ortak olduğundan- duygusal bir bağ ile bağlandık Fide’ye… O kadar ki, “okul” bile demiyoruz kendisine, onun bir ismi var: Fide.

IMG_3296

Kütüphaneden…

Teknik ayrıntılara gelince… Forma giymiyor çocuklar. Ödev (ilkokulda) yok, ortaokulda olanlar da gerçekten eğlenceli/yapabileceği/araştırmak isteyecekleri cinsten. Ve ödev gerçekten de onun sorumluluğu, benim veli olarak dahil olmam, yaptırmam, proje yapmam beklenmiyor. Okul henüz çok küçük olduğu için herkes birbirini tanıyor; büyükler küçükleri, küçükler büyükleri biliyor. Yaş farkını takmadan birlikte oynuyor ve vakit geçiriyor çocuklar…

IMG_3278

Ayakkabını merdivenin üstüden en alta atmaca ve poponun üzerinde inerek gidip almaca oyunu…

Hiç mi olumsuz bir şey yok? Servisle ilgili sıkıntı yaşayanlar olduğunu duydum; biz servis kullanmadığımız için sorun olmadı. Dün, musluklar kapalı kaldığında suyun tadının bozulduğunu söyledi çocuklardan biri… Yemeği beğenmedikleri oluyor bazen… Kısacası Fide mükemmel, sorunsuz, aksamayan bir ortam değil. Her okulda yaşanan sorunlar olabiliyor zaman zaman… Ancak bence, velileri, gereksiz yere dahil etmemeyi iyi biliyorlar. Çocuklar da bunun farkındalar ki eve gelip şikayetlenmiyorlar.

Tüm bu anlattıklarım, Fide’nin icat ettiği şeyler değil. Belki başka birçok okulda da yapılıyor olabilir böyle şeyler. Fide ile ilgili en belirleyici şey, “Ne kadar az, o kadar fazla” felsefesini gerçekten hayata geçiriyor olmaları. Hiçbir şey abartılı değil. Yapmacık değil. İttirme, zorlama değil.

Çocuğa aşırı yüklenmemek… Fazla bir şey vermemek… Abartmamak, şişirmemek… Tüm bunların akademik anlamdaki geri dönüşünü, genel geçer başarı kriterlerine göre değerlendirmek için henüz çok erken, çünkü sınava falan girmedi henüz bu çocuklar… Henüz ortaokulu da tamamlamadılar, ergenliği yaşamadılar… Kısacası daha yolumuz var…. Ancak çocuğun mutluluğu, okula isteyerek gitmesi, mutsuz gelmemesi, empati öğrenmesi, öğretmenleriyle, akranlarıyla, kendinden küçükler ve büyüklerle de iletişime girebilmesi, kendi sorunlarını nasıl halledebileceğini bilmesi kriterse eğer, bence birçok anlamda şimdiden başarılı oldu bu proje…

IMG_3270

Her akşam yemek masasında çocuklara sorarız: Bugün seni en çok sevindiren/üzen/korkutan/sinirlendiren… şey nedir? diye… (egitimpedia’daki bir yazıda okumuştum bunu da: Çocuklarınıza “Bugün nasıl geçti?” diye sormadan okulun nasıl geçtiğini anlamanın 25 yolu) Dün akşam onu en çok sevindiren şeyi sorduğumda “Okulda her şey çok güzel” dedi biri… Üzen şeyi sorduğumda ise “Bugün çok güzel geçti, üzen şey bulamıyorum” diye yanıt verdi.

Fide, bugünlerde, bu ülkeye dair bana en çok umut veren şey. Kesin bilgi.

32 yorum

  1. Kesinlikle farklı bir okul. Böyle bir okul ortamı duymadım hiç o kadar araştırmama rağmen. Özellikle ödev konusu tam hayal ettiğim gibi. İstanbul’da yaşamadığıma ilk defa üzüldüm.

  2. umarım diğer şehirlere de şubesi açılır.

  3. elıf hn merhaba…

    yazınızı su gıbı okudum dıyebılırım.benımde 5.sınıfta ve devlet okulunda okuyan oglum var ve suankı sıstem sızınkıyle tam zıt..merak ettıgım bazı konular var ; odev konusuyla ılgılı olarak bazı okullar bunun sorumluluk ıcın gereklı oldugunu savunuyor..sızce ?
    hıc 5.sınıf cocugunuz genel sınavlara gırıyormu..devlet okullarında boyle bırsey var..ve cocugun basarısı bununla odaklı oluyor..cocuk bu sınavlarda basarılı olmalıkı oratokulun sonunda gırecegı adı suan teog olan sınava hazırlanabılsın …ve sınav tecrubesı edınsın…daha soracak cok sorum var aslında ama onlarıda yarın canlı yayında sormak ve dınlemek ıstıyorum…
    yayını vıdeo seklınde sıteye yuklemenız mumkun mu? calısınca sızı kesıntısız dınlemek mumkun olmayack cunku:(
    sımdıden tesekkurler

  4. Anlattıklarınız çok hoşuma gitti.Evet,bende niye İzmir de yok dedim.O kadar zorlanıyoruz ki…Doğru düzgün bir eğitim sistemine sahip olmak için İskandinav ülkelerinde mı yaşamak gerekir ?Neden ülkemiz de eğitim sistemi bitmiş ?Annem,ben , yeğenler,kuzenler deneme tahtası oldu yetmedi şimdi sıra bizim çocuklarda mı ?Offfff off çok üzgünüm.Bizim Fide mız yok biz ne yapacağız bakalım .Çok üzülüyorum çok…

  5. yasemin kocabaş

    Ne mutlu! Ben de Ali Koç’u ilgiyle takip ediyorum. Keşke bütün çocuklar eşit eğitim hakkına sahip olsalar. Özel okullar çok pahalı. Yine de bu şansa sahip çocuklar olduğunu bilmek umut verici.

  6. Bize de umut veriyor, bu okullardan hayata başlayan çocuklarla çocuklarım aynı ülkede yaşayacak. Teşekkürler Fide.

  7. Oglum icin Fide kayit asamasindayiz…yarin sabah Mujdat Bey ile gorusmek uzere okula gidecegim…yazinizi bu asamada okumak bana cok iyi geldi…tesekkurler Elif Hanim… sevgilerimle…

  8. Didem Baki Yıldız

    İnsan böyle bir yazıyı okurken ağlar mı? Ben ağladım. Son günlerde o kadar garip şeyler yaşadık ki okul ve eğitimle ilgili. Kendi çocuklarımın da dahil olmasını arzu ettiğim sistemin bizden uzak olması çok üzücü. Fide Ankara’ya da gelsin desek Ali Bey sesimizi duyar mı?

  9. İnsan bu yazıyı okurken ağlar mı? 5,5 senedir veliyim. Hayatımın hiçbir döneminde bu kadar zorlanmadım. Çocuklarımın içinde bulunmasını hayal ettiğim yer Fide. Keşke Fide Ankara’ya da gelse desek Ali Bey sesimizi duyar mı?

    • Evet, keşke gelse Fide Ankara’ya. Change.org’da imza kampanyası mı başlatsak ne yapsak???

    • Ankara için e-mail yazmıştım fideye . Planları varmış ancak. İleri bir tarih için düşünüyorlarmış anladığım. Oğlum için çok istiyorum.

    • Ankara için ben de bekliyorum.

  10. Benim de hep inandığım şey, çocuk okulu seviyor ve isteyerek gidiyorsa akademik başarı illa ki gelecektir kendiliğinden. Deniz ve Derin adına çok sevindim. Umarım bu imkandan daha çok çocuk ve ideali tabi tüm çocuklar faydalanabilir ❤️

  11. Bence bütün okullar devlet okulu olmalı, özel okul kalkmalı ve hepsi fide eğitimi vermeli.

  12. Elif Hanım, sanırım çok fazla talep olduğu ve bu talebin hepsini karşılayamadığı için öğrenci seçerken veli profiline de bakıyorlar. Yani öğrencinin Fide’yi seçmesi yeterli olmuyor. Böyle bir uygulama gerçekten var mı varsa sizce doğru bir uygulama mı? Teşekkürler.

    • Profil olarak bir değerlendirme yapıyorlar mı, bilmiyorum ancak sanmam. Önümüzdeki seneden itibaren kura sistemine geçtiklerini biliyorum.

  13. Ne güzel şey TEOG dedi olmaksızın okula gitmek, ne güzel şey bugün kaç test çözdü, bu hafta etüde kalacak mı diye endişelenmemek 🙁

    Ne yazık ki gerçek hayat bambaşka,

  14. Yazinizi içim giderek okudum çünkü açıldığını duyduğum günden beri aklımın bir köşesinden Fide yi çıkartamıyorum. Hem okulu hem Ali Koç u internet ortamından takip ediyorum. Beni tek düşündüren lise bölümünün olmamasıydı, ve haklı okarak kesin cevap verememişlerdi telefon ile görüştüğümde… Lise isteme nedenim ise çocuğumu o yarış içinde görmek istemediğimden kaynaklı… Tüm bunlara rağmen Fide hayalimde ki okul sistemine sahip… Keşke gözü kara bir karar verebilseydim… Kızım şu an başka bir okulun 1. sınıfında… Acaba da demeden duramıyorum 🙂

  15. Merhaba,aynı şekilde düşünmek,aynı duygularla hareket etmek gerçekten çok iyi geliyor insana,tabi bunu hayata geçirmek bir o kadar anlamlı oluyor.İçinde bulunduğumuz şartlar bizi sürekli farklı olanı bulma arayışına götürüyor.Eğitimpedia,Fide okulları ve Ali bey’i sürekli takip ediyorum,keşke Bursa’da da olsa diyorum,seneye ilkokula başlayacak bir kızım var,ancak duygu ve düşüncemize uyan okul maalesef burada yok.Bizim için önemli olan bir okulun teogda ,(ya da adı sürekli değişen kısaltmalarla anılan sınavlarda) yaptığı derece değil.Umarım yazınızdaki gibi örnekler çoğalır.Herkes eğitimin bir çocuğun gelişmesindeki gerçek anlamını bu şekilde görebilir.

  16. Yemegini,suyunu ve hatta biraz ileri gidip fiziksel ortamini bile gectim,okullarda cocuklari sadece dinleser,tanisalar, anlasalar,kendilerini ifade etmelerine izin verseler ,destekleser,tesvik etseler,kacinci sinif olurlarsa olsunlar oyun oynasalar,…Ne kadar yazarsam yazayim az kalacak,cok derin yaralarim var malesef. Yanlis egitim sistemi ve ogrtmenler(hepsine sozum yok tabiki) yuzunden cocuklarimiz mahvoluyor. Sizin ve diger Fide velilerinin adina sevindim.

  17. Yayınlamayacağınızı biliyorum bu yorumu. Ama Reklamlaaaarrr

  18. Büyük oğlunuzun özel okul mu devlet okulumu tercih yazılarınızı hatırladım. 🙂 Bence onu revize edin.
    Bu ülkede parası olan, gücü yeten, tercihini özel okulundan yana kullanmamalı.

    • Ben hala, eve yakın bir devlet okulu ve iyi bir öğretmenin, sıradan bir özel okuldan daha iyi olduğuna inanıyorum. Bu inançla da ilk oğlumu dört sene devlet okulunda okuttum, dolayısıyla revize etmem gereken bir şey yok 😉

  19. Elif Hanım,

    Öncelikle verdiğiniz bilgiler için teşekkürler.
    Biz de fide okullarını takip ediyoruz, denk gelirsek kura da çıkarsak ne mutlu bize diyeceğiz
    Bilgilendirme toplantısına katıldık Ali Koç’un söylediği her şey içimize sindi ve gerçekti
    Benim için önemli bir soruyu sormak istiyorum, sizin iki çocuğunuzda kura ile mi girdi? Siz blogcuanne olarak olumlu deneyiminizi aktardığınız bu okul için bir karşılık alıyor musunuz?
    Bunu herhangi bir rahatsızlık vermek için sormuyorum lütfen yanlış anlamayın, anlamak istediğim bu okul bence böyle bir şeye ihtiyacı yokken bu tarz çalışmalar yapıyor mu?
    Teşekkür ederim.

    • Ben kura olayını açıklamak isterim. Büyük oğlumu kontenjan dolmadan kayıt ettirdim. Diğerinde ise geç kaldık karar vermede ve ek kontenjan için kuraya kaldık.

    • Benim çocuklarımın ikisi de kurayla girmedi. Fide’nin oluşumunu en başından beri izliyorduk biz, hatta Fide ortaya çıkmadan önce bile Ali Bey’le birlikte hareket etmek üzere onun peşindeydik (oğullarımız yaşıt). Fide seçeneği olmasa, Ali Koç’un çevresinde toplanan bir grup veli aynı okula vermeyi konuşuyorduk. Sonra Fide oldu 🙂

      Benim bildiğim kadarıyla Fide, bu tür tanıtım çalışmaları yapmıyor. Ben bu yazı için de, ertesinde yaptığım canlı yayın için de herhangi bir karşılık almadım. Bunlar, inandığım ve tecrübe ettiğim bir sistemi daha görünür kılarak belki birilerine ilham vermek için, gönlümden gelerek yaptığım şeyler…

  20. Fide okulları Finlandiya eğitim sisteminden izler taşıyor. Bu okulların sayılarının geliştirilerek artırılması ülke için çok önemli. Eğitimin önemini kavramış ülkeler en büyük yatırımı yine eğitime yaparak ihtiyaç duyulan kaliteli insan kaynaklarına sahip olabiliyor. Darısı bizim ülkemize. Mesleğim gereği okulları inceliyorum. Bugüne kadar çok az okula rastladım bu şekilde bunlardan diğeri de http://www.kritercocukakademisi.com anaokulu seviyesinde çocukları olan kartal bölgesinde ikamet eden ebeveynler bir göz atabilirler. Son olarak blogcuanneye teşekkür ediyorum.