1 Yorum

Ezgi K’nın İkinci Gebelik Günlüğü, 37. Hafta

Yazar Hakkında

Ezgi K. – 31 yaşında, matematik öğretmeni. Tantuni aşığı, deniz sevdalısı bir Mersinli. 6 yıldır evli. Deniz adında bir kızı var. Deniz’den önceki hareketli ve renkli hayatı Deniz ile birlikte ‘ tek keyfim kahve içip güzel bir müzik eşliğinde kitap okumak’ şeklinde değişim geçirdi. İçinde yeni bir ‘cücük’ büyüyor. Büyüyen ailesiyle yeni ülkeler gezip yeni tatlar keşfetmek istiyor.

Herkese 37.haftadan merhaba!

Zaman çok hızlı geçiyor. Şunun şurasında en fazla 3 (üç) hafta sonra cücük kucakta. Hazırlıklar son hızla devam ediyor. Fakat ben çok yorulduğum için bir gün içinde yapabileceklerimin sayısı o kadar az ki! Bir de bu yorgunluğun üzerine uykusuzluk eklenince benim sinirler iyice laçkalaştı mı? Yumuşacık Deniz’ime en ufak bir şeyde patlıyorum. Ardından sarılıyoruz ve birlikte ağlıyoruz. Zaten lohusalık dönemimin bol gözyaşlı olacağını söylememe gerek yok sanırım. Allah Dinçer’in yardımcısı olsun.

1489648545001

Hareketlerim iyice yavaşladı. Bir gün içindeki yürüyüş kotamı aşarsam kasıklarımdaki ağrıyı anlatamam. Kemiklerim kırılmak üzere sanki. Öyle bir ağrı. Cücük iyice yerleşiyor aşağılara sanırım. Kalça kemiğimde öyle bir gerilme oluyor ki! Geçen gün alışveriş yapmak için gittiğimiz AVM’de otoparka dönüş yolunda Dinçer’den beni market arabasına koyup götürmesini talep ettim. Eğer çıkması meşakkatli olmasaydı çok ciddiyim, binerdim. O kadar feci bir durumdaydım.

Artık sağ ayağım babaanne, sol ayağım da anneanne ayağı kıvamında iyice. Midem felaket. Yediklerimin hepsi ağzımda. Bu arada 37.hafta sonu itibariyle toplam almış olduğum kilo 24.400g. Yani yirmi dört kilogram dört yüz gram. Çok çılgın değil mi?

36+2.gece yine uyku tutmamış ve yatmıştım saat 2de. Zor bela uyumuştum ki Deniz yataktan düştü ve sese uyandım. Ondan sonra ben yine ayaklandım. Kitap okurken birden adet sancısına benzer sancı hissetmeye başladım. İlk doğumumda da sancım böyle başlamıştı. Yalancı kasılmalardır diyerekten sallamadım. Sonra bu sancı sıklaşmaya başladı mı? Aman dur düşünmeyeyim filan derken baktım biteceği yok! Yatar pozisyonda olduğum için pozisyonumu değiştirdim. Yani ayaklandım. Su içtim bolca. Yoga yapmaya başladım. Bu arada hemen plan yapmaya başladım gece ve ertesi günle ilgili. Sonra ben bir garip oldum mu? Tamam bekliyoruz artık zamanıdır ama yine de biraz daha bekleyebilir içerde. Neyse biraz daha kitap okuyayım filan derken en son gördüğüm saat 5:30 idi. Ardından 8:30’da uyandım ki hayat kaldığı yerden ve sancısız bir şekilde devam ediyor. Derin bir oh çektim.

Bu hafta doktorumuzun önerdiği hastanelerden birine bakmaya gittik. Daha kapıdan girer girmez bir kadının sancı çığlıklarıyla karşılaştık. Ardından kadını tekerlekli sandalye ile hasta yatışın yapıldığı, evrakların imzalandığı, ana adı-baba adı gibi o an için gereksiz olan bilgilerin alındığı bölüme götürdüler ve kadın çığlık çığlığa sandalyede oturuyordu. İçimden gidip kadını kaldırmak, adamlara da pek çok şey söylemek geldi. Artık kadın iyice bağırmaya başladığı için “Neyse 1.kata götürün,” dedi hemşire de kadıncağız kurtuldu bu saçmalıktan. Biz bilgi almak için yetkili kişiyle görüşmek için 20 dakika bekletildik. Bilgi alma kısmı da benim için pek olumlu değildi ve memnuniyetsiz bir şekilde oradan ayrıldık. Diğer iki hastaneye de bakacağız en uygun zamanda. Doktorum üç hastane öneriyor. Ebelerini ve anestezi uzmanlarını tanıdığını ve onlara güvendiğini söylüyor. Umarım doğum başlamadan hastane işini de açıklığa kavuştururuz.

38.haftanın başlangıcında doktor randevumuz var. Bakalım gelişmeler nasıl? Her şey normal mi? Bu zamana kadar doktor kontrolüme kaç gün kaldığını sayar ve heyecanla beklerdim. Artık korkarak sayıyorum ve her kontrolün son kontrol olabileceğini düşünüyorum. Artık beklemedeyiz. Cücük hanım ne zaman uygun görürse, o zaman başlayacak her şey.

Haftaya görüşmek üzere.

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *

Bir yorum

  1. Ayy çok az kalmış :) Hayırlı doğumlar dilerim şimdiden.