1 Yorum

Hakem Değilim, Anneyim

Biliyorsunuz çok çocuklu evlerin en önemli sorunlarından biri, sofrada kimin nereye oturacağıdır.

Bazı çok makbul ve hiç makbul olmayan yerler vardır; örneğin bizim evde duvar dibi hiç makbul değil ve onun üzerinden sürekli devam eden bir tartışma var: “Kim duvar dibinde oturmayacak?”

Bir, üç, beş derken cinnet getirdiğimiz bir gün dedim ki “Buna bir çözüm bulun!!!” Buldular. Oldukça pratik ve uygulanabilir bir çözüm üstelik: Her hafta birisi duvar dibinde oturmayacak, her Pazartesi günü dönüşümlü olarak yer değiştirecekler.

Kura çektik, neyse ki küçük olan kazandı (diğer türlü arıza çıkardı), büyük olgunlukla karşıladı ve dönüşümlü oturumlar başladı.

Taa ki babalarının iş seyahatine kadar…

Baba uzakta olunca muftağın düzeni de değişti, “Ben orada oturayım, ben burada oturayım” derken bir sabah, zaten 5 buçukta kaldırılmışım, bir buçuk saat boyunca oyalamaya çalıştığım bir bebekle bir yandan kahvaltı hazırlıyorum. Aynı anda 832 şeyle uğraşırken bir yandan da yükselmekte olan gerilime kulak kesiliyorum: Duvar kenarında sen otur-ben otur.

HÖÖÖÖÖEEEEEEEYTTTTT diye bağırmışım, BAŞLATMAYIN ULAN DUVAR KENARINIZA!

Neymiş aslında o hafta onun hakkıymış ama babası gidince düzen kaymış da öteki bir gün fazladan oturmuş. Önce dedim ki Yavrum evladım, kavga edecek ne var, haftaya bir gün de sen fazla oturursun.

O an, olacaklar gözümün önünden bir film şeridi gibi geçti: Hangi gündü, çetelesini tutmaya çalışacağım, o diyecek Salı, öteki diyecek Çarşamba, ben hatırlayamayacağım kim hangi gün neydi falan derken bayılmışım. Ayıldığımda kendi kendime sayıklıyordum: Hakem değilim… Anneyim… Hakem değilim… Anneyim… 

Yok aslında bayılmadım ama içim bayıldı cidden. Dedim ki YEMİNLE BIKTIM ADİL OLMAYA ÇALIŞMAKTAN. BENİM AKLIM BANA YETİYOR MU Kİ BİR DE SİZİN GÜNÜNÜZÜ HATIRLAYAYIM?! SEN ORAYA OTUR, SEN BURAYA, KAPANDI KONU!

“Ama haksızlık buuuu!” isyanları…

BAŞLATMAYIN LEN HAKSIZLIĞINIZA!

Hakem değilim, anneyim. Hem, hakemlerin bile yanlış karar verdiği bir dünyada anneler hata yapmış, çok mu? O kadar sorunsa Yüksek Anne Mahkemesi’ne, ne bileyim Anneler Federasyonu’na falan taşısınlar itirazlarını…

Öyle bir şey yok mu?

Eh, canım sağ olsun.

Bir yorum

  1. ne güldüm..
    bizde bunun ikiz çocuk çetelesi var,babamın yanında ben oturdum sen oturdun,ben önce yıkandım bu sefer sen,araba koltuklarında sağda sen oturdun sonra be..liste uzar gider 🙂