18 Yorum

Çöpten Hayatlar…

Dün gece, ne kadar zor bir ülkede yaşadığımızı, evimin birkaç sokak ötesinde yüzüme çarpan bir olay yaşadım. Aşağıda bu olayı ve devamındaki hislerimi anlattım. 

Bu yazı, çoğunlukla kendimle dalga geçtiğim, dert yandığım, anneliğin bazen komik derecedeki zorluklarından dem vurduğum yazılardan farklı… Olaya tanık olmak zordu, bu yazıyı okumanın da herkese iyi gelmeyeceğini düşünüyorum. Özellikle hamileler, belki lohusalar, duygusal olarak zorluk yaşayanlar okumamayı tercih edebilir. 

İnsan okunmasını tavsiye etmeyeceği bir yazıyı neden yazar? İçinde tutmak istemediği için… “Bağırmak için yazıyorum, sesimi duyman için değil…”

***

Dün gece Ferhan’la Moda’da yürüyüş yaparken onun evinin bir, benim evimin birkaç sokak altında polis önümüzdeki yolu kapattı. Ne olduğunu anlamadık ilk başta ama kötü bir şey olduğu belliydi. Cinayet herhalde diye düşündük ve çok tedirgin olduk tabii… Yol kapanmadan önce oradan geçiyor olan bir kadın söyledi: Çöpte yeni doğmuş bir bebek bulmuşlar. Ölmüş.

Dağıldık ikimiz de… Nasıl dağıldıysak, ben hâlâ kendime gelemedim. Neden? Nasıl? Belki de ölü doğmuştu bebek… “Umarım ölü doğmuştur” diye bir dilek dileyebileceğimi hiç düşünemezdim.

Dün zaten kötü bir gündü… Kişisel olarak, bu ülkedeki ahlaksızlığın boyutunu hatırlatan çok çirkin bir olay yaşadım. Akşam eve gelip haberlere baktığımda Cumhuriyet davasını takip ettim. Sonrasındaki bu olay da hepsinin üzerine tuz biber oldu.

Bebeği doğurup çöpe bırakan kadını merak ettim. Ben olayın etkisiyle oturduğum koltuktan kalkamazken, o henüz birkaç saat önce doğum yapmış bir halde sokaktaydı. Belki de yakınlarımda… O an kendi doğumlarımı hatırladım, doğumlarımdan birkaç saat sonraki kendi hallerimi… Kim bilir neydi onu böyle bir şey yapmaya iten? Belki genç bir kızdı, korunmanın ne olduğunu bilmeden başına böyle bir şey gelen… Belki Suriyeli bir kadındı, hor görülüp tecavüze uğrayan?.. Her kim idiyse ve başına her ne geldiyse, ortada hamileliğini bile saklamak zorunda kalan ve en nihayetinde içinden çıkan çocuğu çöpe bırakan bir kadın vardı.

Kızamadım ona… Sadece NEDEN diye sormak istedim… Neden böyle bir şey yaptın? Ah neden çöpe bıraktın! Neden bir hastaneye bırakıp kaçmadın? Neden kimseden yardım almadın? 

Kim bilir alamadın… Kim bilir başına ne geldi… Kim bilir neler yaşadın seni bunu yapmaya iten… Kim bilir ne korkular yaşadın… Belki de tecavüz ettiler bedenine, önüne geçemediğin bir şekilde can verdin bir başka hayata… İstemedin onu, isteyemedin belki de, kim bilir neler hatırlattı sana… 

Böyle olmamalıydı… Korkmamalıydın… İstemediğin bir hamilelik idiyse başına gelen, en başından yardım alabilmeliydin. Yalnız hissetmemeliydin… Elinden tutulmalıydı senin… Yol gösterilmeliydi… İyileşmeliydin… 

Çok üzgünüm kadın… Çok üzgünüm yardım isteyemediğin için… Çok üzgünüm böyle bir şey yapmak zorunda bırakıldığın için… 

Ve çok üzgünüm bebek… Hayatın daha başlayamadan, bir çöp tenekesinde sona erdiği için…

18 yorum

  1. Çok mutsuzum şuan.
    Dayanılcak gibi değil.

  2. Benim için de iyi bir gün değil memleketimdeki yangın hala söndürülemedi 😢 Bütün yangınlarda benim de içim yanar. Ağaçlandırılsa kaç sene de büyür yeniden orman olur hesap yapıyorum. Bana da bu yazın tuzu biberi oldu, çok üzücü. Keşke yapacak birsey olsaydı. çocuklardan bebeklerden uzak olsun kötülükler…

  3. Keşke böyle şeyler hiç yaşanmasa 🙁
    Artık her gün yüreğimizi dağlayan hayatlar duyar olduk.

    Her yardıma muhtacın karşısına güzel yürekli bir insan çıksa ihtiyacı olduğu anda, dünya daha yaşanılası bir yer olurdu…

  4. Belki de doğuran annesinin haberi bile yok bebeğinin çöpte olduğundan. Belki sebep olanlar doğumdan sonra da koparıp aldılar bebeği ondan. Hayat değil maalesef sadece insanlar çok acımasız 😳

  5. Bir insanin, savunmasiz bir insani cope birakmasi icin akli dengesinin yerinde olmamasi disinda bir ozur kabul edemiyorum izninizle. Bakin bir annenin yavrusunu birakmasindan bahsetmiyorum, bir insanin baska bir insani birakmasi..hicbir caresizlik vicdanin onune gecemez zira.. vicdan dersen ancak saglikli bir bedende eyleme donusur, otesi yurekte yara. Is buradan, akli dengesi yerinde olmayan bir caresizin ugradigi insanlik sucuna varir ki, o kadari beni fersah fersah asar, ellerim titriyor cunku..

  6. burcin cisem dilek

    nedenlerin, sonuçsuzlukların ve acımasızlığın arasında gidip geliyoruz . hoyratlaşmaya mı alışıyoruz, yüreğimizdeki yükten kurtulmak için kafamızı çevirmek mi istiyoruz.. ansızın yanımızda gülen çocuğumuzun yüzüne bakmaya mı utanıyoruz yoksa… ya da kendi kendine söylenip ben hangi birinin elinden tutabilir miyim diye yakınıyoruz… sonuç ne biliyor musunuz kalbimiz can kırığı dolu… kalbimiz yük dolu…

  7. Çöp gibi bir ülkede çöp gibi bir zaman da o bebek gibiyiz belki de hepimiz.. Lanet bile edemeyecek halde sorgulayamayacak şekillerdeyiz.. Ah o kadın ve hala o yaşıyorsa kimbilir daha neler olacak ona bundan sonra canından kopan parçası çöpte olursa daha sonraki hayat nasıl devam eder ki..

  8. Aklınıza gelemyen bir ihtimal, belki de çöpe atan kadın değildi. Bir anneden bebeğini koparıp çöpe attılar. Belki bir ensest vakaydı. Çünkü bir kadın bunu çok zor yapar en azından bir beze sarıp en uygun yere koyar kaçar. Böyle olayların arkasında çok çarpık zihniyetlerin olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle araştırılıp suçluları bulunmalı.

    • Simdi ben de ayni sizin yazdiginizi yazmak icin asagiya kaydiriyordum. Kadin yapmamistir.

    • Aklımıza gelmeyen, gelemeyecek kadar da kötü olan birçok senaryo olabilir. Her haliyle, en az iki mağdur var ne yazık ki…

  9. zeynep türkoğlu

    off resmen söyleyecek söz bulamıyorum.çok üzgünüm çok…

  10. Off içim çok kötü oldu 😔

  11. boğazımda bir yumruk 🙁 çok çok üzüldüm…

  12. Eger ki boyle bir olay karsisinda yargilamiyorsan, anlamaya calisiyor ve merhamet ediyorsan; bunu yapabilen bir sen ve ben kalmis olsak bile bu dunya yasamaya degerdir hala Elif. Cunku dunyayi sevgi kurtaracak.

    • Ağzınıza sağlık mı diyeyim, yüreğinizden öperim mi diyeyim, ne diyeyim? Onca bilinmeyenli bir denklem bu ama aynen Elif Hanım’ın da dediği gibi “ortada en az iki mağdur var”. Yargıla-ya-madan saf bir hüzün kapladı içimi okuyunca. Çünkü yargılayan yerlerime ağır geldi iki canın böylesine ayrılığı..”isteyerek” bıraktıysa dahi mağdur aslında o “lohusa”..zira farkında bile değil daha mağduriyetinin.. ah! kalbinde bir ömür taşıyacağı o boşluğun farkında bile değildir birkaç saat önce canından can çıkaran o kadın!

      ah bu coğrafya ne ağır bir yük! ve ne kadar geç kalıyoruz merhamete:(

    • Bu yazıdaki bakış açın benim için çok kıymetli Elif, teşekkür ederim.

      • Çok teşekkür ederim. Belki eskiden, bu kadar yaşanmışlık biriktirmemişken, yargılamak daha kolaydı. Büyümek bu belki de…

    • Eksik olma Nihal, sağ ol.