7 Yorum

Meltem’in Gebelik Günlüğü, 25-27. hafta

Yazar Hakkında

Meltem D. – Danışmanlık sektöründe yöneticilik yapmış, evlendikten bir süre sonra İsviçre’ye taşınmış, 38 yaşında, lezzetle uğraşmayı ve yemek yapmayı çok seven, eşiyle seyahat etmekten ve keşiflerden keyif alan, ilgilendiği alanlarda daha çok bilgi için okumayı seven, çocuk sevdalısı ve şimdi gebe. 

Öncelikle merhaba diyerek bu kadar geçen zamanın sebebini açıklamak istiyorum. Yazmaya devam ettim aslında hep, ama Elif’in yoğunluğunun verdiği zaman probleminden dolayı beklemek durumunda kaldık. Kendisi de bloguna gerekli vakti ayıramadığı için gerçekten üzgün. Ama önemli olan Elif’in değerli adımlar için uzaklaşmak durumda olması… Yeter ki, sağlığımız bizimle olsun… Fazlasıyla özetliyor olsam da şimdilik, kısa zaman içinde ayrıntılarla bu süreci paylaşıyor olacağım.

Dönem göbüş dönemi, başladı artık önden gitmeye hareketli olmaya, beni bir gülümsetiyor ki sormayın, sırıtıyorum sürekli. Kanım kaynıyor kızıma, ona ulaşıp sarılmak geliyor içimden aman aman, öyle böyle değil! İlk üç ayımda “Nasıl ikinci bebek istiyorlar, ah çok zor” diyordum, bulantılarımdan ve halsizliklerimden. N’olur bir söyleyin bana, size de oldu mu, ikinci bebişi dört gözle bekliyorum şimdi. Paylaştığım yakınlarım, “Dur, ilk önce kızın” diyorlar. Güzel de diyorlar ama, dürüst olmam lazım, hamileliğim bildiğiniz ikinci hamileliğe aşerdirdi. Eminim, yok artık diyorsunuz. Ben de kendi kendime şaşırıyorum yüreğim, ruhum, bedenim istiyor çok, ne yapabilirim. (Ben de gülümsüyorum bunu yazarken)

25. haftamda hala Ankara’dayım. Bu kadar ayrıntılı alışveriş yapabileceğimi düşünmemiştim. Her gün aralıksız gittim, kendimi çok yormadan. Eşimle birbirimize onay vererek ilk 6 ayın ihtiyaçlarını neredeyse tamamladık. Neredeyse diyorum çünkü, biberon, emzik (ihtiyaç olursa), emzirme için olan tüm ihtiyaçlar, kanguru gibi bazı ihtiyaçlar sonraya kaldı. Eşim geldikten sonra, kontroller tamamlanacak, bu tür eksikler alınıp büyük bir rahatlama yaşanacak ve sonra diğer hazırlıklara başlanacak… Yurtdışında yaşayıp bu ayrıntıyı paylaşmamak olmaz, ne de olsa çeşitliliğimize hayranım.

Keyifle durmak yok, devam hazırlıklara…

Can’ım İstanbul’umuzdayız. Yüzde elli mutlu mesut eden, yüzde elli bıktıran yıldıran… Hangisi diye düşünürken zamanın akıp gittiği, aslında zamanın senden çalındığı bir düzen. Ve bu düzende bir boğaz, bir güzellik var ki, o çalınan zamanın beyninizdeki etkisini sıfırlayıveriyor. Böylelikle İstanbul size hoşça kal diyemiyor, siz de ona. Biz İstanbul’da evlendik, muhteşem bir kutlamayla… İçimize çeke çeke yaşadık bu şehri, o yüzden özel bizim için. Sevgilim geldiğinde kızımla daha da özelleşecek.

Aşkın şehrinde eşim, ben ve kızımız…

Yeniliklerin heyecanı ve bu duygulardan olsa gerek, enerji seviyem çok iyi. Yorgunluk hissetmiyorum, bazen uyku bastırıyor ama yine de çok iyi. “Yavaş yavaş ağırlığın arttıkça hareketlerin kısıtlandıkça yapabileceklerin azalacak” diyorlar. Ah, hiç bana göre değil ama n’apalım yaşayıp, göreceğiz. Şu an için şunu söyleyebilirim: bazen yapmam gerekenlere ve planlara öyle odaklanıyorum ki, hamile olduğumu atlıyorum, düşünün o kadar konsantre oluyorum. Sevdim ben bu yoğunluğu…

26. haftadayız, havaalanındayım, maymun gibi üstüne atlayan benden eser yok, ama kalbim yerinden çıkacak kadar heyecanlıyım. Sevgilim birazdan yanımda olacak. Geldi sonunda, hemen indim koştum ve sarıldım. Sıkı sıkı, oksijene hadi sen git ben razıyım baş dönmesine dedim. Kokladım, kendime geldim, huzurum içime sindi tekrar.

Ailemizi ve sevdiklerimizi gördük, kendimizle ilgilendik, kızımızın tüm Türkiye hazırlıklarını tamamladık. Bu seyahat enerji verdi, öncelikle annem ve babama her dakikaları, sevgileri, zamanları, destekleri için; abime ve eşine Ankara’ya gelerek emek verdikleri ve mutlu ettikleri için; ablama İstanbul’a gelerek bizi keyiflendirdiği için teşekkür ederek ayrıldık.

Özledim gitmeden, özledim ayrılmadan, özledim şimdiden… Özlüyorum…

İkinci memleketimi de özledim, İsviçre’mi… Gurbet demek iki taraflı özlem demek sanırım. Türkiye’deyken, eşimi evimi İsviçre’yi… İsviçre’deyken, ailemi sevdiklerimi ülkemi…

27. haftamda evimdeyim, uzun zaman olmuş, kokusunu özlemişim.

Cuma günü eşimin doğum günü için sürpriz bir gece hazırladım 1 ay öncesinden, 24 kişilik misafirimiz olacak, ertesi gün de 4 kişilik misafirim. Yemek yapmaktan ayaklarım şişecek ama ben mutluluktan uçacağım için dengeleneceğim eminim. Böyle bir deliyim. Türk-İsviçre mix lezzetler sunmayı düşünüyorum. Menüm bir harika… Ne de olsa 1 aydır çok çalıştım üzerinde. Önümde hazırlık için 2,5 gün var. Bu arada, kızımız için doktor randevum ve osteopat randevum var. Düşünün halimi, ama öyle mutlulukla geçiyor ki… Bu yorgunluk mutluluk hormonlarımı harekete geçiriyor. Eşimin doğum günü, kızımız geliyor, yeni evimize taşınıyoruz, yaşadığımız eve veda ediyoruz. Nowl ve yılbaşı yaklaşıyor, yani doğum bu kadar yakınken öncesinde sevdiklerimizi görmek ve paylaşmak için muhteşem bir fırsat.

Kızım ve ben gayet iyiyiz, bazen tansiyon oynamaları yaşıyoruz ancak bunlar gayet normal. Olmasa anormal olur zaten. Kendimi çok dinlemiyorum, keyifle yan etkilerini yaşıyorum gebeliğimin…

Kızımızı göreceğimiz için çok heyecanlıyız ama ben stresliyim. Sabah çok erken gitmemizin sebebi şeker testi. Aslında, ailede olmadığı sürece biraz düşük ihtimalmiş şeker çıkması. Yani en azından ben buna tutunuyorum. Eşim de “Tatlı şeker yemekle çıkmaz sadece şeker hastalığı rahat ol” diyor. Gevşiyorum biraz. Yine idrar testi yapıyorlar, şükür idrarda çıkmadı. Eşime kanımı aldılar ama “Şu şekerli suyu versinler de başlayalım, uzun sürecek çünkü” diyorum. Sorduğunda bazı merkezler şekerli su içerebiliyorlar ancak biz onaylamıyoruz. Aldığımız kandan bakıyoruz değerlere göre eğer gerekirse sizi tekrar çağırıyoruz ve şekerli su taramasına geçiyoruz demezler mi, bende bir mutluluk. Çok sevindik bu habere inanın. En çok annem dert ediyordu bunu, Türkiyede’ki tartışmaları söylüyordu sürekli bana. Doktorun yanına geçtik, daha önceki detaylı ultrason taramasının gayet güzel olduğunu söyledi ve rutin sorularını sordu nasıl olduğuma dair. Şimdi bir bakalım suyuna, bebeğe dedi. Kızımız nerdeyse 1 kilo olmuş bile, yer fıstığım benim… Eşim videoda, hem bana bakıyor hem kaydediyor. Her şey yolunda, “Kan sonuçları için 3-4 gün gerekecek, biz sizi arayacağız” diyor. Ben araya girip sorularım var diyorum. Ben ne şekilde doğum yapacağım. Normal, suda, top üzerinde, yatakta, epidural mi nasıl diyorum. Doktorumuz gülümsüyor ve bana ne diyor biliyor musunuz “Ömür boyu hatırlayacağın bu özel ana sadece sen karar vereceksin, bizim görevimiz senin ve bebeğin güvenliğini sağlığını korumak ve bunu sağlamak” diyor. Ve beni benden alıyor. Öyle bir rahatlama bu, anlatılır şey değil. Kendimi teslim etmek zorunda olmadığımı bilmek, bu özgürlüğü yaşamak çok başka bir şey. Tabii ki, şartlar neyi gerektirirse yaşamak zorundayız ama doktorumun desteği, huzurla hastaneye gideceğimi gösteriyor. Doktorumun asistanı bana çok şeker bir kutu veriyor, hediyeler, bilgi broşürleri var. üzerinde MAMA yazıyor ANNE… 4 hafta sonra aslında 5. haftada görüşmek üzere diyor, ayrılıyoruz.

Osteopat randevum her zamanki gibi muhteşem geçiyor. Özellikle yoğun hafta sonum öncesi. Her şey yolunda, 1 ay sonrasına randevu alarak ayrılıyorum.

Sürpriz doğum günü gecesi bir hayal geçiyor. Bütün gece muhteşem geçti, peri masalı gibi… Filmlerdeki sahneler gibi…Gerçek dışı gibi… Sadece huzur ve tebessüm dolu bir gece, ve sonunda eşim teşekkür ettiğinde gözlerimiz doluyor. Biz bunu hak ettik…

Bu haftayı hayal haftası ilan ediyorum. Türkiye’den aldığımız enerji, kontrollerimle aldığımız huzur ve sağlık, sevdiklerimizle aldığımız paylaşım ve en önemlisi sevdiğimin mutluluğu… Daha ne isterim?

Sevgiyle,

Meltem

7 yorum

  1. BlogcuANNE aramıza bikaç hafta sokmuştu ama öyle sular seller gibi anlatmışsınız ki:)harikaydınız yine.

    • Ama çok teşekkür ederim bu içten yoruma. Samimi paylaşabilmek çok özel bir duygu. Bundan sonra kısaltmadan paylaşıcaz 🙂
      Sevgiler,

  2. Ama çok teşekkür ederim bu içten yoruma. Samimi paylaşabilmek çok özel bir duygu. Bundan sonra kısaltmadan paylaşıcaz 🙂
    Sevgiler,

  3. Merakla bekliyordum yazını. Yine güzel, yine pozitif 🙂 herşeyin hayal ettiğin gibi gerçekleşmesi ne güzel .

    • Çok sevindim, enerji veriyor böyle güzel mesajlar çok teşekkürler .
      Sevgilerr…

  4. Merhaba, yazilarini yeni gordum, cok tebrik ederim, saglikla kavusmanizi dilerim. Benim sorum, zuriche yeni tasindim sayilir ve 7 haftalik hamileyim, bi doktor arayisindatim. Doktorunuzu tavsiye eder misiniz? Bilgilerini bana gonderir misiniz acaba? Uygun olup olmadigini ogrenmek isterim. ggorkem.sahin@gmail.com

    • Öncelikle dileklerin için teşekkür ederim. Sağlıkla, mutlulukla dolu bir hamilelik dönemi dilerim bende sana. E-mail gönderdim herhangi bir sorun olursa her zaman cevaplamaya hazırım. Sevgiler