ebedî mutsuz

o kadar uzun süredir mutsuzum ki, dışardan bakınca harika bi hayatım var, harika bi gelir, anlayışlı bi eş, çok güzel bir kız evlat. iş yerinde problemlerim var.mutlu değilim orda ama orayı bırakıp kaçmak da istemiyorum. direnmek istiyorum. bu da beni çok yoruyor.gün içinde devamlı evimin hayalini kuruyorum.ah bi evde olsam cümlesini sık sık kuruyorum.mutlu olayım istiyorum, dünyaya bakış açımı değiştirmeye çalışıyorum ama olmuyor. inanın aptal değilim. böyle olmaktan nefret ediyorum. ama kendi hayatım için bir şeyler yapamamak deli ediyor beni, çamura saplanıyorum. bu durumdan çıkmak için her öneriye açığım. yalnız olamam değil mi?