2 Yorum

Kedili Anne’nin Gebelik Günlüğü – 13. hafta

Yazar Hakkında

KEDİLİ ANNE – 33 yaşında beyaz yakalı bir çalışan. İstanbul’da eşi ve kedisiyle birlikte yaşıyor ve 6 yıllık mücadele sonucu elde ettiği bebeğine kavuşmayı bekliyor. Seyahat etmek, kitap okumak ve yemek yapmak başlıca motivasyon kaynakları. Gebelik sürecini Laboratuvar Bebesi hesabında paylaşıyor

Farklı farklı insanlar tanıdım bu süreçte. Hemen hemen aynı zamanlarda tedaviye başladığımız bir arkadaşım oldu mesela. Hiç yüz yüze görüşmedik. Bir gün bana instagramdan mesaj attı, öyle tanıştık. Bütün süreç boyunca birbirimize destek olmaya çalıştık. İkimizin de ilk denemesiydi ve ikimiz de benzer infertilite sebebi ile savaşıyorduk. Onun transferi hemen yapıldı ama ne yazık ki tutmadı. Pes etmediği gibi beni yalnız da bırakmadı. Hamile olduğumu ilk öğrenenlerden biridir ve çok yakın arkadaşlarım kadar mutlu olduğuna da eminim. Cinsiyeti belli olduğunda oğlumun ilk hediyesini o gönderdi bana.

Aynı hastanede tedavi gören bir başka yeni arkadaşım oldu. Onunla da aynı zamanlarda başlamışız tedaviye. O beni sessiz takip edenlerdenmiş. Tedavide belirsizlik yaşadığım bir günde mesaj attı bana ve umut oldu. Benden 5 gün önce transfer oldu. Birlikte bekledik sonuçları. Önce o, sonra ben güzel haberleri aldık. Gebelik takibimiz de aynı hastanede yapılıyor. Birbirimizi gelişmelerden haberdar ediyor, hatta yavaş yavaş hangi bebek arabasını tercih edebileceğimizi konuşuyoruz. Aynı anda aynı heyecanları, aynı endişeleri yaşayan bir arkadaşın varlığı çok rahatlatıcıymış meğer.

Transfer olduğumuz gün bekleme odasında 6 kadındık. 8. denemesini yapan da vardı, yabancı bir kadın da. Bol çeşnili bir gruptuk anlayacağınız. Ama ben en çok seni merak ediyorum neredeyse hiç konuşmayan güzel kadın… Eşin senin kadar suskun değilmiş. O kadar heyecanlıymış ki seni beklerken anneme ve eşime hiç susmadan bir şeyler anlatmış. Tedavi için arabanızı satmışsınız mesela. Bunu bana günler sonra söylediklerinde hüngür hüngür ağladım. Keşke bilsem ki şimdi sen de hamilesin ve bu yazıyı okuyorsun..

Hey siz, bana sürekli göbeğin 3 aylık için çok büyümüş diyen insanlar. Evimde ayna var ve ben de görebiliyorum göbeğimin ortalama bir hamileninkinden çok daha hızlı çıktığını. Fakat çocuğu içeriye ittirip size daha küçük bir karın sunamayacağıma göre günde en az 2-3 kere bu bilgiyi duymanın bana bir faydası yok. Lütfen bu konudaki gözleminizi kendinize saklayın aksi takdirde pilates topu yutmuş kıvamına geldiğimde hepinizi önüme katıp öyle yuvarlanacağım.

Son olarak, bir hamileye “Abimin de eşi hamileydi onun da oğlu olacaktı. İkili testi iyi çıkmıştı ama 18. Haftada anomali tespit edildi bebeği alacaklarmış.” denilmemelidir. Ayrıca, plasentam biraz öndeymiş ama rahim büyüdükçe çıkarmış yukarıya derken lafı ağzıma tıkıp “Benim arkadaşımın da öyleydi 24. haftada Doğum yaptı” diyen kadın — çık hayatımdan. Bunların hayatın gerçekleri olduğunu biliyor ve ömrüm boyunca fanus içinde görmeden, bilmeden yaşayayım demiyorum. Ancak, bir hamile yeterince endişe taşımakta ve kafasında sizin tahmin edebileceğinizden çok daha fazla felaket senaryosu ile boğuşabilmektedir. O yüzden en azından bu 9 ayda pozitif hikayeler duymaya, iyi dileklerde bulunulmaya ihtiyacım var. Eğer benim için bu kadarını da yapamıyorsanız evet hayatımda yer almayın lütfen.

Son doktor kontrolünden bu yana 10 gündür hiç kilo almamayı başardığımı gururla bildirmek isterim. Ama bu durum karnımın büyümesine engel değil. 3 tane elbisem hariç giyecek kıyafetim kalmayınca işyerinde kullanabileceğim 1 etek, 1 pantolon ve 2 elbise sipariş ettim. Etek ve pantolon oldular ama elbiseler small beden olmalarına rağmen o kadar bollar ki çuval da giysem olur. İade ettim tabi ki. Var mıdır işe giderken giyebileceğim elbiseler alabileceğim yerler? Tecrübeliler bir el atsanız bu işe.

Devlet bir hamilenin 7,5 saatten fazla çalıştırılamayacağına hükmetmiş meğer. Bu nedenle ben de artık işyerimden yarım saat erken çıkabiliyorum. Bu durumda da işe servis yerine araba ile gidip gelmeye başladım. Böylece artık sabahları evde sağlıklı bir kahvaltı yapabiliyorum. Akşamları da eve her zamankinden 1 saat kadar erken dönüyorum ve eşim gelene kadar dinleniyorum. Öyle iyi geldi ki eve erken gelmek. Meğer farkında değilmişim ama ben yoruluyormuşum. Şimdi de pek yoruldum. O yüzden bu haftalık müsaademi istiyor, hepinizi sevgiyle kucaklıyorum!

Gebelik Günlükleri

Kedili Anne’nin Gebelik Günlüğü’ndeki tüm yazıları buradan okuyabilir, Blogcu Anne Gebelik Günlükleri’nin hepsini buradan okuyabilirsiniz.

2 yorum

  1. Ben sizi çok sevdim kedili anne Allah bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin.