Yazar Arşivi: blogcuanne

Sağ ve de salim

Geldik. Döndük. Bitti. Oh… Zordu. Çok zordu. Ama iki küçük çocukla yolculuk yapmak değil. Kolikli bir bebekle yolculuk yapmak çok zordu. Durmadı. Neredeyse 10 saatlik yolculuğun ilk yedi saatinde toplamda bir saatten fazla uyumadı. Bebek yatağında yarım saatten fazla yatmadı.

Devamı... 19 Yorum

Gidisin donusu

Yarin oglene dogru, bir hafta once baslayan Philadelphia maceramizi noktalamak uzere yola cikiyoruz. Yaklasik iki saat suren bir araba yolculugundan sonra pek sevgili Delta Havayollari’nin New York John F. Kennedy havaalanindan kalkan ucagina ben ve iki minik canavarim binecegiz.

Devamı... 9 Yorum

Bebegimi kucagima alirim. Hic de “kucaga alismaz”!

(Hala Amerika’dayiz ve Turkce karakter kullanamiyorum; ozur) ~~ Kolik bizi deleyledi… Yakti, yikti, kul eyledi… Vallahi ve de billahi… Ne kolikmis yahu! Garip marip degil, basbayagi kolik. Dunden onceki gun aksam ustu 5’te basladi, 9’a kadar susmadi Derin oglum. Susmadi...

Devamı... 31 Yorum

Canavar-Kovar

Geçtiğimiz hafta sonu uzun zamandır görmediğimiz arkadaşlarımızla ve Doğan’ın ablası ve ailesiyle bir araya geldik dedim ya… Bundan birkaç sene oncesine kadar ortada çoluk çocuk yoktu; simdi 7 tane ufaklık var dedim hani… Hal böyle olunca sohbet de ister istemez...

Devamı... 13 Yorum

Bir garip kolik…

Kolik miyiz, değil miyiz, anlamadım. Bir yandan okuduklarımdan, kolik bebeği olan arkadaşlarımdan duyduklarımdan “Kolik olsaydı böyle bir soru sormaz, bilirdim” sonucuna varıyorum. Bir yandan akşamüstleri aynı saatlerde başlayan sebepsiz ağlamaları başka bir şeye bağlayamıyorum.

Devamı... 21 Yorum

Uyku terapistine mi gitsek, ne yapsak?

Ne yapacağımı şaşırdım. Deniz erken uyanma olayının suyunu çıkardı. Dahası, artık erken uyanmakla kalmıyor, az uyuyor. Zaten hiç geç kalkan bir çocuk olmadı. Geçen yaz da, saatlerin ileri alınmasıyla 6-6 buçuk dedin mi ayaktaydı. Hatta isyan bile etmiştim bu konuda:...

Devamı... 15 Yorum