Pozitif doğum hikâyenizi paylaşın

Doğum hikâyenizi paylaşmak ve böylece doğal doğum bilincinin yayılmasına katkıda bulunmak isterseniz, 1500 kelimeyi geçmeyen, Türkçe imla ve dilbilgisi kurallarına uygun yazılmış olan hikâyenizi iletisim@blogcuanne.com adresine gönderin.

Hikâyenizi hazırlarken lütfen aşağıdaki noktaları dikkate alın:

  • Doğal doğumu tercih etmenizdeki sebepler neydi? Nasıl bu konuya yönlendiniz?
  • Çevrenizden destek aldınız mı? Doktorunuzu, eşinizi ve/veya sizi desteklemesini istediğiniz kişileri ikna etmeniz gerekti mi?
  • Doğuma nasıl hazırlandınız?
  • Doğuma hazırlık için kurslara katıldınız mı?
  • Gerek doğuma hazırlanırken, gerekse doğum sırasında korku ya da stresle nasıl başa çıktınız?
  • Doğum sırasında ağrı kesici ya da herhangi bir tıbbi müdahaleye ihtiyaç duydunuz ya da başvurdunuz mu?
  • Doğum tecrübenizin size ve bebeğinize nasıl bir etkisi olduğunu düşünüyorsunuz?

Lütfen şu detayları aklınızda bulundurun:

  • Negatif çağrışım yapan kelimeler kullanmaktan kaçının.
  • Doğum sırasında terslikler yaşamış olsanız bile özellikle ilk kez doğum yapacak olanları düşünerek anlatımlarınızda dikkatli olun.
  • Doktorunuzun / ebenizin ismine hikayenin içinde yer vermeyin; soran olursa yorumlarda belirtebilirsiniz.
  • Hikâyenizi sizin isminiz, bebeğinizin ismi, doğum tarihi ve yeri şeklinde gönderin. (Elif ve Deniz’in Hikâyesi, 25 Kasım 2006, Miami gibi).
  • Hikayenizle birlikte hikayenizi tamamlayan birkaç adet fotoğraf da gönderin

Pozitif doğum hikayeleri, kadının bedenine ve tercihlerine saygı duyan, doğumun doğallığını ve mahremiyetini dikkate alan, tıbbi müdahelelerin minimum kullanıldığı ya da gerekmedikçe kullanılmadığı doğumların paylaşıldığı hikayelerdir. Bu kriterlere uymayan hikayeler yayınlanmayacaktır.

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *

6 yorum

  1. Cocuk sevmeyen en guzel cocuk esinin dostunun cocugunu sevmek diye hatta daha ileri gidip cocuk olu yatirim diye millete ahkam kesen ben, 2002 de evlendim cocuk mocuk dusunmez kariyer pesindeyken birgun kafama saksi mi artik, yoksa teneke kutumu bilmem birsey dustu ve baaam biyolojik saatim geciyor eyvah cocuk yapayim dedim ama bu sadece biyolojik saat isledigi icin deil bir baktim ki gercekten istiyorum..sonra 2003 ten 2008 ‘ e kadar ugrastim..sen misin o laflari ukala ukala konusan ona buna ahkam kesen al bakalim ,Allah sana bir ders versin de gor..sonucta 2 asilama ,1 histeroskopi ve 4 tup yaptim, hatta sonuncu tupte garantiye almak icin 4 embriyo koydurdum..hic cocuk istemeyen ben dorduzu goze almistim…ama 4. tupte nihayet tek tuttu ve aslanlar gibi oglum dogdu, Demir 5.5 aylikken baktim ki emzirdigimden oturu tarih takip etmiyorsun tabi dr a gittim bir de baktik ki 2 haftalik hamileyim..onuda simdi dogurmama 1 ay kaldi kismetse..Simdi ANLADIM Kİ COCUK SEVGİSİ VE ANNE OLMAK DUNYADA HİCBİRSEYE DEGİSİLMEZ. Allah’ a hergun binlerce kez sukur ediyorum….

  2. Merhaba Nil Hanim,hikayenizi gipta ederek okudum.
    Ben de 3 yillik evliyim ve cocugum omuyor.Esimin
    Sorunu yok. Bicok yontem denedik.Ama olmadi.
    Esime karsi nasil davraacagimi bilmiyorum. Baa bir sey
    hissettirmemeye calisiyor.Ama cok istedigi belli.
    Sizdede esiizde yana bir sikinti yok sanirim. Cocuk ici
    Cabaladiginiz donemde esinize nasil davradiniz.
    Ben su an cok bocaliyorum. Bosanmayi bile dusuuyorum.
    Bazen cok destekleyici konusurken, baze de uzaklastigii
    hissediyorum.

  3. leyla gökçen aksu

    merhabalar.ben şu an 37 haftalık bir gebeyim.ve bu siteyi arama motorunda ‘doğuma yaklaşırken psikolojiyi rahatlatma’cümlesini yazıp ararken buldum.iyiki de bulmuşum.henüz doğum yapmadım ama yapar yapmaz hikayemi burada paylaşmak için heyecanlanmaya bile başladım.
    sadece hamile bir bayan olarak duygularımı paylaşmak istedim buradaki hikayeler çok güzel ve cesaretlendirici.gerçekten normal olmasaydı normal doğum denmezdi değil mi?hem bebek hem anne için Allah’ın biz bayanlara vermiş olduğu çok güzel bir ödül annelik.inşallah ben de doğumdan sonra hikayemi burada paylaşacağım.bu sitede emeği geçen herkese teşekkürler.

  4. Ben de gönderdim hikayemizi ama neden yayınlanmadı anlamadım?

  5. Benim doğumun nisan 6 2016 olacaktı . Ama kızım 28 Mart gece 11 de suyum açıldı doktora gittim .tecrübesiz lik ve çaresizlik insanın basiretini bağlıyor. Beni muane edip açılma yok sancin yok diyip hemen Sezeryan olman gerekiyo dedi . Kabus dolu bir gece. Doktor a bn normal istiyorum Sezeryan psikolojim I bozar dedim. Ama adamın dalgavari gülüşü sana suni sancı veririm Bebeğin de seninde kalbiniz durur dedi. Ne yazık ki açık kapı bırakmadı ve nöbetçi doktor oydu. Hiç birşey anlamadan bi baktım beni ameliyat a aldılar. Zagor zanlı titriyodum ve inanır misiniz psikolojim bozuk hiç mutlu dglm. Adamın kolayina geldi beni kesip biçti hakkımı helâl etmiyorum. Oysaki hikayeler e bakiyom da ssvd ormanın hikayesi benimki gibi başlamış .ve benide suyum açıldı diye Sezeryan a aldılar bu nasıl insafsizlik tir ben bu süreci nasıl atlatirim .ne olur hesapta olmayan sezaryn için bir kaç doktora görünün inanin ki normal doğum beklerken bunu yaşamak tarifi imkansız bir acı

  6. Sevgili Elif,

    Burun tıkanıklığında kullandığımız nazal spreylerden yola çıkarak internete daldım. Tuzdan ne kafar sodadan ne kadar derken…

    Bir de baktım ki kendimi, gözleri dolu, zor firenlediğim hıçkırık nöbetleri eşliğinde “Derya” ‘nın hikayesinin sonunda buldum.

    Rabbim sizi evlatlarınıza, evlatlarınızıda size bağışlasın.