Etiket Arşivi: Cocuk ve hayatın (acı) gerçekleri

Çocuklara kötülüğü anlatmak…

Bundan yaklaşık 5 sene önce köpeğimizi kaybettiğimizde çocuklar ilk kez yüzleşmişti ölüm kavramıyla… Derin o zamanlar çok küçüktü, hatırlamayacak bile; ancak Deniz, minderin üzerinde hareketsiz duran Paphia’yı görmüş, onunla vedalaşmıştı. Sonrasında onu gömdüğümüzü anlatmış, yerin altından ağaçların, çiçeklerin, her şeyin...

Devamı... 4 Yorum

Beyaz yalan – doğru mu, yanlış mı?

Bazen anne-babalar olarak çocuklarımızı üzmemek adına  beyaz yalanlar söylüyoruz. Ancak bir yandan da bu beyaz yalanların doğruluğundan emin olamayabiliyoruz. Blogcu Anne takipçilerinden Çiğdem, son günlerde yaşadığı bir olayı şöyle anlatıyor:

Devamı... 58 Yorum

Yabancı birisi “gel sana şeker vereyim” derse

Hani çocuklara ilk öğretilen şeylerden biridir ya “yabancılarla konuşma. Sakın onlardan şeker alma” falan? Bunun izdüşümü benim gözümün önünde gerçekleşti dün. Ve ben seyretmekle yetindim. Maaile dışarı çıkmıştık. Yemek yedik (Deniz hamburgerle gelen oyuncakları keşfetti ya), oradan da benim kuaförüme...

Devamı... 28 Yorum

Her çıkışın bir inişi…

Paphia iyi değil. İnişe geçti. Henüz karaciğer yetmezliği ve sarılık olduğunu öğrenmeden önce konuşmuştuk Doğan’la. “Bak Elif, Paphia çok yaşlı artık. Hazırlıklı olmamız lazım bazı şeylere… Ve eğer ciddi bir hastalığı olacak olursa da ne yapacağımıza karar vermemiz lazım. Tedavi...

Devamı... 11 Yorum

Şifalı eller

İnsanın kafasını karıştırıyorlar. Ben hacıya hocaya, okumaya üflemeye pek inanan birisi değilim. Babamdan devşirme bir yaklaşım. Lisedeyken ellerimde siğil çıkardı. Çok rahatsız olurdum. Neden olduğunu hiç bilemedik, sebepsiz yere çıktı. Piyano çalardım, voleybol da oynuyordum. Dolayısıyla ellerim ön plandaydı ve...

Devamı... 21 Yorum

Deniz’e ölümü nasıl anlattım?

Severek takip ettiğim çocuk kitapları blogu Bir Dolap Kitap‘ta bugün çocuklara ölümü anlatmayla ilgili bir ilginç bir kitaba yer verilmiş: Ördek, Ölüm ve Lale.  Özetinden anladığım kadarıyla henüz Deniz’le tanıştırmak için erken, ancak ileride edineceğimiz bir kitap olacak gibi görünüyor....

Devamı... 8 Yorum

Bugün var, yarın yok…

Dün sabah babaannemi kaybettik. Beklenen bir ölümdü. 88 yaşındaydı. Hiç göstermiyordu, o ayrı. Alzheimer’s başlangıcı vardı, teller kopmaya başlamıştı son zamanlarda. Yaşlılığın getirdiği solunum yetmezliği de cabasıydı. Sonunda yorgun vücudu iflas etti, dün sabah 4 buçukta kalbi durdu. Alem kadındı...

Devamı... 32 Yorum

Çocuklara ölümü nasıl anlatmalı?

Er geç bugünün geleceğini biliyordum. Daha geç olur diye tahmin ediyor, ya da öyle olmasını istiyordum ama bir gün olacağını biliyordum. Deniz acayip meraklı bir dönemden geçiyor. Her şeyi soruyor: O ne, bu kim, neden, kim yaptı? Büyük bir sabırla...

Devamı... 12 Yorum

Kafasını duvara çarpan inek

İki gündür gazetelerde, televizyonda yine her sene bu zamanlar tekrarlanan görüntülerden örnekler görüyoruz: İnekler, boğalar, koyunlar önde, eli kanlı bıçaklı adamlar arkalarında. Özellikle bu zamanlar gazete ve televizyondan uzak kalmaya çalışıyorum, kaldıramıyorum bu görüntüleri.

Devamı... 7 Yorum

Öldü de ne oldu?

Bambaşka bir şey yazmak için bilgisayarın başına oturmuştum, ancak Washington Post’taki şu haberi görünce aklım buna kaydı: Muhammad is executed for sniper killing. Bilmeyenler, ya da unutmuş olanlar için açıklayayım:

Devamı... 5 Yorum