Daha önce bahsetmiş, bahsetmekle kalmayıp bir de şiir döktürmüştüm bu Puff denilen sihirli ejderhayla ilgili… Daha doğrusu, Deniz’in sevgili Mumu‘sunu Puff’a benzetmiş, Mumu’dan vazgeçmeye niyetlenmesine ağıt yakmıştım. (Deniz hala Mumu’yla yatıyor, çok şükür!..)

Gelelim Puff’a…

Bu sihirli ejderhanın hikâyesine giriş yapmadan önce aşağıdaki videoda PLAY’ tıklayınız ve yazının geri kalanını öyle okuyunuz. Daha ağlak romantik oluyor.

Efenim, şarkıda da bahsedildiği gibi, Puff adındaki bu sihirli ejderha Honalee denilen bir memlekette yaşamaktadır. Jackie Paper adında bir çocukla can ciğer kuzu sarması arkadaşlardır. Jackie ona türlü türlü oyuncaklar getirir. Birlikte kralları ziyaret eder, korsanlara kafa tutarlar. İkisi bir oldu mu herkes onların önünde saygıyla eğilir, korsan gemileri bayraklarını yarıya indirir.

Kısacası çok mutlulardır.

Günlerden bir gün Jackie Paper gelmez olur. Çünkü artık BÜYÜMÜŞTÜR.

Puff’la oynadığı oyunlar onu tatmin etmez olmuştur. Çünkü, şarkıda da söylediği gibi, “sihirli ejderhalar sonsuza kadar aynı kalır, ama küçük çocuklar büyür, adam olur.”

Bunun üzerine Puff çok üzülür. O kadar ki, ağladığı zaman yeşil derisinin üzerindeki pulları yağmur gibi akar. Jackie Paper’la birlikte oynadıkları yerlere gitmekten vazgeçer. En sonunda da boynunu bükerek bir mağarada inzivaya çekilir.

Şimdi diyebilirsiniz ki… “Be hey Blogcu Anne. Sen ki ‘Küçük Aslancık şarkısının olduğu CD’ler toplatılmalı’ diyorsun. Hangi akla hizmet böyle bir hikâyeyi çocuğuna okuyorsun? Yetmedi, başka çocuklara tavsiye ediyorsun? Hm?!”

Sanırım ben bu şarkının hikâyesinden olduğu kadar melodisinden de etkileniyorum.

Şarkı, Amerikan folk müziğinin mihenk taşlarından desem az abartmış olurum. Peter, Paul and Mary adlı Amerikalı üç folk şarkıcısının 1963′te meşhur ettiği bu şarkı Amerika’da olduğu kadar İngiltere’de de popülermiş.

Ancak kahpe felek bu şarkıyı da rahat bırakmamış. Bu masum hikâye hakkında çeşitli söylentiler çıkarılmış. “Puff” ve Paper” gibi duman ve kâğıdı çağrıştıran kelimeler aslında “esrar”ı niteliyormuşmuş. Dolayısıyla bu çocuk şarkısında aslında “kafa bulmaya” gönderme varmışmış. Peter, Paul ve Mary bu söylentiyi şiddetle inkar etmişler. Ancak yine de bastıramamışlar. O kadar ki, 2000 yılında çekilen “Meet the Parents” filminde bile bu şarkının bu “özelliğine” değinilmişti. (Dedikodunun detayını merak edenler Wikipedia’dan -İngilizce olarak- okuyabilirler.)

Konuya dönecek olursak, şarkı çok hüzünlü bitiyor. Ancak 2007 yılında piyasaya sürülen bu kitap değil. Nitekim, kitabın en sonunda, Jackie Paper çekip gittikten sonra bir kız çocuğu gelip arkadaş oluyor Puff’la. Arkadan da büyümüş bir Jackie Paper onlara sevgiyle bakıyor. (Bir söylentiye göre o kız çocuğu Jackie Paper’ın kızıymış)

Biz de Deniz’le okurken sonuna özellikle vurgu yapıyoruz. “Evet, Jackie Paper büyüdü, ama bak, kızı geldi” diye anlatıyor, son sayfalarda sevinçten neredeyse çığlık atıyoruz.

Kitapla birlikte bir de müzik CD’si geliyor. İçinde Puff the Magic Dragon’un sözlü ve enstrümantal yorumundan başka iki çocuk şarkısı daha var. Bir yandan müziği dinliyor, bir yandan kitabı okuyorsunuz.

Kitaptaki çizimler yumuşacık. Sayfalardaki sözler az olmasına rağmen yorumlayabileceğiniz, anlatabileceğiniz çok şey var. Ve şarkı öyle güzel, öyle rahatlatıcı ki… Peter Yarrow’un, aynen Fikret Kızılok gibi ılık bir sesi var, insanın içine işliyor. Yarrow, şarkıyı kızıyla birlikte seslendiriyor. Bu da başka bir romantik, nostaljik boyut getiriyor olaya.

Biz bu kitap-CD’yi geçen gittiğimizde Amerika’dan aldık. Amazon‘da da satılıyor.Türkiye’de var mı bilmiyorum. Yoksa da bunca iltifattan sonra getiren bir yayınevi olur umarım.

Bu kadar sözden sonra “kesinlikle tavsiye ediyorum” dememe gerek var mı?

Seneleeerdir dinlemiyordum, geçenlerde Deniz’e dinletmek için internette buldum, o gün bugündür “Arkadaşım şimşek, arkadaşım eşşek” diye geziniyordu evin içinde…

Geçen gün Deniz’in bir arkadaşının doğum günü için çocuk şarkıları CD’si ararken müzik markette Barış Manço Çocuk Şarkıları CD’sini buldum ve tabii ki atladım. Eksik aklımla şarkıları Barış Manço’nun söylediğini düşünerek almıştım. Ancak öyle değilmiş. Duygu Müzik Merkezi Barış Manço Çocuk Korosu, Barış Manço’yla birlikte Kurtalan Ekspresi’nde çalan Eser Taşkıran liderliğinde, 2007 yılında hazırlamış bu albümü…

Çok da iyi yapmış. Her ne kadar bizim nesil Barış Manço’nun kadife sesiyle büyüdüyse ve şarkılarını ondan dinlemeye alıştıysa da, onun ölümünden sonra yetişen nesle “Barış Manço şarkılarına hayranlığına giriş” anlamında daha sempatik olmuş bence çocukların seslendirmesi… Üstelik koro çok başarılı, solo seslendirdikleri şarkılar da -başta Arkadaşım Eşşek olmak üzere- bir o kadar güzel.

Bu çalışmayı iki CD halinde yapmışlar; ben birincisini aldım. Deniz’in tepkisine göre ikincisini de alırım diye düşünüyordum; oldukça olumlu bir geri dönüş aldığım için bir süre sonra ikinci CD’yi de koleksiyonumuza katacağım. Nitekim Deniz başta Arkadaşım Eşşek olmak üzere çoğu şarkıda yerinde duramadı, Ayı‘da ise zıp zıp zıpladı.

Albümde şu şarkılar var:

Albümün girişinde Müjdat Gezen, Fuat Güner, Okan Bayülgen ve Yüksel Aytuğ’un görüşlerine yer verilmiş. Fuat Güner şöyle demiş:

“Albümde abartısız, sade ve hoş bir müzikal altyapı dikkat çekiyor. Çocuk korosunun bütünlüğü ve şarkıları anlaşılır bir Türkçeyle seslendirmesine gösterilen özen ise övgüye değer. Böylelikle albümü dinleyen çocukların şarkıları hep birlikte söylemeleri amaç edinilmiş. …”

Tavsiye ediyorum dememe gerek var mı?

***

Barış yolun sonunda
Yürü demek boşuna
Hayat duruyor dostlar
Ben durmuşum çok mu?
Yaşam bitiyor dostlar
Ben bitmişim çok mu?
– Barış Manço, Ali Yazar Veli Bozar

Ah, ne büyük kayıp oldu bu kadar erken aramızdan ayrılması…

–
Bu da ilginizi çekebilir: Büyükler için Çocuk Şarkıları

Adile Teyze öldü.

Biraz büyüdükçe, küçükken de çok sevdiğim Barış Manço’ya büyük sevgi duymaya başladım. Adam Olacak Çocuk programını her Pazar ailece zevkle seyrederdik. Arkadaşım Eşek‘le başlayan Barış Manço hayranlığım, yanılmıyorsam son albümü olan Mançoloji’ye kadar devam etti.

Barış Manço çok genç yaşta, birden öldü.

Fikret Kızılok’la ise lise yıllarının sonuna doğru tanışmış ve hemen hayranlık beslemeye başlamıştım. Sesi büyülerdi beni. Şarkılarındaki aşk temasına da bayılırdım. Deniz’in Babası’yla Fikret Kızılok dinleyip yer yer romantik takıldığımız, yer yer efkâr yaptığımız zamanlar az değildir.

Fikret Kızılok da 2001′de, ben Amerika’da henüz öğrenciyken, aniden öldü.

Adile Naşit, Barış Manço ve Fikret Kızılok, çocukluğumla ve gençliğimle özdeşleştirdiğim ve çocuklarımın da aynı zevki mutlaka almalarını isteyeceğim karakterlerin başında geliyordu. Deniz onları benim gibi tanıyıp sevemeyeceği için üzülüyorum. Yine de benim anlattığım kadarıyla öğrenecek, evdeki CD’lerden tanıyacak. Mutlaka aynı tadı alamayacak ama elimden geldiğince vermeye çalışacağım ona.

Büyükler İçin Çocuk Şarkıları, işte benim gibi hisseden anne-babaların çocuklarını hem Fikret Kızılok’un duru sesiyle tanıştırmaları, hem de kaliteli müziği beraber dinlemeler için harika bir imkân.

Bülent Ortaçgil ve Fikret Kızılok’un bundan 20 küsur sene önce hazırladıkları bir albümü, Kızılok’un ölümünden sonra oğlu arşivlerde bularak gün ışığına çıkarmış. Bülent Ortaçgil, bundan bir süre önce NTVMSNBC’ye verdiği bir röportajda bu albümün öyküsünü şöyle anlatmış:

Aşağı yukarı 20 yıl önce, Çekirdek Sanatevi’nin en hızlı zamanında bize TRT tarafından çocuk şarkıları yapmamız önerildi; Kabul ettik ve bir iki hafta gibi (hafızam beni yanıltmıyorsa!) kısa sürede hepsini yazdık ve kaydettik. O sıralar bize yoldaşlık eden Erkan Oğur ve Fahir Atakoğlu; hatta dev rolünde İ. Hakkı Demircioğlu da kayıtlarda yer aldılar. TRT’de 1 kez çocuk programında yaptıklarımız yayınlandı ve kaldı.

Zaman içinde Çekirdek dağıldı, ben Fikret’le ayrıldım ve ortak yaptığımız, kimin neresinde ne kadar payı olduğunu hatırlamadığım bu güzel çocuk şarkıları da ancak Fikret’i kaybettikten sonra arşivinde oğlu Yağmur tarafından bulundu. Yılların tahrip ettiği 4 kanallı orijinal teyp bantları İhsan Apça tarafından temizlendi, yayına hazırlandı. Tek bir nokta dışında her şey dinlenebilir durumdadır. Birinci parçadaki o nokta tamir edilemedi, üzgünüz. Ancak bu güzel çocuk şarkılarını dinleyicilere sunmak ve kalıcı hale dönüştürmek üstelik bunu Halkevleri desteğiyle gerçekleştirmek beni keyiflendiriyor. Çok iyi tanıdığımı sandığım Fikret de yaşasaydı o da aynı keyfi alırdı eminim.

Ekşi Sözlük’teki bu yorum da albümün güzelliğini anlatıyor:

ortaçgil, bulutu tutup çöllere koyup yağmur yağdırsak dedi sonra fikret kızılok sesi duyuldu: olmadı deseler de bir silgi bulup silseler de… sanki kızılok bir yere gitmiş de geri gelmiş en yakın arkadaşıyla çocukluk şarkılarını söylüyormuş gibi. bütün babalar onların sesinden konuşsa. konuşamıyorlarsa bile çocuklarına dinletseler bu babaları. tıpkı babamın yaptığı gibi.

Arabada, evde, sakin, dinlendirici ama uyutmayan bir müzik dinleme ihtiyacı içinde olduğumuzda elimiz Büyükler İçin Çocuk Şarkıları‘na gidiyor. Deniz şarkıları ezberlemeye başladı bile. Eminim büyüyüp sözlerini iyice anlamaya başlayınca daha da hoşuna gidecek. Belki de bizdeki gibi bir Fikret Kızılok hayranlığının temelini atacak bu albüm.

Albümde birbirinden güzel 12 şarkı yer alıyor. Şarkılar en az çocuklara olduğu kadar büyüklere de hitap ediyor (dolayısıyla albümün adı çok yerinde bir seçim).  Kendileri Fikret Kızılok’un büyüleyici, Bülent Ortaçgil’in huzur verici sesine hayran olan her anne-babanın çocuklarıyla birlikte keyifle dinleyeceğinden emin olduğum bir albüm. Şiddetle tavsiye ederim.

(Yaklaşan yılbaşı için de güzel bir hediye olabilir, tabii eğer ağaç dikmek istemezseniz )

Çoğunlukla da TRT Radyo 3′ü tercih ediyoruz.

Klasik müzik, pop müzik ve jazz müziği çok güzel harmanlıyorlar. Gerçi Deniz Jazz yayınının başladığı saatlerde yatmaya hazırlanıyor oluyor ama ben -Doğan eve vakitlice geldiyse- Deniz’i onun üstüne salıyor ve şarabımı alıp bu keyifli melodilerin tadını çıkarıyorum.

Radyo 3′te bir de Arkadaşım Müzik diye bir program var.

Cumartesi ve Pazar günleri saat 10.00′da yayınlanan bu program çocukların ilgisini çeken konuları işliyor:

• Çocuktan Al Haberi: Çocuk sanatçıların, çocuk ve gençlik korolarının çocuklara ve gençlere yönelik sanat faaliyetlerinin, festival ve yarışmaların anlatıldığı, çocukları ve gençleri ilgilendiren yurt içi ve yurt dışı sanat olaylarının ve haberlerinin yer aldığı, çocuklar ve gençler için yazılmış müzik kitaplarının tanıtıldığı, müzik dergisi tarzında hazırlanan bölüm.
• Ton Amca’nın Stüdyosu: Dünya çapında ün yapmış büyük bestecilerin çocukluk, gençlik ve olgunluk dönemlerine yönelik kısa dramatize öyküler.
• Müzik Ellerimin Altında: Bir müzikseverin müzik dolabında mutlaka bulunması gereken temel eserleri tanıtan, çalgıların yakından tanınması için kolay algılanabilen konçertolardan, orkestra ve solo eserlerden örneklerin sunulacağı bölüm.

Her ne kadar Deniz programın içeriğini anlayabilmek ve takip edebilmek için küçük olsa da dinlemesinde fayda olduğuna inanıyorum. En azından kulağı radyo denen şeye alışıyor.

Annem bize evde hep klasik müzik dinletirdi. Pazar sabahları Radyo 3′le uyanırdık. Klasik müziği ve genelde müzik dinlemeyi bu kadar sevmemde annemin sıklıkla dinletmesinin rolü olduğunu düşünüyorum.

Şimdi ben de aynısını oğlum için yapıyorum. CD player’ların neredeyse tavan aralarına kaldırılmak üzere olduğu, benim artık hızına yetişmekte oldukça zorlandığım bu MP3 devrinde bu tip spontane programların öneminin daha da arttığı kesin…

Arkadaşım Müzik’ten sonra Pazar günleri bir de TRT Çocuk Korosu’nun yarım saatlik bir programı var.

Her ikisi de dinlemeye değer…

TRT Radyo 3′ün frekanslarının listesi burada. Yayın akışı ise burada.