Etiket Arşivi: İki çocuklu hayat

Benim minik, geçimsiz sokak sanatçılarım

Çocuklar insanın içindeki en iyiyi de, en kötüyü de çıkarabilme kapasitesine sahipler… Ya da şöyle ifade edeyim: Annelik insanın içindeki en iyiyi de, en kötüyü de çıkarabilme kapasitesine sahip. En azından benim için.

Devamı... 7 Yorum

Dağınıklık değil o, yaşanmışlık

Ç. Ö. (Çocuktan Önceki) hayatımda, Amerika’da yaşadığımız dönemde çok düzenli bir evim vardı benim (bkz. Bir annenin hayatı ikiye ayrılır: Çocuktan önce, çocuktan sonra; Annelik Her Zaman Tozpembe Değil, s. 20). Daha doğrusu bizim. 

Devamı... 27 Yorum

Fotokopi

Vallahi kafayı yemek üzereyim sevgili blog okuru. Yer hizasında olmasak camdan aşağı atlamış olabilirdim, o kadar diyeyim… Ben böyle taklitçilik görmedim.

Devamı... 9 Yorum

Ya Sonra?

Deniz okuldan 3’te geliyor. Saat 4’e kadar Derin’le bir şeyler atıştırıp televizyon seyrediyorlar birlikte.

Devamı... 21 Yorum

Kardeş Kavgası Kuralları

Yemin ederim, ben böyle şey görmedim. Hayır, yani benim de kardeşim vardı, biz de kavga ederdik ama böyle değil. Bunlar bir dakika durmuyorlar, kaşının üstünde gözün var diye kavga ediyorlar yahu.

Devamı... 36 Yorum