Etiket Arşivi: İki çocuklu hayat

Benim minik, geçimsiz sokak sanatçılarım

Çocuklar insanın içindeki en iyiyi de, en kötüyü de çıkarabilme kapasitesine sahipler… Ya da şöyle ifade edeyim: Annelik insanın içindeki en iyiyi de, en kötüyü de çıkarabilme kapasitesine sahip. En azından benim için.

Devamı... 7 Yorum

Dağınıklık değil o, yaşanmışlık

Ç. Ö. (Çocuktan Önceki) hayatımda, Amerika’da yaşadığımız dönemde çok düzenli bir evim vardı benim (bkz. Bir annenin hayatı ikiye ayrılır: Çocuktan önce, çocuktan sonra; Annelik Her Zaman Tozpembe Değil, s. 20). Daha doğrusu bizim. 

Devamı... 27 Yorum

Okulların açılmasına ne kaldı?

Her sene aynı şeyi yapıyorum. Her yaz, “Çocuklar bütün sene okula gidiyorlar, yazın evde kalsınlar yazık” diyor, en fazla bir ay sonra onlar duvarlara tırmanırken ben aynı duvara başımı vuruyorum.

Devamı... 15 Yorum

Fotokopi

Vallahi kafayı yemek üzereyim sevgili blog okuru. Yer hizasında olmasak camdan aşağı atlamış olabilirdim, o kadar diyeyim… Ben böyle taklitçilik görmedim.

Devamı... 9 Yorum

Hayat boyu endişe…

Koc-ca bir ayı çocuklardan uzak geçirdikten sonra, Göktürk’te zorunlu inzivaya çekilip forumlara falan da katılamıyor olmayı da fırsat bilerek biraz çocuklarıma vakit ayırmaya çalışıyorum son haftalarda. Temmuz başından beri diyelim, mümkün olduğunca onlarla olmaya çalışıyorum.

Devamı... 26 Yorum

Ya Sonra?

Deniz okuldan 3’te geliyor. Saat 4’e kadar Derin’le bir şeyler atıştırıp televizyon seyrediyorlar birlikte.

Devamı... 21 Yorum

Kardeş Kavgası Kuralları

Yemin ederim, ben böyle şey görmedim. Hayır, yani benim de kardeşim vardı, biz de kavga ederdik ama böyle değil. Bunlar bir dakika durmuyorlar, kaşının üstünde gözün var diye kavga ediyorlar yahu.

Devamı... 36 Yorum